...σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Βιωσιμότητας 2026 της Economist Intelligence Unit.
Ο τελευταίος Παγκόσμιος Δείκτης Βιωσιμότητας της Economist Intelligence Unit αναδεικνύει τις κορυφαίες πόλεις του κόσμου. Ζητήσαμε από κατοίκους τους να μοιραστούν τις καθημερινές εμπειρίες που κάνουν τις πόλεις τους τόσο ξεχωριστά μέρη για να ζει κανείς.
Η Κοπεγχάγη διατήρησε τον τίτλο της πιο βιώσιμης πόλης στον κόσμο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Βιωσιμότητας 2026 της Economist Intelligence Unit.
Η ετήσια κατάταξη αξιολογεί 173 πόλεις σε όλο τον κόσμο, με βάση κριτήρια όπως η σταθερότητα, η υγειονομική περίθαλψη, ο πολιτισμός και το περιβάλλον, η εκπαίδευση και οι υποδομές, προκειμένου να εντοπίσει εκείνες που προσφέρουν την υψηλότερη ποιότητα ζωής.
Η Βιέννη, η Μελβούρνη, το Σίδνεϊ και η Ζυρίχη συμπλήρωσαν την πρώτη πεντάδα της φετινής λίστας, επιβεβαιώνοντας τόσο τη διαχρονική κυριαρχία της Ευρώπης όσο και τη σταθερά ισχυρή παρουσία της Αυστραλίας.
Για να διαπιστώσουμε πώς είναι πραγματικά η ζωή στις πόλεις που βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης, ζητήσαμε από κατοίκους τους να μας εξηγήσουν γιατί αγαπούν να ζουν εκεί — αλλά και πού θα πήγαιναν έναν επισκέπτη για να γνωρίσει την πόλη όπως ένας ντόπιος.
1. Κοπεγχάγη
Κατακτώντας την πρώτη θέση για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η πρωτεύουσα της Δανίας απέσπασε άριστες βαθμολογίες στη σταθερότητα, την εκπαίδευση και τις υποδομές, καθώς και μία από τις υψηλότερες επιδόσεις στον τομέα του πολιτισμού και του περιβάλλοντος.
Για τους κατοίκους της, αυτό μεταφράζεται σε έναν τρόπο ζωής όπου οι μικρές, καθημερινές απολαύσεις είναι ενσωματωμένες στον ίδιο τον ρυθμό της πόλης.
«Μπορείς να πας με το ποδήλατο στη δουλειά, να βουτήξεις στο λιμάνι μετά και να είσαι σπίτι για δείπνο. Δεν είναι μια ξεχωριστή μέρα, είναι απλώς Τρίτη», λέει στο BBC η Laura Amira Kassem, φοιτήτρια Ιατρικής και διδακτορική ερευνήτρια, η οποία ζει στην πόλη τα τελευταία οκτώ χρόνια.
«Αυτός ο συνδυασμός ποδηλατικών υποδομών, αστικών νερών όπου μπορείς να κολυμπήσεις και μιας πόλης που είναι πραγματικά σχεδιασμένη για περπάτημα και ποδήλατο, είναι κάτι που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού», προσθέτει.
Η Kassem ξεκινά τις ημέρες της με ένα πρωινό τρέξιμο σε κάποιο ήσυχο σημείο, όπως το Utterslev Mose ή οι λίμνες της πόλης, και συνεχίζει με πρωινό, καφέ και, το καλοκαίρι, μια βουτιά.
Κάθε ξενάγηση επισκέπτη την αρχίζει από το Nørrebro, τη γειτονιά της, που χαρακτηρίζεται από έντονη πολιτισμική πολυμορφία. «Μανάβικα, κεμπαπτζίδικα και χρυσοχοεία βρίσκονται δίπλα σε φούρνους με προζυμένιο ψωμί, μπαρ με φυσικά κρασιά και μικρά εστιατόρια», λέει.
Από εκεί, προτείνει μια βόλτα με ποδήλατο για μπάνιο και καφέ δίπλα στο νερό στο Nordhavn, και στη συνέχεια γεύμα με smørrebrød —το παραδοσιακό δανέζικο ανοιχτό σάντουιτς με ψωμί σίκαλης— στο Det Gamle Apotek.
Το βράδυ, όσοι αγαπούν το τρέξιμο μπορούν να συμμετάσχουν στο Loopet, μια διαδρομή 3 χιλιομέτρων γύρω από το Fælledparken, όπου συγκεντρώνεται η δρομική κοινότητα της πόλης.
«Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι», λέει η Kassem. «Τρέχεις, συναντάς φίλους και ολοκληρώνεις τη βραδιά με δείπνο σε εξωτερικό χώρο».
2. Βιέννη
Η αυστριακή πρωτεύουσα μπορεί να έχασε πέρυσι την πρώτη θέση από την Κοπεγχάγη, ωστόσο οι άριστες βαθμολογίες της στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση τη διατηρούν στη δεύτερη θέση της κατάταξης.
Για τους κατοίκους της, η βιωσιμότητα της Βιέννης αποτυπώνεται στην ευκολία των μετακινήσεων —είτε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς είτε με τα πόδια— αλλά και στην απόλαυση των μικρών λεπτομερειών κατά μήκος της διαδρομής.
«Η καθημερινή μου ιεροτελεστία είναι η διαδρομή προς τη δουλειά κατά μήκος της Ringstraße, με ένα από τα εμβληματικά τραμ της πόλης», λέει η Franziska Hochmüller, η οποία εργάζεται στον Οργανισμό Τουρισμού της Βιέννης.
«Αντί να χαζεύω στο κινητό μου, μου αρέσει να διαβάζω ένα βιβλίο ή απλώς να παρατηρώ τα όμορφα κτίρια να περνούν μπροστά μου. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που μου θυμίζει κάθε μέρα πόσο ξεχωριστό είναι στην πραγματικότητα το “συνηθισμένο” στη Βιέννη», προσθέτει.
«Σχεδόν δεν χρειάζεσαι μέσα μαζικής μεταφοράς από την 1η έως την 9η συνοικία», σημειώνει ο Roland Eggenhofer, ο οποίος εργάζεται στις πωλήσεις και το μάρκετινγκ του Hotel MOTTO.
Ο ίδιος προτιμά να πηγαίνει τους επισκέπτες στην 6η και την 7η συνοικία, ειδικά γύρω από τη Neubaugasse και το Spittelberg, για καφέ, μπουτίκ και χαλαρή ατμόσφαιρα, καθώς και στη Naschmarkt, γνωστή για τη διεθνή γαστρονομική της σκηνή.
Το φθινόπωρο, προτείνει ένα παραδοσιακό Heuriger —μια ταβέρνα κρασιού στους αμπελώνες στα περίχωρα της πόλης— για ένα ποτήρι τοπικό βιεννέζικο κρασί.
Για όσους θέλουν να γνωρίσουν περισσότερο τη Βιέννη όπως τη ζουν οι ντόπιοι, η Hochmüller προτείνει το Kutschkermarkt στη 18η συνοικία, με τη σαββατιάτικη αγορά παραγωγών, τα εστιατόρια και τα καφέ του.
«Το να βλέπεις οικογένειες, ζευγάρια και ηλικιωμένους κατοίκους να κάνουν τα ψώνια της εβδομάδας ή απλώς να απολαμβάνουν τον καφέ τους είναι, για μένα, η ίδια η Βιέννη», λέει.
Έπειτα από αρκετά χρόνια στην πόλη, ο ρυθμός της εξακολουθεί να κερδίζει τη Hochmüller.
«Παρότι είναι μητρόπολη, έχεις πάντα τη δυνατότητα να επιβραδύνεις», λέει. «Είτε βρίσκεσαι σε ένα καφέ, είτε σε ένα πάρκο, είτε στον Δούναβη, ο χρόνος στη Βιέννη κυλά απλώς διαφορετικά».
3. Μελβούρνη
Στην τρίτη θέση της κατάταξης, η Μελβούρνη ξεπέρασε τη «θαλασσινή» αντίπαλό της, το Σίδνεϊ, χάρη στη συνδυαστική βαθμολογία 96 που απέσπασε στους τομείς του πολιτισμού και του περιβάλλοντος — μία από τις υψηλότερες του δείκτη.
Για τους κατοίκους της, αυτό το πολιτιστικό βάθος ζωντανεύει στις γειτονιές της, όπου κάθε προάστιο έχει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα.
«Η Μελβούρνη είναι μια μεγάλη πόλη που, με κάποιον τρόπο, λειτουργεί σαν χωριό», λέει η Anne Marie Lennon, γενική διευθύντρια του Crowne Plaza Carlton, η οποία έχει εργαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Αυστραλία.
«Οι άνθρωποι εδώ ενδιαφέρονται πραγματικά να μάθουν ποιος είσαι. Και μετά υπάρχει ο πολιτισμός, το φαγητό, η μουσική, η μόδα, η τέχνη. Κάθε προάστιο έχει τη δική του ατμόσφαιρα και ταυτότητα», προσθέτει.
Η Lou McGregor, Σκωτσέζα που ζει στη Μελβούρνη εδώ και 20 χρόνια, συμφωνεί. «Το Footscray είναι η δική μου γειτονιά και ένα από τα καλύτερα μέρη της πόλης για φαγητό και ποτό — κάθε κουλτούρα, κάθε κουζίνα και πάντα γεμάτο ζωή. Το Fitzroy έχει μικρά, ενδιαφέροντα μπαρ και vintage καταστήματα, το St Kilda είναι ιδανικό για μια βόλτα στην παραλία, ενώ το Carlton δύσκολα ξεπερνιέται για ιταλικό φαγητό και περιπάτους στους όμορφους παλιούς δρόμους του».
Όταν η McGregor έχει επισκέπτες, τους πηγαίνει στην αίθουσα ανάγνωσης με τον θόλο της State Library, στην Hosier Lane με τη διαρκώς μεταβαλλόμενη street art, στην National Gallery of Victoria, αλλά και στα εμβληματικά laneways και arcades της πόλης.
«Αυτή είναι για μένα η Μελβούρνη — μια πόλη περίεργη, δημιουργική και γεμάτη απρόσμενες μικρές στιγμές σε κάθε γωνιά», λέει.
Για μια εικόνα της καθημερινής Μελβούρνης, η Lennon προτείνει στους επισκέπτες το Princes Park, έκτασης 39 εκταρίων.
«Άνθρωποι που βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους, δρομείς, οικογένειες, άνθρωποι που απλώς κάθονται και ανασαίνουν. Είναι αβίαστο και αληθινό. Αυτή είναι η Μελβούρνη που ζω καθημερινά, και δεν την βαριέμαι ποτέ», λέει.
«Μπορείς να μετακινηθείς μόλις 2 χιλιόμετρα και να νιώσεις ότι έχεις περάσει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο».
4. Σίδνεϊ
Με συνολική βαθμολογία 97, ίδια με της Μελβούρνης, το Σίδνεϊ κατέλαβε την τέταρτη θέση, αποσπώντας άριστες βαθμολογίες στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση. Ωστόσο, οι κάτοικοι λένε πως αυτό που κάνει την πόλη τόσο βιώσιμη είναι η εύκολη πρόσβαση στη φύση, οι πολυπολιτισμικές γειτονιές και ο υπαίθριος τρόπος ζωής.
«Το Σίδνεϊ το κάνει εύκολο, γιατί όπου κι αν βρίσκεσαι, δεν είσαι ποτέ πολύ μακριά από μια υπέροχη θέα — είτε πρόκειται για το λιμάνι, είτε για τα Blue Mountains, είτε για τις παραλίες», λέει ο Steve Kamper, υπουργός Εργασίας και Τουρισμού της Νέας Νότιας Ουαλίας.
«Το μείγμα πολιτισμών, οι γειτονιές, το απίστευτο φαγητό και ο τρόπος ζωής κάνουν το Σίδνεϊ ξεχωριστό. Είναι μια παγκόσμια πόλη, αλλά εξακολουθεί να μοιάζει με ένα σύνολο τοπικών κοινοτήτων», προσθέτει.
Για να το διαπιστώσει κανείς αυτό, ο Kamper προτείνει να βγει πέρα από τα συνηθισμένα τουριστικά σημεία, όπως η Harbour Bridge ή το Bondi, και να κατευθυνθεί προς ένα προάστιο του inner west.
«Το Burwood είναι το Σίδνεϊ που γνωρίζουν και αγαπούν οι ντόπιοι», λέει. «Είναι γεμάτο ζωή, με εξαιρετικό φαγητό, και αποτελεί ένα από τα καλύτερα μέρη για να βιώσει κανείς τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης».
Ο ίδιος θα φρόντιζε επίσης να πάει τους επισκέπτες σε έναν αγώνα αυστραλιανού ποδοσφαίρου. «Ελάχιστα μέρη στον κόσμο ζουν τον αθλητισμό όπως το Σίδνεϊ», σημειώνει.
Έχοντας ζήσει σε τέσσερις ηπείρους, η Γαλλίδα σχεδιάστρια κοσμημάτων Julie Livni εξακολουθεί να εκπλήσσεται από το Σίδνεϊ. «Οι άνθρωποι δεν περιμένουν το Σαββατοκύριακο για να πάνε στην παραλία ή να κολυμπήσουν — το εντάσσουν στην καθημερινή τους ρουτίνα», λέει.
Για την ίδια, η βιωσιμότητα της πόλης ξεκινά από τις καθημερινές πρωινές βόλτες με την ανατολή του ήλιου, από το Bondi έως το Bronte, μαζί με τις φίλες της.
«Ως επιχειρηματίας και μητέρα δύο παιδιών, η ζωή κινείται αρκετά γρήγορα, οπότε αυτή η μία ώρα δίπλα στον ωκεανό είναι η δική μου επανεκκίνηση», λέει. «Είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει η μέρα».
Στους επισκέπτες της θα πρότεινε την παραλία Tamarama για την ανατολή, στη συνέχεια καφέ στο Bondi και μετά το φέρι από το Rose Bay. «Όχι απαραίτητα για να πας κάπου, αλλά απλώς για να απολαύσεις τη θέα της Όπερας και του λιμανιού από το νερό», λέει, με στάση για φαγητό στο Uncut Seafood.
«Το Σίδνεϊ είναι επίσης απίστευτα πολυπολιτισμικό, με υπέροχο φαγητό και ανθρώπους από όλο τον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί μια χαλαρή, ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα», προσθέτει. «Είναι ένας σπάνιος συνδυασμός για μια μεγάλη πόλη».
5. Ζυρίχη
Παρότι υποχώρησε από τη δεύτερη θέση, την οποία μοιραζόταν το 2025, στην πέμπτη θέση της φετινής κατάταξης, οι κάτοικοι λένε πως ο συνδυασμός αποτελεσματικότητας και άμεσης πρόσβασης στη φύση είναι αυτός που στηρίζει την εξαιρετική ποιότητα ζωής στη Ζυρίχη.
«Η Ζυρίχη δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τη λίμνη και τα ποτάμια της. Κάθε μέρα περνώ είτε από τη λίμνη της Ζυρίχης, είτε από τον ποταμό Limmat, είτε από τον ποταμό Sihl, και αφιερώνω λίγο χρόνο στον εαυτό μου», λέει η Manuela Leonhard, γέννημα-θρέμμα της Ζυρίχης και δημιουργός περιεχομένου.
«Τα νερά είναι δροσερά και καθαρά, ενώ σε όλη την πόλη υπάρχουν περισσότερες από 1.200 κρήνες από τις οποίες μπορείς να πιεις νερό», προσθέτει.
Για να δείξει στους επισκέπτες γιατί αγαπά τόσο πολύ τη Ζυρίχη, τους πηγαίνει στο Lindenhof, ένα πρώην ρωμαϊκό φρούριο που σήμερα είναι μια πλατεία στην κορυφή λόφου, με θέα στον ποταμό Limmat και στην Παλιά Πόλη και στις δύο όχθες του.
Προτείνει επίσης τις βεράντες του ETH Zurich και του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, για πανοραμική θέα σε ολόκληρη την πόλη. «Και πάντα περπατώ μαζί τους στην Παλιά Πόλη, την καρδιά της Ζυρίχης, με τα στενά δρομάκια και τα μικρά καταστήματα», λέει.
Ακόμη και έπειτα από μια ολόκληρη ζωή στη Ζυρίχη, η Leonhard εξακολουθεί να εκπλήσσεται από το πόσο άψογα διατηρημένη είναι η πόλη.
«Όποιο μεγάλο γεγονός κι αν πραγματοποιηθεί στη Ζυρίχη, το επόμενο πρωί δεν μπορείς να καταλάβεις τι είχε συμβεί το προηγούμενο βράδυ», λέει. «Αυτό με εντυπωσιάζει κάθε φορά».
Πηγή: newsbomb.gr
