...αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν έχει καταφέρει να την κάνει πράξη το όραμα που χρονολογείται εδώ και 2.000 χρόνια.
Η αρχή έγινε με τους Ρωμαίους, οι οποίοι - σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο - κατασκεύασαν το 251 π.Χ. μια γέφυρα από πλοία και βαρέλια στον Πορθμό της Μεσσήνης, προκειμένου να μεταφέρουν 140 πολεμικούς ελέφαντες που είχαν κυριεύσει από τους Καρχηδόνιους.
Αιώνες αργότερα, το ίδιο όραμα υιοθέτησε ο φασίστας δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, και στη συνέχεια ο δεξιός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος κατέστησε τη γέφυρα έργο-ναυαρχίδα. Έπειτα, το 2022, αφού ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Υποδομών της Ιταλίας, ο Ματέο Σαλβίνι αναζωπύρωσε αυτή τη μυθική φιλοδοξία, υποστηρίζοντας ότι τα δρομολόγια των πλοίων «κοστίζουν στους πολίτες περισσότερα χρήματα σε ετήσια βάση απ’ όσα θα κόστιζε η κατασκευή της γέφυρας».
Έκτοτε, ωστόσο, υπήρξαν περισσότερες υποσχέσεις παρά πράξεις. Ο δηλωμένος στόχος του Σαλβίνι να ξεκινήσει η κατασκευή για το έργο των 13,5 δισ. ευρώ εντός του 2024 μετατέθηκε αρχικά για τις αρχές του 2025 και στη συνέχεια για τις αρχές του 2026. Τον Φεβρουάριο, ο ηγέτης της «Λέγκα» επέμεινε ότι η κατασκευή θα ξεκινούσε τελικά έως το καλοκαίρι του τρέχοντος έτους.
Ωστόσο, στο Τόρε Φάρο - τη γειτονιά στο βορειοανατολικό άκρο της Σικελίας όπου υποτίθεται ότι θα ξεκινούσαν οι εργασίες - δεν υπάρχει ακόμη κανένα ίχνος κατασκευαστικής δραστηριότητας. Στους δρόμους με τα σπίτια που έχουν χαρακτηριστεί για απαλλοτρίωση, οι οικογένειες παραμένουν εκεί.
«Σας εκπλήσσει που παραμένω τόσο ατάραχη. Γιατί να ανησυχώ;» δηλώνει η Μαριολίνα Ντε Φραντσέσκο, 76χρονη συνταξιούχος πανεπιστημιακός, της οποίας η βίλα συγκαταλέγεται στα περισσότερα από 400 ακίνητα που έχουν προγραμματιστεί για αναγκαστική απαλλοτρίωση. «Αφού δεν κατασκεύασαν τη γέφυρα παλαιότερα, γιατί να το κάνουν τώρα; Είναι μόνο λόγια. Δεν πρόκειται να τη φτιάξουν ποτέ», προσθέτει.
Σύμφωνα με τα επίσημα σχέδια, η γέφυρα που θα συνδέει το Τόρε Φάρο με τη Βίλα Σαν Τζοβάνι στην Καλαβρία θα είναι η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, με κεντρικό άνοιγμα —την απόσταση μεταξύ των δύο κύριων πυλώνων στήριξης— μήκους 3,3 χιλιομέτρων. Θα περιλαμβάνει έξι λωρίδες κυκλοφορίας, δύο λωρίδες εξυπηρέτησης και δύο σιδηροδρομικές γραμμές. Δεν υπάρχει άλλη κρεμαστή γέφυρα με αντίστοιχο άνοιγμα. Η πλησιέστερη σε μέγεθος είναι η γέφυρα Μινάμι Μπισάν-Σέτο στην Ιαπωνία, η οποία εγκαινιάστηκε το 1988 και έχει κύριο άνοιγμα 1,1 χιλιομέτρου.
Γιατί καθυστερεί η κατασκευή
Οι καθυστερήσεις στην κατασκευή οφείλονται σε διάφορα εμπόδια που συνεχώς συσσωρεύονται: ανησυχίες που διατυπώθηκαν από δημόσιους φορείς σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου, έρευνα για διαφθορά από εισαγγελείς της Ρώμης, παρέμβαση του ιταλικού Ελεγκτικού Συνεδρίου - το οποίο εξετάζει εξονυχιστικά το κόστος του έργου - καθώς και μια μακρά σειρά απαιτήσεων που τέθηκαν από το Ανώτατο Συμβούλιο Δημοσίων Έργων της Ιταλίας.
Σε συνεντεύξεις τους στην εφημερίδα Guardian, κορυφαίοι μηχανικοί και σεισμολόγοι εξέφρασαν τον σκεπτικισμό τους ως προς το αν το όνειρο της γέφυρας θα γινόταν ποτέ πραγματικότητα.
«Ίσως να είναι εφικτή η κατασκευή της», δήλωσε ο Αντονίνο Ρισιτάνο, πρώην κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Κατάνια. «Ωστόσο, δεν μπορεί να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη ασφάλειά της». Ο ίδιος επισήμανε ότι δεν υπάρχει επί του παρόντος διαθέσιμη τεχνολογία για τον έλεγχο καλωδίων ανάρτησης τέτοιου μεγέθους και μήκους, που απαιτούνται για μια γέφυρα ενιαίου ανοίγματος. «Αν δεν μπορείς να ελέγξεις τα καλώδια ανάρτησης, δεν μπορείς να κατασκευάσεις τη γέφυρα. Με βάση τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα, το εν λόγω έργο δεν είναι τεχνικά εφικτό», σημείωσε.
Η εταιρεία Webuild, η οποία ηγείται της κοινοπραξίας Eurolink που έχει αναλάβει τον σχεδιασμό και την κατασκευή του έργου, αρνήθηκε να σχολιάσει, ωστόσο ανέφερε ότι τα ζητήματα που έθεσε ο Ρισιτάνο είχαν ήδη αντιμετωπιστεί και διαψευστεί σε τεχνική έκθεση του 2025, η οποία συντάχθηκε από την εταιρεία «Strait of Messina».
Ένας ακόμη σημαντικός προβληματισμός σχετικά με τη γέφυρα είναι ότι θα ήταν εξαιρετικά ευάλωτη στη σεισμική δραστηριότητα που διατρέχει το Στενό της Μεσσήνης, μία από τις πιο ενεργές τεκτονικά περιοχές της Ευρώπης.
«Περισσότεροι από 5.000 σεισμοί χαμηλής έντασης έχουν καταγραφεί σε ακτίνα 40 χιλιομέτρων τα τελευταία 40 χρόνια», δήλωσε ο Κάρλο Ντολιόνι, κορυφαίος Ιταλός γεωλόγος και πρώην πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας. «Το στενό επίσης διευρύνεται σταδιακά, με τη Σικελία και την Καλαβρία να απομακρύνονται μεταξύ τους κατά 2-3 χιλιοστά ετησίως».
Η περιοχή διασχίζεται από τρία συστήματα ρηγμάτων ικανά να προκαλέσουν σεισμούς μεγέθους 7 βαθμών ή και μεγαλύτερους, όπως αυτός που έπληξε τη Μεσσήνη το 1908, προκαλώντας τον θάνατο περισσότερων από 80.000 ανθρώπων. «Αν και είναι αδύνατο να προβλεφθεί το πότε, η περιοχή αναπόφευκτα θα βιώσει και άλλους ισχυρούς σεισμούς», δήλωσε ο Ντολιόνι.
Πηγή: cnn.gr
