Ο επιστήμονας Giovanni Barontini από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ απέδειξε την ικανότητα παρακολούθησης γεγονότων σε ένα κβαντικό σύστημα χωρίς τη χρήση εξωτερικού χρόνου.
Χρησιμοποίησε τις αλλαγές μέσα σε ένα νέφος υπερψυγμένων ατόμων ως ένα είδος ρολογιού. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Physical Review Research.
Το πείραμα στοχεύει στη μελέτη ενός από τα θεμελιώδη προβλήματα της κβαντικής βαρύτητας: τον προσδιορισμό του χρόνου μέσα σε ένα κλειστό φυσικό σύστημα. Για να δοκιμάσει την ιδέα του, ο επιστήμονας χρησιμοποίησε ένα συμπύκνωμα Bose-Einstein που αποτελείται από περίπου 24.000 άτομα. Το νέφος τοποθετήθηκε σε μια απομονωμένη παγίδα και χωρίστηκε σε δύο περιοχές από ένα οπτικό φράγμα.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης, το παρατηρούμενο τμήμα του ατομικού νέφους διαστελλόταν και συστέλλονταν επανειλημμένα. Ο επιστήμονας πρότεινε τον προσδιορισμό της ακολουθίας αυτών των διεργασιών μέσω αλλαγών στην κατανομή των σωματιδίων και της σχετικής εντροπίας. Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε τη δημιουργία μιας εσωτερικής χρονικής κλίμακας που διατηρεί την ικανότητα να ταξινομεί τα γεγονότα ακόμη και κατά την αντίστροφη συστολή του συστήματος.
Με βάση τα δεδομένα που ελήφθησαν, ο Barontini ανέπτυξε μια αποτελεσματική εξίσωση Schrödinger που χρησιμοποιεί ένα εσωτερικό σύστημα μέτρησης αντί για την παραδοσιακή παράμετρο χρόνου. Το μοντέλο περιέγραψε με επιτυχία πειραματικές παρατηρήσεις, ανοίγοντας πρόσθετες δυνατότητες για τον έλεγχο των κβαντικών θεωριών του χρόνου.
Ωστόσο, η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση, αλλά μάλλον καταδεικνύει έναν εναλλακτικό τρόπο περιγραφής των φυσικών διεργασιών.
Πηγή: newsbomb.gr
