Δεν έχω κάποια σχέση καταγωγής με την περιοχή, αλλά πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι το χωριό μου. Πώς ξεκίνησε όμως αυτή η γνωριμία και το μετέπειτα «κόλλημα» μαζί της;
Οι γονείς μου ήταν ταγμένοι στο camping από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από όταν ήμουν μόλις δύο ετών, πηγαίναμε για ελεύθερο camping με σκηνή. Αν με ρωτάτε, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για ένα παιδί: να ανακαλύπτει τη φύση, να μαθαίνει να τη σέβεται και να συνυπάρχει με τα φυτά, τα ζωάκια και τα έντομα.
Ήταν διακοπές πολύ πιο ελεύθερες από αυτές που προσφέρει ένα ξενοδοχείο. Αν ήθελες να κάνεις μια βουτιά, δεν χρειαζόταν να πάρεις το αμάξι, να υποστείς τη ζέστη και να καταλήξεις σε μια παραλία γεμάτη με άλλα διακόσια άτομα. Απλώς βγαίνεις από τη σκηνή και μπαίνεις στη θάλασσα. Όσο για τα ρούχα; Τα ξεχνούσαμε τελείως για όσο διάστημα ήμασταν εκεί. Συνεχίσαμε για χρόνια το ελεύθερο camping οικογενειακώς, μέχρι που γεννήθηκε ο αδερφός μου. Κάπου τότε, οι γονείς μου συνειδητοποίησαν ότι με δύο μικρά παιδιά η όλη διαδικασία είχε πλέον πολύ κουβάλημα. Έτσι, πήραν την απόφαση να αγοράσουμε τροχόσπιτο και να στραφούμε στο οργανωμένο. Με αυτό το τροχόσπιτο, τελικά, γυρίσαμε ολόκληρη την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Διαβάστε περισσότερα στο travel.gr
