Πάτησαν επί της ανάγκης των παραγωγών για ρευστό σε μια δραματική για όλους οικονομική συγκυρία. Με το που επιβεβαιώθηκε η πτώση κατά 60% της παραγωγής στην Ισπανία, η ζήτηση αυξήθηκε και η αύξηση της ζήτησης έφερε άνοδο τιμών.
Θετικό μεν αλλά …
Δεν παραγνωρίζουμε βέβαια και το θετικό ρόλο που έπαιξε σε αυτή την διαδικασία η ΕΑΣ Ηλείας Ολυμπίας, η οποία ανακοίνωσε υψηλότερες τιμές για τους παραγωγούς μέλη της που παρέδιδαν για εξαγωγή το προϊόν τους στο ελαιοτριβείο της στη Ζαχάρω. Αυτή την ώρα οι τιμή του ελαιολάδου έχει φτάσει τα 2,60 -2,65 ευρώ το κιλό και είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω ανόδου.
Η ΕΑΣ Ηλείας , ανακοίνωσε και «διερευνητική» πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς τους παραγωγούς για αγορά παρθένου ελαιόλαδου, (μέχρι 0,4 οξύτητα) επίσης σε υψηλή τιμή ( 2,60 ευρώ το κιλό ), με σημείο συγκέντρωσης το οινοποιείο της στην Ε. Ο κοντά στα Χανάκια.
Το ενδιαφέρον της ΕΑΣ, σχετίζεται με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει πέραν των άλλων, έναντι των Ρώσων εμπόρων με τους οποίους έχει συμφωνήσει να τους προμηθεύσει μικρή ποσότητα ελαιολάδου ( περί τους 100 τόνους).
Δεν γνωρίζουμε αν απέφερε καρπούς αυτή η προσπάθεια για την ΕΑΣ, καθώς όλα τα ελαιοτριβεία τώρα αγοράζουν λάδι στις ίδιες τιμές.
Οι παραγωγοί, δεν έχουν λόγο να υποβληθούν σε φασαρίες (δηλώσεις ενδιαφέροντος μεταφορά κλπ ) για να το παραδώσουν στην Ένωση …Αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν έχουν κρατήσει λάδι προς πώληση. Με το που εκθλίβουν τον ελαιόκαρπο, το πωλούν απευθείας στους ελαιοτριβείς προκειμένου να εισπράξουν «ζεστό χρήμα» καθώς δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τις υποχρεώσεις τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η παρέμβαση που έγινε από συνεταιρισμούς και Ενώσεις σε άλλους νομούς με τιμή συγκέντρωσης ακόμα μεγαλύτερη, δεν απέδωσε καρπούς καθώς η πληρωμή των παραγωγών γίνονταν με τρίμηνες επιταγές. Και οι αγρότες δεν μπορούν να δώσουν τέτοιο «αέρα». Χρειάζονται τα χρήματα από το λάδι για να επιβιώσουν.
«Όνειρο» η συγκέντρωση και τυποποίηση
Από την άλλη πλευρά συνεχίζεται ο αποκλεισμός των Ενώσεων από τις Τράπεζες. Καμιά Ένωση, ούτε της Ηλείας, δεν έχει καταφέρει να δανειοδοτηθεί, ώστε να μπορέσει να μπει σε διαδικασίες συγκέντρωσης του ελαιολάδου. Αυτό θα αποτελούσε μια σοβαρή παρέμβαση στην αγορά, αλλά είναι ανέφικτο να γίνει.
«Αν μπορούσαμε να δανειοδοτηθούμε ώστε να πληρώσουμε άμεσα τους παραγωγούς και να συγκεντρώσουμε χίλιους τόνους για παράδειγμα, αυτό θα άλλαζε αυτόματα το τοπίο» μας έλεγε συνεταιριστικό στέλεχος του νομού μας.
Έτσι η συγκέντρωση ελαιολάδου προς τυποποίηση ( γιατί η πώληση χύμα δεν προσφέρει κάτι παραπάνω) του εξαιρετικού ελαιολάδου που παράγει ο τόπος μας, παραμένει όνειρο θερινής νυκτός για τους Ηλείους παραγωγούς.
