Βρέθηκα φέτος στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, μέσα στο Βελλίδειο, την ώρα που ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε τα μέτρα και οι υπουργοί τα εξειδίκευσαν την επόμενη ημέρα. Οι στιγμές αυτές είχαν τη δική τους βαρύτητα, όχι μόνο για όσα ειπώθηκαν, αλλά και για όσα δεν ακούστηκαν.
Ήταν αναμενόμενο ότι το «πακέτο της ΔΕΘ» θα έκρυβε πολλές φορολογικές ειδήσεις. Και πράγματι, έκρυβε. Όμως το ερώτημα είναι αν ήταν αυτές που χρειαζόταν η αγορά; Εν μέρει, ναι. Όμως όχι όλες. Γιατί έμειναν εκτός οι επιχειρήσεις της χώρας – οι ατομικές, οι μικρές, οι μεσαίες. Εκείνες που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας.
Το βράδυ του Σαββάτου, μέσα στο Βελλίδειο αλλά και έξω από αυτό, κυριάρχησε η απορία και η ανασφάλεια: αφορούν οι προσαρμογές της φορολογικής κλίμακας και τις ατομικές επιχειρήσεις ή περιορίζονται μόνο στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους;
Η αβεβαιότητα ήταν έκδηλη. Με ψύχραιμη σκέψη, καταλήξαμε πολλοί στο συμπέρασμα ότι τελικά οι αλλαγές μας αφορούν, χωρίς να χρειαστεί να περιμένουμε την Κυριακή για την επιβεβαίωση.
Η ουσία, ωστόσο, είναι πως το μοναδικό μέτρο που «αγγίζει» άμεσα τις ατομικές επιχειρήσεις είναι αυτό της κλίμακας. Οι υπόλοιπες ανακοινώσεις, όσο κι αν δώσουν ώθηση στην κατανάλωση, δεν αποτελούν στοχευμένη στήριξη στον επαγγελματία που αγωνίζεται να κρατήσει την επιχείρησή του ζωντανή. Οι μικρομεσαίοι εξακολουθούν να αισθάνονται ότι μένουν στο περιθώριο.
Η ΔΕΘ όμως δεν είναι μόνο το βήμα των μεγάλων εξαγγελιών. Είναι και χώρος συνάντησης. Εκεί είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το περίπτερο του Δήμου Πύργου και το περίπτερο της Περιφέρειας, όπου αναδείχθηκε ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι δυνατότητες συνεργασίας για ανάπτυξη. Γιατί η πραγματική οικονομία δεν χτίζεται μόνο με νόμους και φορολογικές κλίμακες, αλλά και με τις πρωτοβουλίες που γεννιούνται στις τοπικές κοινωνίες.
