Aπό πολύ νωρίς η κυβέρνηση έχει δώσει το στίγμα για τη φετινή ΔΕΘ καθώς οι επιχειρήσεις αναμένεται να έχουν ένα καλό «μερίδιο» του φετινού καλαθιού. Μέσα στο καλάθι λοιπόν των μέτρων σύμφωνα με πληροφορίες θα βρίσκεται και η μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών.
Η κίνηση αυτή προφανώς και δεν αποτελεί μια μεμονωμένη παρέμβαση, αλλά ακόμη έναν κρίκο σε μια στρατηγική που εφαρμόζεται από το 2019 για τη συστηματική αποκλιμάκωση του μη μισθολογικού κόστους με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Οι ασφαλιστικές εισφορές στην Ευρώπη
Η Ελλάδα, άλλωστε, έχει ήδη αλλάξει σημαντικά θέση στον ευρωπαϊκό χάρτη του κόστους εργασίας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, η χώρα κατατάσσεται 14η μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς το μη μισθολογικό κόστος εργασίας – δηλαδή το κόστος που επιβαρύνει τον εργοδότη πέραν των μισθών και περιλαμβάνει κυρίως τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές. Το σχετικό ποσοστό διαμορφώνεται περίπου στο 20,2% του συνολικού κόστους εργασίας, χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σημαντικά χαμηλότερα από χώρες που παραδοσιακά επιβάλλουν υψηλές εργοδοτικές επιβαρύνσεις.
Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης βρίσκεται η Γαλλία, όπου το μη μισθολογικό κόστος αντιστοιχεί στο 32,3% του συνολικού κόστους εργασίας, ακολουθεί η Σουηδία με 31,7% και η Σλοβακία με 28,6%. Υψηλές επιβαρύνσεις καταγράφουν επίσης η Ιταλία, η Ισπανία, η Αυστρία και η Γερμανία, όπου οι εργοδοτικές εισφορές εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό μέρος του κόστους εργασίας. Στον αντίποδα βρίσκονται η Ρουμανία, η Λιθουανία και η Μάλτα, οι οποίες εμφανίζουν τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το κόστος για τις επιχειρήσεις
Οι συνεχείς μειώσεις των εισφορών έχουν περιορίσει αισθητά το κόστος που επιβαρύνει τις επιχειρήσεις και έχουν ενισχύσει τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής αγοράς εργασίας. Το ερώτημα, ωστόσο, που τίθεται ολοένα και πιο έντονα δεν αφορά πλέον το ύψος των εργοδοτικών εισφορών. Αφορά το κατά πόσο οι διαδοχικές μειώσεις επιστρέφουν στην πραγματική οικονομία.
Γιατί, ενώ το κόστος εργασίας για τις επιχειρήσεις έχει αποκλιμακωθεί αισθητά, οι αμοιβές εξακολουθούν να υπολείπονται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου και η αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών παραμένει από τις χαμηλότερες στην ΕΕ.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα φαίνεται να συγκλίνει ταχύτερα με την Ευρώπη στο κόστος εργασίας για τις επιχειρήσεις απ’ ό,τι στους μισθούς των εργαζομένων. Και αυτό ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της επόμενης φάσης της οικονομικής πολιτικής.
Πηγή: in.gr
