Μια νέα συζήτηση γύρω από τον λεγόμενο «ροζ φόρο» έχει ανοίξει στον χώρο της μόδας, αυτή τη φορά με αφορμή τα πουλόβερ. Η υπόθεση ξεκίνησε από ένα viral βίντεο στο TikTok, στο οποίο αναδείχθηκε ότι γυναικεία και ανδρικά πλεκτά μπορούν να πωλούνται στην ίδια τιμή, παρότι η σύνθεσή τους διαφέρει σημαντικά.
Το παράδειγμα που προκάλεσε αντιδράσεις αφορά την Abercrombie & Fitch. Η δημιουργός περιεχομένου μόδας Rachael Brownfield εντόπισε στην ιστοσελίδα της εταιρείας ένα ανδρικό πουλόβερ από 100% μαλλί μερινό στην τιμή των 95 δολαρίων. Την ίδια στιγμή, στο γυναικείο τμήμα υπήρχε πουλόβερ στην ίδια τιμή, το οποίο όμως περιείχε μόλις 30% μαλλί.
Η Brownfield χαρακτήρισε την περίπτωση «πραγματικά περίεργη», διερωτώμενη γιατί ένα γυναικείο πουλόβερ με συνθετικά υλικά κοστίζει όσο ένα ανδρικό από καθαρό μαλλί. Το βίντεο συγκέντρωσε πάνω από δύο εκατομμύρια προβολές και σχεδόν 10.000 σχόλια, οδηγώντας πολλούς χρήστες να αναρωτηθούν αν υπάρχει «χάσμα φύλου» και στα πλεκτά ρούχα.
Τι έδειξε η ανάλυση για τα πουλόβερ κάτω των 100 δολαρίων
Με αφορμή το βίντεο, η πλατφόρμα δεδομένων Style Analytics εξέτασε το ζήτημα σε μεγαλύτερο βάθος. Τα ευρήματά της δείχνουν ότι τα ανδρικά πουλόβερ με τιμή κάτω από 100 δολάρια είναι έως και πέντε φορές πιο πιθανό να είναι κατασκευασμένα από 100% φυσικές ίνες, όπως μαλλί, βαμβάκι ή κασμίρι, σε σύγκριση με τα γυναικεία.
Η ιδρύτρια της Style Analytics, Molly Rooyakkers, δήλωσε ότι έμεινε «άναυδη» από τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, στην κατηγορία κάτω των 100 δολαρίων τα γυναικεία πουλόβερ είναι δύο φορές πιο πιθανό να περιέχουν πολυεστέρα από τα ανδρικά.
Το χάσμα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, φαίνεται να περιορίζεται μόνο όταν η τιμή φτάνει τα 100 δολάρια ή περισσότερο. Μέχρι τότε, οι διαφορές στη σύνθεση των υλικών παραμένουν εμφανείς, παρά το ότι οι τελικές τιμές μπορεί να είναι ίδιες ή συγκρίσιμες.
Ο όρος «ροζ φόρος» περιγράφει την πρακτική κατά την οποία προϊόντα που απευθύνονται σε γυναίκες χρεώνονται περισσότερο ή προσφέρουν μικρότερη αξία σε σχέση με αντίστοιχα ανδρικά προϊόντα. Στο παρελθόν έχουν καταγραφεί παραδείγματα διαφοροποίησης τιμών με βάση το φύλο σε προϊόντα και υπηρεσίες όπως αποσμητικά, ξυραφάκια και στεγνό καθάρισμα.
Στην περίπτωση των πουλόβερ, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην τιμή, αλλά επεκτείνεται και στην ποιότητα των υλικών. Ένα προϊόν μπορεί να πωλείται στην ίδια τιμή με ένα άλλο, αλλά να περιέχει μεγαλύτερη αναλογία συνθετικών ινών και μικρότερη ποσότητα φυσικών υλικών.
Γι’ αυτό οι ειδικοί προτρέπουν τους καταναλωτές να κοιτούν προσεκτικά τις ετικέτες πριν αγοράσουν πλεκτά, ιδιαίτερα όταν η περιγραφή του προϊόντος χρησιμοποιεί όρους μάρκετινγκ όπως «μείγμα μαλλιού». Σε τέτοιες περιπτώσεις, η πραγματική περιεκτικότητα σε μαλλί μπορεί να είναι πολύ χαμηλή, ακόμη και 15%.
Γιατί τα γυναικεία πλεκτά έχουν περισσότερα συνθετικά
Η Roni Brunn, σχεδιάστρια και εκπαιδεύτρια στον χώρο της μόδας, επισημαίνει ότι ο κύκλος των τάσεων επηρεάζει τη σύνθεση των γυναικείων πλεκτών. Υλικά όπως η ελαστάνη, το νάιλον και ο πολυεστέρας προστίθενται συχνά στα γυναικεία ρούχα, καθώς προσφέρουν ελαστικότητα, κίνηση και χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Η ίδια σημειώνει ότι οι άνδρες παίρνουν λιγότερα ρίσκα στις αγορές τους, γεγονός που δίνει στις εταιρείες κίνητρο να παράγουν μαζικά τα ίδια είδη για άνδρες από σεζόν σε σεζόν. Αυτό επιτρέπει στις μάρκες να προμηθεύονται νήματα σε μεγάλες ποσότητες και να οργανώνουν πιο αποδοτικά την παραγωγή.
Αντίθετα, στη γυναικεία μόδα οι τάσεις αλλάζουν συχνότερα και επηρεάζουν περισσότερο την αγοραστική συμπεριφορά. Η Brunn συνδέει την υποχώρηση της ποιότητας με το μοντέλο της fast fashion, το οποίο έχει εκπαιδεύσει τους καταναλωτές να αναζητούν γρήγορα και οικονομικά την τάση της στιγμής.
Σε ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, με χαμηλή καταναλωτική εμπιστοσύνη, οι εταιρείες αναζητούν τρόπους περιορισμού του κόστους. Τα υφάσματα που παράγονται από πετρέλαιο, όπως ο πολυεστέρας, είναι φθηνότερα σε σχέση με φυσικές ίνες όπως το μαλλί και το βαμβάκι.
Οι εταιρείες συχνά αναμειγνύουν συνθετικές και φυσικές ίνες, μειώνοντας το κόστος παραγωγής, ενώ διατηρούν στο μάρκετινγκ την εικόνα ενός προϊόντος υψηλότερης ποιότητας. Αυτό καθιστά την ανάγνωση της ετικέτας καθοριστική για τον καταναλωτή που θέλει να γνωρίζει τι ακριβώς αγοράζει.
Η Aja Barber, συγγραφέας και ειδική στη βιώσιμη μόδα, συνδέει επίσης το ζήτημα με την πίεση των συνεχών τάσεων. Όπως εξηγεί, οι γυναίκες έχουν βρεθεί περισσότερο στο στόχαστρο αυτού του κύκλου αλλαγών σε σχέση με τους άνδρες, και η μείωση της ποιότητας εμφανίζεται ως ένας τρόπος για να συμβαδίσουν οι εταιρείες με τον ρυθμό της αγοράς.
Πηγή: ethnos.gr
