Την ώρα που η συζήτηση στο εσωτερικό της χώρας αναλώνεται στο πόσο… καθαρή θα είναι η έξοδος από τα Μνημόνια και στο αν η ενισχυμένη εποπτεία είναι καλή ή κακή ή αναμενόμενη, τα στοιχεία της Κομισιόν και της Eurostat αποκαλύπτουν μια ανοικτή πληγή, που δεν κλείνει με φτιασιδώματα και μεγαλοστομίες.
Διαπίστωση πρώτη από την έκπληκτη (;) Κομισιόν: τα νοικοκυριά δεν συνήλθαν όπως εκτιμούσαν στις Βρυξέλλες. Το πρώτο στοιχείο που οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα είναι η μηδενική κατανάλωση, κοινώς τα νοικοκυριά δεν έχουν περίσσευμα κι εξακολουθούν να δαπανούν μόνο για τα απολύτως αναγκαία. Οι αναλυτικοί πίνακες που «κρύβονται» στην καρδιά των Εαρινών Προβλέψεων της Κομισιόν είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικοί, αφού αποτυπώνουν το απόλυτο μισθολογικό τέλμα στην αγορά εργασίας.
Οι πραγματικές κατά κεφαλήν αμοιβές στην Ελλάδα μειώθηκαν περαιτέρω κατά 1,1% (!) την περασμένη χρονιά, διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις για οριακή μείωση τους κατά 0,2%, ενώ για φέτος και την επόμενη χρονιά υπολογίζεται, πλέον, ότι θα «αυξηθούν» κατά 0,3% και… 0,1%, έναντι αρχικών εκτιμήσεων για αύξηση τους κατά 0,7% ετησίως.
Το τι ακριβώς συμβαίνει σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αποτυπώνεται στα νεώτερα συγκριτικά στοιχεία της Eurostat, που δείχνουν ότι ενώ υπήρχε μια πορεία σύγκλισης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ ως το ξέσπασμα της κρίσης και ακολούθως μια πορεία παράλληλης μείωσης του, πλέον υπάρχει ένα χάσμα και η «ψαλίδα» ανοίγει χρόνο με το χρόνο. Έτσι, ενώ οι υπόλοιποι αξιοποιούν τη θετική συγκυρία και «τρέχουν», η Ελλάδα προχωρά τρεκλίζοντας, με αποτέλεσμα το κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 2017 να διαμορφώνεται στα 17.400 ευρώ (17.000 ευρώ το 2014), όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται, πλέον, στα 27.600 ευρώ (26.100 ευρώ το 2014).
