Του Θέμη Μαντά
Η ομάδα της Αθήνας είναι πρωταθλήτρια στον 5ο όμιλο της Γ’ Εθνικής και για να φτάσει στη διαδικασία των μπαράζ ανόδου στην Super League 2 ξεπέρασε πολλές ιστορικές ομάδες, μεταξύ άλλων: Νέα Αρτάκη, Διαγόρα Ρόδου, Κάρυστο, ΑΕ Αφάντου, Εθνικό Αστέρα, Δόξα Βύρωνος κ.λ.π.
Η κοκκινοκίτρινος Άρης διαθέτει μεγάλη ιστορία, αφού η ψυχή της φτάνει και μέχρι 100 χρόνια στο παρελθόν. Προήλθε το 1928 από την συγχώνευση του Ολυμπιακού Αθηνών (κόκκινα χρώματα) και του Άτλαντα Θυμαρακίων (κίτρινα χρώματα). Στη σημερινή του μορφή ως Άρης είναι από το 1966, όταν και μετακόμισε στο γήπεδο Αλκυών. Το όνομα Άρης επιλέχτηκε από τους δύο ιδρυτές πρώην μέλη του Ε.Α.Μ. Ο Τάσος Μητρόπουλος (Ολυμπιακός) αναδείχτηκε από τον Άρη Πετρούπολης, όπως και ο Γιώργος Κούτσης γνωστός προπονητής που υπηρέτησε τον Πανηλειακό.
Στο σημερινό ρόστερ της ομάδας βρίσκονται οι Γκοτσούλιας και ο Αράπι που φόρεσαν τη φανέλα του Πανηλειακού και ο Παναγιώτης Αλέμης που ο πατέρας του Δημήτρης ήταν μέλος της ομάδας του Πανηλειακού που ανήλθε στην Α’ Εθνική.
Όσον αφορά τη βαθύτερη ιστορία, η ομάδα του Άρη Πετρούπολης είχε έρθει να παίξει στον Πύργο πολλές φορές, ξεκινώντας το 1950 με τον Εθνικό και τον Ηρακλή Πύργου, όπου οι ομάδες της πόλης δεν μπόρεσαν ποτέ να την νικήσουν.
- 25/12/1950 Εθνικός Πύργου - Άρης Αθηνών 2-4
- 26/12/1950 Ηρακλής Πύργου - Άρης Αθηνών 0-1
- 21/04/1952 Εθνικός Πύργου - Άρης Αθηνών 0-3
- 04/04/1953 Εθνικός Πύργου - Άρης Αθηνών 2-3
Ο Εθνικός Πύργου το Μεγάλο Σάββατο του 1953 το απόγευμα ηττήθηκε στον Πύργο απ’ τον επικεφαλής της Α2 Αθηνών, Άρη Αθηνών με 3-2. Την επόμενη μέρα, Πάσχα του 1953 (5/4) στο Δημοτικό θέατρο «Απόλλων» διεξήχθη ο «Πράσινος χορός» του Εθνικού. Όλα ήταν πράσινα ακόμη και τα ρούχα των προσκεκλημένων. Κατά την εσπερίδα ο Πυργιώτης Ν. Γούμενος είχε κυκλοφορήσει σατυρική εφημερίδα η οποία έκανε μεγάλη αίσθηση και λόγω της αρχισυνταξίας του δημοσιογράφου Κουμπάτη, που το όνομά του έχει γίνει δοθεί σε δρόμο κάθετο επί της οδού Υψηλάντου.
Στον «πράσινο χορό» του Εθνικού ο αείμνηστος παίκτης του αργότερα της Παναχαϊκής, μετέπειτα διαιτητής και καθηγητής διαιτησίας Σπύρος Δασκόπουλος διασκεύασε το τραγούδι του Πατρινού Τώνη Μαρούδα «δύο πράσινα μάτια». Το τραγούδι άμεσα έγινε ύμνος «ξεσηκώνοντας» τους προσκεκλημένους.
Το είχαν τραγουδήσει μαζί ο Τώνης Μαρούδας με τον Δασκόπουλο στη χοροεσπερίδα της ομάδας:
«Δύο πράσινα μάτια, μια πράσινη ομάδα
μ’ έντεκα παίκτες, του Πύργου μας φαβορί.
Ορμούν σαν λιοντάρια, σε κάθε αγώνα,
τη νίκη να φέρουν μαζί.
Είν’ όλοι τους νέοι γεμάτοι ζωή
τη νίκη παλεύουν να φέρουν μ’ ορμή».
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα χρώματα του Εθνικού Πύργου ήταν πράσινα, μοναδικός πρασινοφορεμένος Εθνικός στη χώρα και γι αυτό και Πράσινος χορός, όπου όλοι ντύνονταν με πράσινα. Τα χρώματα του Ηρακλή Πύργου μπλε γι αυτό γινόταν και «Μπλε χορός» όπου όλοι φορούσαν μπλε.
Την επόμενη μέρα, Πάσχα 05/04/1953 είχε κλειστεί να διεξαχθεί νέο φιλικό παιχνίδι μεταξύ Ηρακλή και Άρη Αθηνών ωστόσο η έρευνα δεν απέδωσε και δεν είναι γνωστό αν διεξήχθη το παιχνίδι. Μαρτυρίες των παραγόντων της εποχής αναφέρουν ότι οι Αθηναίοι έκαναν Ανάσταση στον φιλόξενο Πύργο και μετείχαν της γιορτής του Εθνικού.
Εμείς αύριο Κυριακή το ματς να είναι νικηφόρο και ευχόμαστε να γίνει στον Πύργο, «κόκκινος χορός»
Στη φωτογραφία ο Εθνικός Πύργου εκείνης της εποχής, διακρίνονται από αριστερά: Ο Πρόεδρος Καλογερόπουλος και οι παίκτες. Λάμπης Αποστολόπουλος ή Παπαδιάς, Μπαρογιάννης, Κυριάκος Πάικος, Πέτρος Θεοδωράτος ή Αράπης (που φιλοτέχνησε το σήμα του Πανηλειακού αργότερα), Κώστας Κωνσταντόπουλος ή Πετσής, Δημητρακόπουλος (Μπόμπιρας), Πάνος Αργυρόπουλος, Βάσος Λογοθέτης, Γιάννης Μπαντούνας και ο Γιάννης Τσουκαλάς ή Τσουρίτας.
