Του Θέμη Μαντά
Ουδέποτε έφυγε απ΄ το προσκήνιο το ερώτημα που συνοδεύει τη νέα ποδοσφαιρική εποχή του Πύργου: Πότε θα επιστρέψει το ιστορικό όνομα «Πανηλειακός»; Για τη μεγάλη πλειονότητα των φιλάθλων δεν πρόκειται για μια τυπική αλλαγή επωνυμίας.
Είναι ζήτημα ταυτότητας και ιστορίας 70 ετών. Είναι συνδεδεμένο με τον τόπο μας από το 1957 και με αίσθηση συλλογικής μνήμης που ξεπερνά το ποδόσφαιρο.
Στη νέα ποδοσφαιρική προσπάθεια είχε γίνει σαφές ότι η επωνυμία «ΠΑΣ Πύργος» αποτελεί μεταβατική ονομασία, που προέκυψε από τη συμφωνία του 2025, όταν η Θύελλα Πύργου μετονομάστηκε με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου ποδοσφαιρικού φορέα.
Γι αυτό και η εναλλακτική, μπλε εμφάνιση. Ήταν ένας οριακός συμβιβασμός που επέτρεψε να προχωρήσει η συνεργασία με τα γνωστά αποτελέσματα.
Στην συμφωνία είχε διατυπωθεί δημόσια απ’ όλες τις πλευρές ότι ο ΠΑΣ Πύργος ήταν το μέσο και ο τελικός στόχος παρέμενε η επιστροφή του ονόματος «Πανηλειακός».
Πρόσφατα, ο εκ των νομικών της ομάδας Αργύρης Λίβας, επιβεβαίωσε εκ νέου σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ Πύργου και στο δημοσιογράφο Μπάμπη Πλάγο ότι ως στόχος παραμένει η επιστροφή της επωνυμίας «Πανηλειακός», σημειώνοντας ότι πρόκειται για διαδικασία που απαιτεί χρόνο και θεσμικές προϋποθέσεις.
Η ουσία του ζητήματος
Η αλλαγή ονόματος εξαρτάται από την επιθυμία της διοίκησης ν’ «ακούσει» τους φιλάθλους. Σαφώς και απαιτούνται συγκεκριμένες νομικές διαδικασίες, εγκρίσεις και έλεγχο απ’ τα αρμόδια όργανα. Ουδείς λέει ότι είναι απλή υπόθεση. Ωστόσο για να υπάρξει καθαρή εικόνα, θα πρέπει ν’ απαντηθούν τα κρίσιμα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά, όπως:
α) Ποια είναι σήμερα η νομική κατάσταση του Πανηλειακού;
β) Υφίσταται ενεργά ως σωματείο και ποια είναι η διοικητική του εικόνα;
γ) Τι προβλέπει η απόφαση της ΕΠΟ με την οποία εγκρίθηκε η μετονομασία της Θύελλας σε ΠΑΣ Πύργος;
δ) Υπάρχουν περιορισμοί ή χρονικά όρια για νέα αλλαγή;
ε) Ποιες είναι οι προβλέψεις του καταστατικού του ΠΑΣ Πύργος; Και με ποια διαδικασία μπορεί να εγκριθεί μια νέα μετονομασία;
στ) Υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο ή το θέμα παραμένει σε επίπεδο προοπτικής;
Τα ερωτήματα δεν απαντώνται με εκτιμήσεις ή δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά με επίσημα έγγραφα και θεσμικές αποφάσεις.
Σημαντικό, για τον υπογράφοντα, δεν είναι μόνο η νομική διάσταση. Κρίσιμο είναι η καθαρή στρατηγική επικοινωνίας του κ. Οικονόμου προς τον φίλαθλο κόσμο.
Να γίνει σαφές στην Γ.Σ. της Δευτέρας αν η επιστροφή του ονόματος Πανηλειακός ως πρώτο συνθετικό στο Π.Α.Σ. παραμένει στόχος ή αν οι σκέψεις έχουν αλλάξει πλαίσιο. Γιατί η ασάφεια δημιουργεί μεγαλύτερη ένταση από τις ίδιες τις αποφάσεις και δεν μπορεί να αγνοηθεί η διαδρομή όλων των πλευρών που συμμετείχαν στην προσπάθεια. Ναι, οι άνθρωποι της Θύελλας Πύργου είχαν το δικό τους ρόλο στη διαμόρφωση της επιτυχίας και θα τους γράψει η ιστορία.
Χωρίς τη συνύπαρξη και τη συμφωνία όλων των εμπλεκομένων, η σημερινή εξέλιξη δεν θα ήταν εφικτή. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι η αντιπαράθεση γύρω απ’ το παρελθόν. Είναι η διαχείριση του μέλλοντος.
Οι έρευνες έδειξαν ότι την περίοδο 1955-1957 οι αείμνηστοι συμπολίτες μας και όσοι ζουν σήμερα είχαν και τότε τεράστιες αντιπαραθέσεις, αλλά πέτυχαν την ένωση του ποδοσφαιρικού Πύργου. Ωστόσο έκαναν ένα λάθος. Όφειλαν τη χρονολογία 1926 να την συμπεριλάβουν στο καταστατικό του Πανηλειακού ώστε ν’ αποδεικνύει την ποδοσφαιρική συνέχεια της πόλης.
Όπως έγινε με την ονομασία του Δήμου, από Δήμος Λετρίνων σε Δήμο Πύργου. Η ονομασία άλλαξε, η ιστορία του Δήμου υπάρχει από το 1834 όπου διορίστηκε ο Συλλαϊδόπουλος ως πρώτος Δήμαρχος.
Ευχή όλων είναι ο ΠΑΣ Πύργος να καταφέρει να σταθεροποιηθεί στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο δημιουργώντας έναν ισχυρό οργανισμό και ωριμάζοντας οι συνθήκες να επιστρέψει το ιστορικό όνομα, συνδέοντας όλους εκείνους τους προγόνους μας που μέσα από το ποδόσφαιρο, ευελπιστούσαν στην πρόοδο της πόλης.
Γιατί ναι, υπάρχει θέμα πώς θα λέγεται η ομάδα, αλλά το κυριότερο είναι αν θα υπάρχει στον χρόνο η ομάδα που όταν επιλεγεί το όνομα να δικαιώνει την ιστορία «Πανηλειακός». Επ’ αυτού, θα πρέπει να τοποθετηθεί και ο κ. Οικονόμου στη Γ.Σ. της 13ης Ιουλίου.
Η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται
Η ιστορία θυμίζει την αρχή της δεκαετίας του 1950, όταν στον Πύργο υπήρχε κατακερματισμένη ποδοσφαιρική δραστηριότητα με τέσσερα σωματεία. Η ανάγκη για ενιαία ομάδα ήταν και κοινωνική, αλλά και αγωνιστική. Η πόλη αναζητούσε κοινό σημείο αναφοράς, μέσω της ομάδας που θα μπορούσε να εκπροσωπήσει όχι τις συνοικίες, αλλά την πόλη και ολόκληρο τον νομό. Όλοι διψούσαν για διάκριση.
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα που οδήγησε στη δημιουργία του Πανηλειακού. Γι αυτό το όνομα δεν παρέπεμπε μόνο στον Πύργο, αλλά θα ένωνε την Ηλεία. Ήταν προσπάθεια υπέρβασης του μικροαστικού εγωισμού, μία δημιουργία ομάδας με περιφερειακή ταυτότητα για επιτυχίες.
Ο Πανηλειακός δε λειτούργησε ως σωματείο αποκλειστικά του Πύργου. Έγινε σημείο αναφοράς για την Ηλεία, ως πρωτεύουσα δύναμη και συνδέθηκε με την κοινωνική ζωή του νομού, αποκτώντας σταθερή βάση φιλάθλων από πολλές πόλεις της Ηλείας.
Με στεναχωρεί που δεν μνημονεύονται οι οπαδοί του από τα Λεχαινά και την Ανδραβίδα, που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο στο Ανήλιο Ζαχάρως μετά την επιστροφή τους από την Σπάρτη, αλλά και η μεγαλειώδης κοινωνική δράση του σωματείου.
Η σημασία του Πανηλειακού δεν περιορίστηκε στα αποτελέσματα. Έγινε σύμβολο εκπροσώπησης στο ευρύτερο κοινωνικό στερέωμα. Με την πάροδο των δεκαετιών, η διαδρομή του συλλόγου πέρασε από διαφορετικές φάσεις. Περιόδους ανόδου, ενθουσιασμού, αλλά και έντονων δυσκολιών και αστάθειας.
Παρά τις μεταβολές, το όνομα που διατήρησε ζωντανή τη σύνδεση με το παρελθόν, ακόμη και όταν οι συνθήκες άλλαζαν παρέμεινε σταθερό. Και αυτή ακριβώς η συνέχεια είναι που κάνει το σήμερα να μοιάζει, σε μεγάλο βαθμό, με το χθες.
Το 2025, το ποδόσφαιρο του Πύργου βρίσκεται ξανά σε φάση ανασύνταξης και επαναπροσδιορισμού. Η δημιουργία του ΠΑΣ Πύργος και η άνοδος στις επαγγελματικές κατηγορίες επανέφεραν στο προσκήνιο το βασικό ερώτημα που υπήρχε και στο παρελθόν: «Μπορεί ο νομός ν’ αποκτήσει έναν σταθερό και ενιαίο ποδοσφαιρικό φορέα. Η ιστορία δείχνει ότι το ερώτημα δεν είναι νέο, είναι επαναλαμβανόμενο».
Πολλές γενιές του ποδοσφαίρου στον Πύργο βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ίδια πρόκληση: τη μετάβαση από την ενότητα στη διάσπαση και εκ νέου στην ενότητα. Οι επιμέρους προσπάθειες απέτυχαν. Η σημερινή συγκυρία, όμως, έχει μια διαφορά. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, συνδέθηκαν δύο ομάδες, η Θύελλα και ο ΠΑΣ Πύργος μαζί τους το σύνολο των φιλάθλων που άλλαξαν τα δεδομένα, όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και θεσμικά και κοινωνικά.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για το όνομα δεν είναι συμβολική. Συνδέεται με την ευρύτερη ανάγκη ταυτότητας και σταθερότητας.
Ο Πανηλειακός, είτε ως ενεργό σωματείο είτε ως ιστορική αναφορά, παραμένει σημείο αναφοράς της ποδοσφαιρικής διαδρομής της Ηλείας και λειτουργεί ως ταυτότητα καταγωγής και ασπίδα μελλοντικής προστασίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε νέα ποδοσφαιρική προσπάθεια στην Ηλεία συγκρίνεται, άμεσα ή έμμεσα, μ’ εκείνον.
Η ιστορία όμως δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά. Επαναφέρει τα ίδια ερωτήματα σε διαφορετικές συνθήκες.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η επιστροφή του ονόματος, αλλά όταν επανέλθει το «Πανηλειακός» να υπάρξει διάρκεια, σταθερότητα, περιεχόμενο ώστε να μην επαναληφθούν οι ιστορίες των περιόδων που το έκαναν νομικά ανενεργό.
Γιατί τα ονόματα από μόνα τους δεν αρκούν, αυτό που μένει είναι η συνέχεια και αν δείχνει κάτι η διαδρομή από το 1957 μέχρι σήμερα, είναι ότι ο Πύργος και η Ηλεία δεν ψάχνει απλώς μια ομάδα.
Ψάχνει τον τρόπο να εκφραστεί ως ομάδα με συνθήκες καθαρές και κυρίως οικονομικής βιωσιμότητας.
