Ο Ρίτσαρντ Μπρούτσι, βοηθός καθηγητής χημείας και ο ερευνητής Ντέιβιντ Γουέμπερ χρησιμοποίησαν νανοκρυστάλλους του ημιαγωγού σελενίδιο του καδμίου.
Τα σωματίδια του σελενιδίου του καδμίου είναι τόσο μικροσκοπικά που λαμβάνουν τη μορφή υγρής μελάνης, ενώ έχουν φωτοβολταϊκές ιδιότητες μετατροπής του ηλιακού φωτός σε ηλεκτρική ενέργεια.
Σε προηγούμενα πειράματα μικρά μόρια (ligands) συνδέονταν στους νανοκρυστάλλους για να τους διατηρήσουν σταθερούς και να εμποδίσουν την ενδεχόμενη προσκόλλησή τους. Το πρόβλημα με αυτό ήταν ότι τα μόρια μόνωναν τους κρυστάλλους, περιορίζοντας την αγωγιμότητα του υλικού.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ
