Ενθουσιασμός για το νέο μέλος της οικογένειας, άγχος για να είναι υγιές και λίγη κούραση όταν ξαγρυπνάμε και καθαρίζουμε.
Ωραία όλα αυτά που νιώθουμε εμείς, τι ισχύει όμως για το κουτάβι; Τι μπορεί να αισθάνεται μακριά από τη μαμά και τα αδέλφια του, σε ένα νέο σπίτι, με άγνωστους ανθρώπους, μυρωδιές, ήχους; Δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από τον φόβο.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως ο ανθρώπινος φόβος τροφοδοτεί αυτόν του κουταβιού και το αντίστροφο. Ειδικά οι αρχάριοι κηδεμόνες μπορεί να νιώθουν τα puppy blues, το άγχος δηλαδή που προκαλούν οι πρώτες μέρες με τη μικρή χνουδωτή μπαλίτσα.
Μία καλή λύση για να νιώσουμε καλύτερα, άρα και να βοηθήσουμε το κουτάβι μας είναι να καταλάβουμε τι αισθάνεται και για ποιο λόγο. Αν βρούμε τι φοβάται, θα μπορέσουμε να κάνουμε τις μέρες και τις νύχτες του πιο ήρεμες και ευχάριστες.
Πώς θα καταλάβουμε ότι το κουτάβι φοβάται
Είναι πολύ σημαντικό να παρατηρούμε τη συμπεριφορά του κουταβιού και τις αλλαγές της, από τις πρώτες μέρες που θα έρθει στο σπίτι. Αυτό γίνεται ακόμη πιο αναγκαίο, όταν μιλάμε για τον φόβο, ένα συναίσθημα με εντελώς αρνητική χροιά, που μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση, ακόμη και σε επιθετικότητα. Ας δούμε μερικά σημάδια που δείχνουν πως ο φόβος έχει κυριεύσει το κουτάβι μας:
– Διστάζει ή αποφεύγει κάποιες καταστάσεις, όπως το να έρθει σε επαφή με άλλους ανθρώπους
– Αποφεύγει να εξερευνήσει νέα περιβάλλοντα, ακόμη κι αν είναι ένα δωμάτιο
– Ξαφνικά σταματάει να κάνει πράγματα που έκανε μέχρι πριν λίγες ώρες, ακόμα και μέρες
– Τρομάζει υπερβολικά με δυνατούς θορύβους
– Τρώει λιγότερο από ό,τι συνήθως
– Η γλώσσα του σώματος είναι διαφορετική και έχει τα σημάδια του φόβου, με έντονο γλείψιμο, αναστεναγμό, κλπ.
Ο φόβος στα κουτάβια έρχεται σε 2 στάδια στη ζωή του. Για διαφορετικούς λόγους, με άλλες αντιδράσεις. Έχουν όμως κοινή αντιμετώπιση.
1ο στάδιο: 8 – 11 εβδομάδες
Σε αυτό το στάδιο, ουσιαστικά στον τρίτο μήνα της ζωής του, το κουτάβι βιώνει διάφορες αλλαγές, με πιο σημαντική τον αποχωρισμό από τη μητέρα και τα αδέλφια του. Παράλληλα, αρχίζει να εξοικειώνεται με το περιβάλλον του νέου σπιτιού και ό,τι αυτό περιλαμβάνει, από ήχους μέχρι ανθρώπους και άλλα κατοικίδια. Ο φόβος προέρχεται από όλες αυτές τις σημαντικές αλλαγές και ο σκύλος χρειάζεται χρόνο, εμπιστοσύνη, ρουτίνα για να μπορέσει να τον ξεπεράσει.
Είναι νωρίς ακόμη να βγει βόλτα έξω, καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ο απαραίτητος εμβολιασμός, άρα το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πολύ ευάλωτο. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να παίρνουμε το κουτάβι μας αγκαλιά για μια σύντομη βόλτα έξω στο δρόμο, τον κήπο, το μπαλκόνι. Η αγκαλιά θα μας εξασφαλίσει ότι δεν θα φάει και δεν θα γλείψει τίποτα επικίνδυνο από τον δρόμο.
2ο στάδιο: 6 – 14 μήνες
Πλέον το κουτάβι έχει αρχίσει να γίνεται ένα νεαρό σκυλάκι που ειδικά μετά τα πρώτα του γενέθλια, έχει αρχίσει να ενηλικιώνεται. Ανάλογα με το μέγεθος του σκύλου, αλλάζει και το πότε ξεκινάει το δεύτερο στάδιο του φόβου. Συγκεκριμένα, οι μικρόσωμοι σκύλοι αρχίζουν να νιώθουν φόβο νωρίτερα από τους μεγαλόσωμους. O φόβος εκδηλώνεται με πιο ξεκάθαρα σημάδια από ό,τι στο πρώτο στάδιο. Το κουτάβι δεν νιώθει άνετα όταν είναι με άλλους σκύλους και ανθρώπους, αλλά και άλλα ερεθίσματα. Μπορεί να κλαψουρίσει, να προσπαθήσει να φύγει, αλλά μπορεί και να βγάλει κάποιο ίχνος άμυνας, όπως γρύλισμα.
Οι παραπάνω συμπεριφορές είναι συνηθισμένες στα κουτάβια και ίσως να μην οφείλονται μόνο στον φόβο, αλλά και σε προηγούμενες εμπειρίες που είχαν ζώντας στον δρόμο. Μια καλή λύση είναι να ζητήσουμε τη βοήθεια και τις συμβουλές ενός επαγγελματία εκπαιδευτή, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουμε από τις πρώτες εβδομάδες τον φόβο του κουταβιού και να μην τον αφήσουμε να εξελιχθεί σε μια συμπεριφορά που θα αγχώνει τον τετράποδο φίλο μας.
Αν θέλουμε να κάνουμε πρώτα μια προσπάθεια μόνοι μας, η σταδιακή κοινωνικοποίηση είναι ένα πρώτο βήμα, σε χώρους όπου μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια το κουτάβι και θα υπάρχει ποικιλία από ερεθίσματα για να γνωρίσει. Ακόμη και μια βόλτα σε έναν κεντρικό δρόμο όπου περνούν αυτοκίνητα, μηχανάκια και άλλα κατοικίδια αρκεί. Θα πρέπει όμως να έχουμε τον σκύλο αγκαλιά ή σε τσάντα μεταφοράς.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως κάθε φορά που το κουταβάκι μας κάνει ένα βήμα θάρρους, θα πρέπει να το επιβραβεύουμε και να του δυναμώνουμε την αυτοπεποίθηση.
Πηγή: topetmou.gr
