Σχεδόν κάθε φορά που κόβουμε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο για να τυλίξουμε ένα σάντουιτς, να διατηρήσουμε το φαγητό στο ψυγείο ή να σκεπάσουμε ένα ταψί, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ίδια ακριβώς λεπτομέρεια. Η μία πλευρά είναι γυαλιστερή και η άλλη ματ. Για πολλούς, αυτή η διαφορά δεν θεωρείται καθόλου τυχαία, με τη διαδεδομένη αντίληψη να υποστηρίζει ότι η μία όψη κρατά καλύτερα τη θερμότητα, ενώ η άλλη βοηθά το φαγητό να ψηθεί ταχύτερα. Κι όμως, στο συνηθισμένο αλουμινόχαρτο δεν υπάρχει σωστή και λάθος πλευρά, αφού ο λόγος για τον οποίο οι δύο όψεις διαφέρουν δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το μαγείρεμα.
Το μυστικό κρύβεται αποκλειστικά στο εργοστάσιο και στον τρόπο παραγωγής. Το προϊόν κατασκευάζεται από φύλλα αλουμινίου που περνούν επανειλημμένα ανάμεσα από ειδικούς κυλίνδρους ώστε να γίνουν εξαιρετικά λεπτά. Στα τελευταία στάδια της επεξεργασίας, όταν πλέον το μέταλλο έχει αποκτήσει πολύ μικρό πάχος, δύο φύλλα περνούν ταυτόχρονα μαζί ανάμεσα από τους κυλίνδρους. Αυτή η τεχνική εφαρμόζεται για να υποστεί το υλικό την τελική του μορφοποίηση χωρίς να καταστραφεί, και εκεί ακριβώς δημιουργείται η χαρακτηριστική οπτική διαφορά. Η πλευρά κάθε φύλλου που έρχεται σε άμεση επαφή με τον λείο μεταλλικό κύλινδρο αποκτά τη γνωστή γυαλιστερή επιφάνεια. Την ίδια ώρα, η πλευρά που βρίσκεται σε επαφή με το δεύτερο φύλλο αλουμινίου βγαίνει από τη γραμμή παραγωγής με πιο θαμπή, ματ όψη. Όταν τα δύο φύλλα τελικά διαχωριστούν, το καθένα διαθέτει πλέον τα δύο αυτά διαφορετικά φινιρίσματα, γεγονός που προκύπτει ξεκάθαρα από τη βιομηχανική διαδικασία και όχι από κάποιον σχεδιασμό.
Επομένως, για το κοινό αλουμινόχαρτο οικιακής χρήσης, στερείται πρακτικής σημασίας το ποια πλευρά θα ακουμπήσει το φαγητό. Και οι δύο όψεις αποτελούνται από το ίδιο ακριβώς υλικό και συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, οπότε δεν χρειάζεται να γυρίζουμε το φύλλο ψάχνοντας τη δήθεν σωστή μεριά. Υπάρχει ωστόσο μια συγκεκριμένη εξαίρεση που αφορά τα ειδικά αντικολλητικά αλουμινόχαρτα που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Στα συγκεκριμένα προϊόντα, η μία πλευρά διαθέτει εργοστασιακή αντικολλητική επίστρωση για να μην κολλάει το φαγητό κατά το ψήσιμο, με τον κατασκευαστή να αναγράφει ρητά στη συσκευασία ποια όψη πρέπει να χρησιμοποιείται.
Ένας από τους πιο συνηθισμένους μύθους θέλει τη γυαλιστερή πλευρά να αντανακλά τη θερμότητα και τη ματ να την απορροφά. Παρότι υπάρχει επιστημονική βάση στο πώς συμπεριφέρονται οι διαφορετικές επιφάνειες απέναντι στη θερμική ακτινοβολία, στο συνηθισμένο ψήσιμο η επιλογή πλευράς δεν αλλάζει το αποτέλεσμα. Η θερμότητα μέσα στον φούρνο μεταφέρεται μέσω επαφής, μέσω του θερμού αέρα και μέσω ακτινοβολίας. Η ελάχιστη διαφορά ανάμεσα στις δύο όψεις δεν προσφέρει κανένα ουσιαστικό πλεονέκτημα στην κουζίνα. Η θερμοκρασία της συσκευής, ο χρόνος μαγειρέματος, το πάχος της τροφής και το πόσο καλά είναι τυλιγμένη η μερίδα επηρεάζουν καταλυτικά το τελικό πιάτο, αφήνοντας την όψη του αλουμινόχαρτου εκτός εξίσωσης.
Το πραγματικό σφάλμα που περνά συχνά απαρατήρητο κρύβεται στη χημική αντίδραση με συγκεκριμένα υλικά. Το αλουμινόχαρτο δεν αποτελεί την ενδεδειγμένη επιλογή για παρατεταμένη επαφή με όξινα ή πολύ αλμυρά τρόφιμα. Συστατικά όπως η ντομάτα, το λεμόνι, το ξίδι και οι έντονα αλατισμένες παρασκευές μπορούν, υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και διάρκειας, να ευνοήσουν τη μεταφορά αλουμινίου από το μεταλλικό φύλλο στο ίδιο το τρόφιμο. Αν υπάρχει ένα πιάτο με αρκετό λεμόνι ή σάλτσα ντομάτας που πρέπει να διατηρηθεί στο ψυγείο για μέρες, η χρήση ενός γυάλινου δοχείου προσφέρει τη μόνη ασφαλή λύση.
Όσον αφορά τη χρήση στις ηλεκτρικές συσκευές, το κοινό αλουμινόχαρτο μπαίνει άφοβα στους συμβατικούς φούρνους, με την προϋπόθεση να τηρούνται οι οδηγίες του κατασκευαστή. Απαγορεύεται η επαφή με τα θερμαντικά στοιχεία ή η κάλυψη ολόκληρου του πάτου του φούρνου, μια πρακτική που πολλοί εφαρμόζουν για να αποφύγουν το καθάρισμα, καθώς μπορεί να μπλοκάρει την κυκλοφορία της θερμότητας και να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές. Στον αντίποδα, η τοποθέτησή του σε φούρνο μικροκυμάτων αντενδείκνυται πλήρως, εκτός από τις ελάχιστες περιπτώσεις που το εγχειρίδιο της συσκευής το επιτρέπει ρητά. Το μέταλλο μέσα στα μικροκύματα δημιουργεί ηλεκτρικά τόξα, εγκυμονώντας άμεσο κίνδυνο σοβαρής βλάβης.
Πηγή: newsbomb.gr
