Η υπερψήφιση, ή η καταψήφιση ενός νομοσχεδίου από τους βουλευτές είναι η ανώτατη θεσμικά εκτέλεση της δικαιοδοσίας που έχει προσφέρει ο ελληνικός λαός στους αντιπροσώπους του και η ουσιαστική εκπλήρωση των νομοθετικών καθηκόντων τους. Όμως και στις δύο διαδικασίες, που ως άνω ανέφερα αποτελούν υψίστης σημασίας για την ομαλή λειτουργία του κράτους, ένας σημαντικός αριθμός συναδέλφων μου βουλευτών ψήφισαν παρόντες.
Μα και οι τριακόσιοι, συγκεκριμένα 299 δεν ήμασταν παρόντες;;; Η απώτερη λοιπόν σημασία της ψήφου “παρών” ποια είναι;; Ήμασταν όλοι εκεί και η επιλογή μας ήταν να υπερψηφίσουμε ή να καταψηφίσουμε τα νομοσχέδια χωρίς να βγάλουμε την «ουρά» μας απέξω. Παίρναμε την ευθύνη, αυτήν την ευθύνη που μας αναλογεί στον καθένα ξεχωριστά, μία ευθύνη που όπως έχω ξαναπεί αρχίζει από την ημέρα που ορκιζόμαστε αντιπρόσωποι του έθνους, και η οποία βαραίνει όλους μας τις στιγμές αυτές.
Εγώ προσωπικά υπερψήφισα και το πολυνομοσχέδιο των μέτρων και τον προϋπολογισμό διότι πίστεψα και πιστεύω στα λόγια του Πρωθυπουργού και στην δυνατότητα επίλυσης των χρόνιων προβλημάτων του Ελληνικού Κράτους μέσω των δύο αυτών καίριων νομοθετημάτων. Αν δεν το πίστευα θα ήμουν υποχρεωμένος να τα καταψηφίσω με πλήρη αίσθημα ευθύνης και κατανόησης των συνεπειών μίας τέτοιας κίνησης. Θεωρώ λοιπόν πως μέση λύση σε τέτοια ουσιαστικά ζητήματα δεν υπάρχει.
Ο λαός δεν μας στέλνει στο ελληνικό κοινοβούλιο για να αναρωτιόμαστε και να ψηφίζουμε μέσες άκρες η να δηλώνουμε παρόντες απόντες, αλλά διότι πρέπει να του εμπνέουμε εμπιστοσύνη και να δείχνουμε αποφασισμένοι να παλέψουμε ειδικά αυτές τις δύσκολες στιγμές για την σωτηρία της Χώρας.
Αυτήν την εμπιστοσύνη λοιπόν προσπαθώ να εμπνέω στους Ηλείους συμπολίτες μου, ανταποδίδοντας την δική τους εμπιστοσύνη στην εκλογική διαδικασία, και δηλώνω παρών στο ΝΑΙ ή στο ΟΧΙ ανάλογα με την καθαρή πεποίθηση μου πως και εγώ θα συμβάλω στο μέτρο που μου αναλογεί για την αναγέννηση μιας ισχυρής Ελλάδας.
