Ερώτηση προς τα υπουργεία Πολιτισμού και Αθλητισμού καθώς και Αγροτικής Ανάπτυξης, για την ανάγκη ένταξης της Μαύρης Κορινθιακής Σταφίδας στην άυλη πολιτιστική κληρονομικά της UNESCO κατέθεσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Έφη Γεωργοπούλου –Σαλτάρη (μαζι με πέντε συναδέλφους της), δεδομένου μάλιστα ότι αντίστοιχο αίτημα κατατέθηκε για την « τεχνογνωσία της παραδοσιακής μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο».
Η μαύρη Κορινθιακή σταφίδα αποτελεί ουσιαστικά ένα μονοπωλιακό προϊόν για τη χώρα μας, αφού στην Ελλάδα καλλιεργείται το 80% της παγκόσμιας παραγωγής, η ένταξη της καλλιέργειάς της στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO, μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει, αφού θα ωφελήσει όλες τις περιοχές της χώρας μας όπου παράγεται η μαύρη Κορινθιακή σταφίδα (Μεσσηνία, Αχαΐα, Κορινθία, Ηλεία, Ζάκυνθος), καθώς θα την καταστήσει κτήμα της παγκόσμιας κληρονομιάς.
Θα συμβάλλει στην εγχώρια και παγκόσμια καμπάνια προβολής του προϊόντος και ιδιαίτερα την προώθησή του ως «ελληνική υπερτροφή», διευκολύνοντας παράλληλα την αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων και ενισχύοντας τον γαστρονομικό-πολιτιστικό τουρισμό και τον αγροτουρισμό των περιοχών παραγωγής της.
Στο εισαγωγικό της ερώτηση σημειώνεται ότι : Η μαύρη Κορινθιακή σταφίδα είναι ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά και παραδοσιακά προϊόντα της χώρας μας, καλλιεργείται στη χώρα μας από την αρχαιότητα, ενώ ξεχώρισε εξαρχής και διαδόθηκε στους Μεσογειακούς λαούς από το εμπόριο των Φοινίκων και των Αρμενίων στην αρχή και των Ελλήνων και των Ρωμαίων στη συνέχεια.
Μέχρι τον 14ο αιώνα είχε γίνει γνωστή και στην υπόλοιπη Ευρώπη, κατακτώντας μία πολύ σημαντική θέση στην Ευρωπαϊκή κουζίνα. Ξεχωριστή θέση κατέχει και στην νεώτερη ελληνική ιστορία, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο ακόμη και στη διαμόρφωση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, καθώς αποτέλεσε το κυριότερο εξαγώγιμο προϊόν από το 1830 μέχρι και το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Η τεράστια θρεπτική αξία της Κορινθιακής σταφίδας έχει γίνει αντικείμενο μελέτης, από ελληνικά και ξένα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα. Σε εξέλιξη μάλιστα βρίσκεται μεγάλη έρευνα που διεξάγει το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο μαζί με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Λαϊκό Νοσοκομείο.
Η μαύρη Κορινθιακή σταφίδα αποτελεί άριστη πηγή αντιοξειδωτικών/πολυφαινολικών συστατικών με πλούσια αντιοξειδωτική, αντικαρκινική, αντιμικροβιακή, αγγειοδιασταλτική, αντιαλλεργική δράση, πλούσια σε φυτικές ίνες, κάλιο, ολεανολικό οξύ και ρεσβερατρόλη, όπου δίκαια θα έπρεπε να την καταστήσουν γνωστή παγκοσμίως ως «ελληνική υπερτροφή».
Εκ των βασικών κέντρων παραγωγής της σταφίδας ήταν η Ηλεία και ειδικά οι περιοχές του Πύργου, Αρχ. Ολυμπίας, Αμαλιάδας, Λεχαινών, Γαστούνης. Η ίδια η ιστορία του ελληνικού αγροτικού κινήματος συνδέεται με τα παραπάνω δεδομένα, καθώς με αιχμή την κατάσταση στις εν λόγω καλλιέργειες καταγράφηκαν μερικές από τις σημαντικότερες εξεγέρσεις και συλλαλητήρια του αγροτικού κινήματος στη χώρα μας όπως του 1903, λίγα χρόνια πριν τις εξεγέρσεις στη Θεσσαλία με αποκορύφωμα το Κιλελέρ. Συνδέθηκαν επίσης με την εξέγερση του σταφιδικού κινήματος το 1935.
Χάρη στη σταφίδα και την εμπορία της, χρηματοδοτήθηκαν και κατασκευάστηκαν μεγάλα έργα υποδομής στο νομό Ηλείας, κατά την περίοδο του νεοϊδρυθέντος Ελληνικού κράτους. Το σιδηροδρομικό δίκτυο 13 χιλ. Πύργου – Κατάκολου που λειτούργησε στις 3/2/1883 και ήταν η πρώτη γραμμή σε όλη την ελεύθερη Ελλάδα, το σιδηροδρομικό δίκτυο Πειραιώς – Καλαμάτας που συνέδεσε όλες τις σημαντικότερες πόλεις του κάμπου της Ηλείας, η τοπική γραμμή Καβάσιλα – Κυλλήνης και Πύργου – Ολυμπίας, η διώρυγα της Κορίνθου, κατασκευάστηκαν για την καλύτερη και ταχύτερη μεταφορά της σταφίδας στις αγορές του εξωτερικού. Ακόμη και κατά την περίοδο ύφεσης του εμπορίου της, η απορρόφηση του πλεονάσματός της συνέβαλλε στην εμφάνιση της πρώτης βιομηχανικής ανάπτυξης στον Πειραιά, την Πάτρα και τον Βόλο.
Με βάση όλα τα παραπάνω οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με την ερώτηση ζητούν από τους κ.κ. Υπουργούς να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για ένταξη της καλλιέργειας της μαύρης Κορινθιακής σταφίδας στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO, προωθώντας άμεσα σχετική αίτηση στην Διακυβερνητική Επιτροπή για την Προστασία της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
