Της Έφης Γεωργοπούλου-Σαλτάρη
Όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε την ερχόμενη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου γίνεται η τακτική συνεδρίαση του Γιουρογκρούπ με βασικό θέμα την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας για μία μεταβατική συμφωνία όπου θα τερματίζει τη λιτότητα και το καθεστώς της Τρόικα. Σε αυτήν την σύσκεψη συμμετέχουν υπουργοί Οικονομικών των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν ως νόμισμά τους το ευρώ. Άρα σε αυτό το συμβούλιο δεν συμμετέχουν με δυνατότητα λήψης απόφασης οι υπουργοί Οικονομικών των υπολοίπων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν διατηρήσει το εθνικό τους νόμισμα. Επομένως, η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης θα συζητηθεί τη Δευτέρα στον πυρήνα της Ευρωζώνης και όχι με εξωθεσμικά όργανα χωρίς καμία θεσμική νομιμοποίηση τύπου Τρόικα. Το τέλος της Τρόικα για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη έχει ήδη επιτευχθεί όσο και να προσπαθούν οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις που μας οδήγησαν στη χρεωκοπία και στην υποτέλεια να πουν ότι είναι το ίδιο πράγμα να γίνονται οι συζητήσεις και να λαμβάνονται οι αποφάσεις στα πραγματικά θεσμικά όργανα με το να κυβερνάται η χώρα μέσω email. Αυτό είναι μία νίκη του ελληνικού λαού που θα συμβάλει και στη δημοκρατική αναγέννηση της Ευρώπης και όσο και να προσπαθούν να την υποβιβάσουν τα εγχώρια συμφέροντα της διαπλοκής, η πραγματικότητα τους έχει διαψεύσει πανηγυρικά.
Τι θα ζητήσουμε τη Δευτέρα στο Eurogroup:
Με απλά λόγια και για να γίνει κατανοητό σε όλους μας θα ζητήσουμε να εγγυηθούν την κάλυψη των δανειακών υποχρεώσεων της πατρίδας μας για το 2015 προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και τους ιδιώτες που αρνήθηκαν να κουρευτούν τα ομόλογά τους το 2012. Αναφερόμαστε σε πραγματικές εγγυήσεις χωρίς μνημόνια, Τρόικα και εποπτεία αλλά με ένα πρόγραμμα φτιαγμένο από τις ανάγκες του ελληνικού λαού, ψηφισμένο από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και που θα αντιμετωπίζει άμεσα την ανθρωπιστική κρίση. Άρα, δεν επιθυμούμε να λάβουμε νέα δανεικά και την τελευταία δόση του μνημονίου των 7,5 δισ. ευρώ. Διεκδικούμε τα 1,9 δισ. ευρώ από τα κέρδη των εθνικών κεντρικών τραπεζών και της ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα. Επίσης ζητάμε να μας δοθεί η δυνατότητα να εκδώσουμε επιπλέον έντοκα γραμμάτια ύψους 10 δισ. ευρώ και να χρησιμοποιήσουμε τα 11,4 δισ. ευρώ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Τα χρήματα αυτά ανήκουν στον ελληνικό λαό γιατί όσο δεν επιστρέφονται και δεν αξιοποιούνται απλώς επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Πάγια θέση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν θα υπερβαίνουν το 1,5% ανά έτος ώστε να είναι ρεαλιστικά και κοινωνικά δίκαια. Σημειώνεται ότι υπάρχει δέσμευση από την προηγούμενη κυβέρνηση για πρωτογενές πλεόνασμα 3% φέτος και 4,5% για το 2016. Για να γίνει πιο κατανοητό αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα κατά το μεγαλύτερο μέρος του πηγαίνει απευθείας για την κάλυψη παλαιών δανείων και όχι για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
Το 3% πρωτογενές πλεόνασμα που έχει δεσμευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση για το 2015 αντιστοιχεί σε 5,6 δισ. ευρώ να δοθούν απευθείας για το χρέος. Η κυβέρνησή μας αντιπροτείνει μέγιστο 1,5% που ισοδυναμεί με 2,8 δισ. ευρώ. Επομένως, από τη μια δεν θα δημιουργούμε την ανάγκη για νέα δάνεια κι από την άλλη θα διατηρούμε για τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας 3 δισ. ευρώ για δημόσιες επενδύσεις και δημόσιες παροχές.
Ο ελληνικός λαός απέρριψε με την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία να πηγαίνουν όλες οι θυσίες του για την εξυπηρέτηση παλαιών δανείων καθώς έτσι όπως αποδείχθηκε ούτε το δημόσιο χρέος μειώνεται ούτε το ΑΕΠ αυξάνεται και ούτε η ανεργία υποχωρεί σημαντικά.
Η μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη πίεση που μπορούμε σαν χώρα να ασκήσουμε δεν είναι μόνο μέσω της κυβέρνησης και του οικονομικού μας επιτελείου αλλά μέσα από την αποφασιστική, αλληλέγγυα και ενεργητική κινητοποίηση του ελληνικού λαού που συμπαρασύρει προοδευτικά και τους υπόλοιπους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα συλλαλητήρια επομένως που γίνονται αυτές τις μέρες ακριβώς αυτό αποδεικνύουν, την αποφασιστικότητα, την ενότητα και τη μαχητικότητα του ελληνικού λαού απέναντι στη λιτότητα και την υποτέλεια. Αυτοί οι αγώνες βρίσκουν συμπαραστάτες τους πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν συνιστούν επομένως συλλαλητήρια φιλοκυβερνητικού χαρακτήρα αλλά γνήσια λαϊκή έκφραση δημοκρατικής αντίστασης, ενότητας και προοπτικής.
