"Μας έμαθε πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε"
Μετά τις γιορτές του Πάσχα προγραμματίζεται από την Τομεακή Επιτροπή Κ.Κ.Ε Ν.Ηλείας η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 63 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη.
Με αφορμή ωστόσο τη σημερινή επέτειο η Τομεακή Επιτροπή Ηλείας του ΚΚΕ δημοσιοποίησε την εξής ανακοίνωση :
Κυριακή 30 Μάρτη 1952. Λίγες ώρες πριν χαράξει, ο Νίκος Μπελογιάννης πέρασε στην «αθανασία», καθώς τα βόλια του εκτελεστικού αποσπάσματος έπεφταν στο κορμί του. Η εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του, Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο, Δημήτρη Μπάτση, είχε στόχο να τρομοκρατήσει την εργατική τάξη, να τσακίσει την οργανωμένη πρωτοπορία της, το ΚΚΕ. Η προσπάθεια απέτυχε. Το ΚΚΕ, η «μήτρα» των Μπελογιάννηδων, παρά τα χτυπήματα της αστικής τάξης, συνέχισε και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα καπιταλιστικά δεσμά, για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1915 στην Αμαλιάδα. Από τα μαθητικά του χρόνια, στο Γυμνάσιο, οργανώνεται στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ). Το 1934 γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Η ζωή του και η ιστορία του ταυτίστηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή με την ιστορία του ΚΚΕ. Όπως και ο ίδιος αναφέρει στην απολογία του στο στρατοδικείο : «Η ζωή μου συνδέεται με την Ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του... Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω». Συλλήψεις, φυλακές, απομόνωση, δίκες και η καταδίκη του σε θάνατο ήταν τα όπλα της αστικής τάξης απέναντι σε έναν κομμουνιστή ήρωα, σε έναν αγωνιστή που συνδύαζε υποδειγματικά τη θεωρία με την πράξη, τη διανοητική με την πρακτική δουλειά, που δε γνώριζε συμβιβασμό και υποχώρηση. Στο πρόσωπο του δικάστηκε η κομμουνιστική ιδεολογία και η πολιτική του ΚΚΕ. Στο στόχαστρο του αστικού κράτους και των ντόπιων και ξένων υπηρεσιών ήταν η αναχαίτιση της αυτοτελούς παρέμβασης του ΚΚΕ και η ιδεολογική και οργανωτική υπονόμευση του. Οι εκτελέσεις, οι εξορίες , οι φυλακές δε μπόρεσαν και δε μπορούν να λυγίσουν το ΚΚΕ, γιατί έχει βαθιές ρίζες στο λαό, όπως υποστήριξε και ο ίδιος ο Μπελογιάννης και στις δυο δίκες.
(….)Το ΚΚΕ έχει ρίζες στο λαό ποτισμένες με αίμα και δεν εξοντώνεται ούτε με στρατοδικεία ούτε με εκτελεστικά αποσπάσματα. (….)Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. Και η προσπάθειά μας, ο αγώνας μας, είναι να γίνει αυτή η θεωρία πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο.(...). Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. (...) Ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο (...) και, όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα». (Από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη στο στρατοδικείο)
Τα μέλη του ΚΚΕ και τα μέλη της ΚΝΕ τιμούμε το Νίκο Μπελογιάννη που όπως έγραψε και ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος, μας έμαθε άλλη μια φόρα πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε. Ο κομμουνιστής ήρωας Νίκος Μπελογιάννης με το παράδειγμα του είναι πηγή έμπνευσης για κάθε κομμουνιστή και κάθε κομμουνίστρια, είναι οδηγός για την καθημερινή δράση, φωτεινό παράδειγμα για την ακλόνητη και ανυποχώρητη δράση. Με τη δράση του έδειξε πως οι κομμουνιστές πρέπει να είναι πολύπλευροι, να συνδυάζουν τη θεωρητική με την πρακτική δουλειά, να κατακτούν τη γνώση βάζοντας τη στη δοκιμασία της επαναστατικής πράξης, να μπορούν να προσαρμοστούν σε κάθε φάση του κινήματος, σε κάθε μορφή πάλης, διδάγματα που 63 χρόνια μετά παραμένουν επίκαιρα και πολύτιμα.
