Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις φονικές πυρκαγιές που στοίχισαν τη ζωή σε 67 αθώους συμπολίτες μας, μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές που γνώρισε η χώρα, με ανυπολόγιστες συνέπειες, και τη διάρρηξη του παραγωγικού και οικονομικού ιστού της Ηλείας για πολλά από τα χρόνια που ακολούθησαν.
Οι πληγές παραμένουν ανοιχτές όπως και πολλά ερωτήματα. Για την ολιγωρία της Πολιτείας, την ελλιπή προετοιμασία, την αναποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού απέναντι στις φυσικές καταστροφές. Καταστροφές που συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια, ενώ οι υποσχέσεις για ουσιαστική θωράκιση και ανασυγκρότηση της περιοχής έμειναν ανεκπλήρωτες και οι εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα.
Η μνήμη του 2007 δεν μπορεί να περιορίζεται σε επετειακές αναφορές. Πρέπει να μεταφράζεται σε ευθύνη, πρόληψη και έμπρακτη προστασία της ανθρώπινης ζωής και του τόπου μας. Γιατί έχουμε χρέος στη μνήμη όσων χάθηκαν από την πύρινη λαίλαπα να μην επιτρέψουμε να συμβεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.
Κανένας πολίτης δεν πρέπει να αισθανθεί ανυπεράσπιστος. Καμία ανθρώπινη ζωή να μην κινδυνεύσει. Κανένας τόπος να μην υποστεί ξανά περιβαλλοντική καταστροφή με απρόβλεπτες οικονομικές και οικολογικές συνέπειες.
Η πρόληψη είναι η καλύτερη απάντηση. Απαιτεί βούληση, σχεδιασμό, παιδεία, πόρους και πολιτικές επιλογές. Για να μη ζήσουμε ποτέ ξανά την τραγωδία του 2007.
(Δελτίο Τύπου)
