Κάποια στιγμή τους επόμενους μήνες θα κληθούμε να διαμορφώσουμε τους πολιτικούς συσχετισμούς στη Βουλή. Ακολούθως θα σχηματιστεί νέα κυβέρνηση ή θα οδηγηθούμε σε νέες εκλογές.
Κατά τη γνώμη πολλών, την οποία ασπάζομαι, πρόκειται για τις σημαντικότερες ίσως εκλογές της Μεταπολίτευσης, καθώς θα καθορίσουν εν πολλοίς αν η χώρα στους κρίσιμους καιρούς που έχουμε μπροστά μας θα βρει τον δρόμο της ή θα συνεχίσει να πορεύεται χωρίς πυξίδα στα εσωτερικά και εξωτερικά πεδία.
Παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες, τους πανηγυρικούς λόγους και τις φιέστες της τελευταίας επταετίας, η αποτυχία σε μια σειρά κρίσιμους τομείς είναι φανερή. Η χώρα βρίσκεται σε αναζήτηση παραγωγικής ταυτότητας και η πολυπόθητη ανάπτυξη που θα φέρει ευημερία παραμένει ζητούμενο.
Βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη και την ευημερία των πολλών είναι η Δικαιοσύνη σε όλες τις διαστάσεις της και ο σεβασμός σε θεσμούς, ανθρώπους και δημόσιο χρήμα. Όπου λειτουργούν τα παραπάνω (π.χ. Σκανδιναβικές χώρες) οι κοινωνίες προοδεύουν, εμπνέουν και γενικότερα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ο Αλέξης Τσίπρας κυβέρνησε σε συνθήκες πρωτοφανούς πίεσης και αγριότητας για τη χώρα, από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες. Παρά τις εγγενείς αδυναμίες των κομμάτων που συγκροτούσαν τότε την κυβερνητική πλειοψηφία, κατάφερε να βγάλει τη χώρα στο ξέφωτο.
Πέρα από τα πολιτικά, ηγετικά και επικοινωνιακά χαρίσματά του, δημιουργεί ελπίδα και προοπτική, γιατί σε τέτοιες συνθήκες κράτησε την κοινωνία όρθια, σταθεροποιώντας τα δημόσια οικονομικά, γιατί ενίσχυσε κρίσιμους κλάδους και θεσμούς (υγεία, παιδεία, αυτοδιοίκηση, πρωτογενής τομέας κ.λπ.), γιατί οι Ανεξάρτητες Αρχές και η Δικαιοσύνη ήταν πραγματικά ανεξάρτητες, γιατί υπήρξε εντιμότητα και σεβασμός στο δημόσιο χρήμα, γιατί ισχυροποίησε τη διεθνή θέση της Χώρας, γιατί είναι πολλά τα… «γιατί», τα οποία έθεταν τις βάσεις ώστε το ελληνικό κράτος να κοιτάξει με αισιοδοξία το μέλλον.
Δυστυχώς αυτό το κράτος πλέον απαξιώνεται και αντιμετωπίζεται ως λάφυρο. Μόνο το κράτος, όμως, μπορεί, σε συνεργασία όπου απαιτείται και με τον ιδιωτικό τομέα, να κατευθύνει τις αλλαγές που απαιτούνται, να εγγυηθεί τα δημόσια αγαθά και να διαμορφώσει συνθήκες ευημερίας για τους πολίτες.
Τα προηγούμενα «γιατί», που έχουν να κάνουν με τη στάση και λειτουργία του Τσίπρα, δεν μπορεί να αμφισβητούνται, όχι μόνο γιατί διεθνείς και εγχώριες προσωπικότητες δήλωσαν τον σεβασμό τους γι’ αυτόν (π.χ. Πάπας Φραγκίσκος, Άνγκελα Μέρκελ, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κ.ά.) ή γιατί υπήρξαν θετικές αναφορές σε διεθνή Μέσα (π.χ. Reuters, Deutsche Welle κ.ά.), αλλά κυρίως γιατί καταλάβαμε εμείς πλέον, διαπιστώνοντας και τα αποτελέσματα των πολιτικών από το 2019 και εντεύθεν.
Ο Τσίπρας, με κυβερνητική εμπειρία πλέον και τη δική του σφραγίδα στην ΕΛΑΣ, θα αναλάβει ξανά την ευθύνη γιατί τώρα τον χρειάζεται περισσότερο η πατρίδα. Γιατί ο «αναθεματισμένος» από τα 52 χρόνια της Μεταπολίτευσης κυβέρνησε μόνο τα τέσσερα. Φταίει όμως για όλες τις παθογένειες του κράτους από το 1974 (κατά σύμπτωση τότε γεννήθηκε…).
Γιατί είναι ανάγκη όσο ποτέ ο λαός μας να πιστέψει στους θεσμούς, στις δυνατότητές του, στην πατρίδα.
- Ο Σωτήρης Παπαηλιού Αναπληρωτής Δήμαρχος και Αντιδήμαρχος Διοικητικών & Οικονομικών Αρχαίας Ολυμπίας, μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΕΛΑΣ
