Του Γιάννη Σπυρούνη
Με το σύνθημα «εγκαινιάζουμε έναν αυτοκινητόδρομο την εβδομάδα» η Κυβέρνηση παραδίδει σήμερα επίσημα το έργο της Ολυμπίας Οδού. Ένα έργο με «κλεμμένο» όνομα, αφού κανείς δεν ξέρει αν ο δρόμος από την Αθήνα στην Πελοπόννησο, θα φτάσει ποτέ στον προορισμό της. Όχι αν θα φτάσει στον αρχικά σχεδιασμένο προορισμό της Τσακώνας, για να συνδεθεί με τον εθνική οδό – «κόσμημα» του Μορέα, αλλά ούτε καν στον τόπο που έδωσε το όνομά της.
Είναι τεράστια η προσβολή για έναν ιερό τόπο όπως η Ολυμπία, να της κλέβουν το όνομα με το πρόσχημα της δημιουργίας ενός εθνικού οδικού άξονα που θα οδηγεί σε αυτή και να μην υπάρχει πλέον σχεδιασμός έστω και μετά από χρόνια να ολοκληρωθεί μια «Ολυμπία Οδός» όνομα και πράγμα. Μια «Ολυμπία Οδός» που θα ξεκινά από την Αθήνα και θα καταλήγει στην Ολυμπία.
Την ώρα που το έργο της αιματοβαμμένης Πατρών – Πύργου είναι υπό αίρεση, με την έννοια ότι το χρονοδιάγραμμα δεν είναι σαφές και οι δημοπρατήσεις έχουν καθυστερήσει, για ποια «Ολυμπία Οδό» μιλάμε αν αυτός ο δρόμος δεν καταλήγει στην Ολυμπία.
Αποτελεί τον ορισμό της «εξαπάτησης» - όχι μόνο από την παρούσα Κυβέρνηση αλλά και τις προηγούμενες – η ονοματοδοσία της Αθηνών – Πατρών ως «Ολυμπίας Οδού». Εξαπάτησης όχι μόνο του Ηλειακού λαού, που για άλλη μια φορά αποτελεί στο φτωχό συγγενή, αλλά και του κόσμου όλου, που διασχίζει ένα δρόμο πιστεύοντας πως οδηγεί εκεί που ξεκίνησαν όλα, στο παγκόσμιο σύμβολο, την Ολυμπία.
Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα αν βρισκόμασταν τα πάντα θα περιστρέφονταν από ένα τέτοιο παγκόσμιο brand name που όλοι οι υπόλοιποι αντιλαμβάνονται και εκμεταλλεύονται «κερδοφόρα» την Ολυμπία, εκτός από την δική μας…
