Ο πρώτος καύσωνας της φετινής αντιπυρικής περιόδου έφερε στο προσκήνιο τα καυτά προβλήματα και τις ελλείψεις στο μηχανισμό της αντιπυρικής προστασίας που βάζουν σε κίνδυνο τα δάση, τους κατοίκους του νομού και τις περιουσίες τους. Προβλήματα που οφείλονται στην πολιτική της κυβέρνησης που συνθλίβει τις λαϊκές ανάγκες και σ’ αυτόν τον τομέα.
Οι μειωμένες κατά 120 εκατομμύρια Ευρώ δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, οι τεράστιες ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό στο πυροσβεστικό Σώμα αφού δεν έχουν καλυφθεί οι οργανικές θέσεις, η μη μονιμοποίηση των συμβασιούχων 5ετούς θητείας ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθούν καλύτερα, τα «γερασμένα οχήματα», η εντατικοποίηση της υπηρεσίας, το ωράριο που γίνεται «λάστιχο» συνθέτουν την εικόνα που επικρατεί στο πυροσβεστικό σώμα.
Κοντά σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η πολιτική της Τοπικής Διοίκησης (δήμοι, περιφέρεια) όσον αφορά την πρόληψη των πυρκαγιών, αφού τα κονδύλια που διαθέτουν είναι σχεδόν μηδενικά και ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός είναι ανύπαρκτος για τη θωράκιση του νομού απέναντι στο φαινόμενο των πυρκαγιών, παντελής είναι η απουσία έργων πρόληψης (δασικοί δρόμοι, αντιπυρικές ζώνες, δεξαμενές νερού κ.λπ.).
Ο νομός μας έχει τραγικές εμπειρίες και οι προχθεσινέ πυρκαγιές χτύπησαν καμπανάκι. Είναι επιτακτική ανάγκη σήμερα η χρηματοδότηση και η στελέχωση των υπηρεσιών προστασίας των δασών, πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών.
Είναι αναγκαίο όμως σήμερα παράλληλα με τα παραπάνω να δυναμώσει η πάλη του λαού ενάντια στην πολιτική που συντηρεί και επεκτείνει την εμπορευματοποίηση της γης.
Πρέπει να συνειδητοποιηθεί ότι η πραγματική προστασία των δασών, των οικισμών κ.λπ. προϋποθέτει διαφορετική, από το σημερινό δρόμο ανάπτυξης, και φυσικά άλλη εξουσία. Εκεί τα δάση, γενικότερα η γη, οι φυσικοί πόροι, το σύνολο των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών και όχι αντικείμενο κερδοσκοπίας από το κεφάλαιο και το κράτος του.
Τομεακή Επιτροπή Ηλείας: Χτύπησε καμπανάκι από τις πρώτες πυρκαγιές στο νομό
