που είχαν μεταφερθεί στην Αυστραλία. Η έκθεσή τους ήταν διάρκειας τριών μηνών και πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Μουσείο της Μελβούρνης υπό την αιγίδα του εκεί Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Η έκθεση είχε μεγάλη επιτυχία με τεράστια επισκεψιμότητα ενώ στο πλαίσιο της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν ειδικά αφιερώματα και ρεσιτάλ μουσικής. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του υπουργού πολυπολιτισμού της Βικτώριας στα εγκαίνια της έκθεσης με την οποία προέτρεψε όλους και ιδιαίτερα τους νέους «να επισκεφθούν τη συγκεκριμένη έκθεση προκειμένου να εντρυφήσουν στην ιστορία της μουσικής που άλλαξε τον κόσμο».
Επίσης η Γενική πρόξενος της Ελλάδας χαρακτήρισε σημαντικότατη την έκθεση και για την ενίσχυση του πολιτιστικού υπόβαθρου της ελληνικής ομογένειας. Τα μέσα ενημέρωσης της Βικτώριας παρότρυναν τους αναγνώστες τους με πολυσέλιδα αφιερώματα και τίτλους όπως «Μη χάσετε αυτήν την έκθεση. Θα μείνετε εκστασιασμένοι…».
Κατά την προετοιμασία της επιστροφής των μουσικών οργάνων στην Ελλάδα ο Κ. Κοτσανάς πραγματοποίησε διάλεξη στην κατάμεστη αίθουσα της ελληνικής κοινότητας Μελβούρνης με θέμα «Η συμβολή της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας στο σύγχρονο Δυτικό τεχνολογικό πολιτισμό». Σκοπός της ομιλίας του ήταν να αναδείξει αυτήν τη σχετικά άγνωστη πτυχή του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων και να αποδείξει ότι η αρχαιοελληνική τεχνολογία λίγο πριν το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου ήταν εξαιρετικά όμοια με τις απαρχές της σύγχρονης τεχνολογίας μας.
Όπως τόνισε χαρακτηριστικά στην εισαγωγή της παρουσίασής του «…οι κοχλίες και τα περικόχλια, οι οδοντωτοί τροχοί και οι κανόνες, οι τροχαλίες και οι ιμάντες, οι αλυσοτροχοί και οι αλυσίδες, τα πολύσπαστα και τα βαρούλκα, οι κύλινδροι και τα έμβολα, οι υδραυλικοί ελεγκτές και οι βαλβίδες, ήταν μερικά μόνο από τα εφευρήματα των αρχαίων Ελλήνων που αποτέλεσαν τους θεμέλιους λίθους της πολύπλοκης τεχνολογίας τους. Αυτά τα κληροδοτήματα, ίδια και αναντικατάστατα, εξακολουθούν και σήμερα να αποτελούν τα δομικά στοιχεία της σύγχρονης τεχνολογίας μας, η εξέλιξη της οποίας θα ήταν αμφίβολή χωρίς την ανέξοδη και απροβλημάτιστη υιοθέτησή τους.
Απλά χρειάστηκε πάνω από μια χιλιετία ωρίμανσης για να επανακτήσει η ανθρωπότητα αυτήν την αξιοθαύμαστη λησμονημένη τεχνολογία. Η εξερεύνηση αυτής της εποχής που η τεχνολογία αιχμής δεν κατοχυρωνόταν αποδεικνύει περίτρανα πόσα περισσότερα (από όσα νομίζουμε) χρωστά ο σύγχρονος Δυτικός Τεχνολογικός Πολιτισμός στους Έλληνες…».
