Τα μέλη της Θεατρικής Ομάδας Πύργου στη διάρκεια χθεσινής τους συνέντευξης τύπου, μίλησαν για την σπουδαία παράσταση που επέλεξαν φέτος να ανεβάσουν αποδεχόμενοι την πρωτότυπη ιδέα της Σκηνοθέτη Ευανθίας Στιβανάκης.
«Η Σμύρνη του θρήνου και της χαράς»
«Το Σεπτέμβριο αναζητώντας τι έργο θα ανεβάσουμε, η σκηνοθέτης μας ρίχνει την ιδέα. 90 χρόνια Σμύρνη, μνήμες» αναφέρει η πρόεδρος της Θεατρικής Ομάδας Πύργου Ευρυδίκη Γερασιμοπούλου και συνεχίζει: «Στο νου μου έρχονται εικόνες των Μικρασιατών στην προκυμαία της φλεγόμενης Σμύρνης από τα σχολικά βιβλία. Τα ντοκιμαντέρ, τα φιλμ, τα βιβλία, από τα αρχεία της ΕΡΤ.
Ενθουσιασμός στην ομάδα αλλά και προβληματισμός για το τι θα παρουσιάσουμε. Και αρχίζει η δουλειά. Η Ευανθία μας παροτρύνει να βρούμε το υλικό που υπάρχει στον τόπο μας, πρόσφυγες, συνοικισμοί, φωτογραφίες, μαρτυρίες, βιβλία, άρθρα. Αυτή η δουλειά κρατάει ακόμη. Έτσι γνωρίζουμε τον κοσμοπολιτισμό των Σμυρνιών, την αξιοπρέπεια, την μουσική, τις γεύσεις, την οικονομική ανάπτυξη, την καλλιέργεια της μόρφωσης, αλλά και τη μεγαλύτερη συμφορά στη σύγχρονη ιστορία, τη φωτιά, το διωγμό, την καταδίκη σε προσφυγιά όπως μας μαρτυρεί η Φιλιώ Χαϊδεμένου.
Τιμώντας τους έλληνες και τους αρμένιους που χάθηκαν αλλά και αυτούς που έζησαν, δημιούργησαν και άλλαξαν το πρόσωπο της Ελλάδας στις νέες πόλεις που άνθισαν με τις ασβεστωμένες αυλές και τις γλάστρες με τις βιολέτες και τις ορτανσίες θα σας παρουσιάσουμε το έργο μας Σμύρνη Μνήμες. Το έργο μας δεν έχει να κάνει μόνο με τη Σμύρνη της καταστροφής και των θρήνων αλλά και με τις καλές στιγμές, τον κοσμοπολιτισμό και τη χαρά της ζωής. Ελπίζουμε να σας δώσουμε τη Σμύρνη που μπορεί να την έχει κανείς πάντα μαζί του».
«Είμαι παραπάνω από ευχαριστημένη…»
Ακολούθως η σκηνοθέτης κ. Ευανθία Στιβανάκη που συνεργάζεται με την ομάδα για 8η φορά επισήμανε ότι φέτος επιχείρησαν να κάνουν κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, κάτι που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική παράσταση. «Θέμα μας τα γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής και δη της Σμύρνης. Η ιστορία έχει αποτιμήσει το συγκεκριμένο γεγονός ως ένα από τα σημαντικότερα του ελληνισμού και ίσως τη μεγαλύτερη καταστροφή.
Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι τώρα είναι μια εποχή για μελέτη, για γνώση, συζήτηση και κάθαρση ψυχική απέναντι στις πολύ μεγάλες πληγές της δικής μας ιστορίας. Νομίζω ότι ο θίασος είναι ικανός να μπει σε τέτοιες "περιπέτειες", δηλαδή να κάνει έργα που δεν υπήρχαν πριν γιατί περί τέτοιου πράγματος πρόκειται αφού φτιάξαμε ένα θεατρικό κείμενο από μαρτυρίες από την λογοτεχνία και από ιστορίες που μας διηγήθηκαν ντόπιοι και το συνθέσαμε σε ένα κοινό δράμα και σε μια κοινή παράσταση. Αυτό από την δική μου πλευρά το θεωρώ κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Δηλαδή το να αποδοθεί από σκηνής αφηγηματικό θέατρο και μάλιστα ζωντανεύοντας αληθινές και τραυματικές ιστορίες».
Όπως εκμυστηρεύτηκε μια τέτοια παράσταση αποτελούσε για την ίδια, ένα παλιό όνειρο. «Είμαι και’ γω προσφυγικής καταγωγής και μαζί με την Θεατρική Ομάδα που σέβομαι και αγαπώ βρήκα τον τρόπο να το υλοποιήσω. Μεγάλωσα με τα φαντάσματα της ιστορίας όλης της τραγωδίας και εκπαιδεύτηκα στο μυστήριο της επιβίωσης.
Γενικά ο Ελληνικός λαός είναι εκπαιδευμένος στο μυστήριο της επιβίωσης. Θεωρώ ότι η προσπάθεια της ομάδας είναι πολύ σημαντική και δεν έχει σημασία αν γίνεται στο κέντρο ή στην περιφέρεια. Επομένως κάποιος μπορεί να επενδύσει τα όνειρα του και εδώ, στον Πύργο. Ο κόσμος του Πύργου πάντως ενθάρρυνε την ομάδα για όλο και περισσότερα όλο και πιο δύσκολα εγχειρήματα, προσδοκώντας στην επιτυχία τους. Κάθε χρόνο είμαι ευχαριστημένη από την ομάδα αλλά φέτος μπορώ να πω ότι είμαι ένα βήμα πιο πολύ». Στο δύσκολο φετινό τους εγχείρημα μίλησαν ακόμα τα μέλη της Θ.Ο.Π. Γωγώ Παπαϊωάννου, Λία Λυρή και Γιάννης Μανώλης.
