Αφορμή στάθηκε η ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Τιμολόγιο" που προβλήθηκε στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.
Διαβάστε τη συνέντευξη....
Το 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας φέτος έλαβε 210 συμμετοχές για μικρού μήκους ταινίες. Από αυτές επιλέξαμε τις 73 για να τις παρουσιάσουμε σε ένα διαγωνιστικό τμήμα που δίνει ελπίδα για το μέλλον του ελληνικού σινεμά. Το cinemag.gr σας τους δίνει το λόγο:
«Τιμολόγιο» του Χαράλαμπου Κοντοπανάγου
Ένας γραφίστας φθίνει οικονομικά όταν τον πλησιάζει ένας επιχειρηματίας με μία πρόταση που μπορεί να του αλλάξει τη ζωή. Κάθε επιλογή όμως έχει το τίμημά της…
Το τρέιλερ της ταινίας «Τιμολόγιο» του Χαράλαμπου Κοντοπανάγου
1. Ποια είναι η πρώτη κινηματογραφική σας εικόνα;
Η πρώτη ταινία, εικόνες της οποίας εντυπώθηκαν μέσα μου ανεξίτηλα και χρειάστηκε να μεγαλώσω για να βρω τον τίτλο και τον σκηνοθέτη ήταν η τελευταία σκηνή από το «Σολάρις» του Αντρέι Ταρκόφσκι.
2. Ποιον σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) θεωρείτε δάσκαλό σας;
Το «δάσκαλος μου» είναι μεγάλη πολύ κουβέντα αφού θα πρέπει κι εγώ αντίστοιχα να είμαι «μαθητής». Θα πω ότι θαυμάζω απεριόριστα τον Αϊζενστάιν, τον Φριτς Λανγκ από τα ιερά τέρατα και προσπερνώντας όλους τους αυτονόητα πολύ μεγάλους θα ήθελα να επισημάνω την αγάπη μου στη δουλειά του Τέρι Γκίλιαμ.
3. Ποιον σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) αποστρέφεστε (ή τελος πάντων δεν θεωρείτε καθόλου -μα καθόλου- δάσκαλο);
Το βλέμμα μας το επηρεάζουν τόσο τα πράγματα που μας αρέσουν όσο και τα πράγματα που αποστρεφόμαστε. Άλλες φορές είναι πράγματα που αποστρεφόμαστε γιατί πετυχαίνουν να μας αγγίξουν τόσο βαθιά σε κομμάτια του εαυτού μας που τα «αποστρεφόμαστε» και εμείς οι ίδιοι. Άρα και τα δύο έχουν την ίδια σημασία απλά με διαφορετικό πρόσιμο.
4. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν το ελληνικό σινεμά σήμερα.
Μία αρκεί: Μετάβαση.
5. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν την ταινία σας.
Πολυσημία, ρεαλισμός και απλότητα. Πέντε δεν είναι;
6. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που κάνατε για να πραγματοποιήσετε την ταινία σας;
Είναι η πρώτη μου ταινία και πηγαίνοντας για γυρίσματα παντελώς «αδιάβαστος», ανακάλυψα πως το πιο δύσκολο πράγμα όλης της περιπέτειας αυτής ήταν το να διαχειριστώ τον κατακλυσμό σκέψεων και κυρίως αντιφατικών συναισθημάτων τις ημέρες των γυρισμάτων.
Το να βάζεις ένα κομμάτι από την ψυχή σου κάπου, ακούγεται ωραίο αλλά στην πράξη αναποδογυρίζει τον κόσμο σου τόσο γρήγορα και τόσες πολλές φορές που παίρνει αρκετό χρόνο για να επανέλθεις σε μια φαινομενική ισορροπία.
7. Αν η ταινία σας ήταν κινηματογραφικός χαρακτήρας (από το παγκόσμιο σινεμά) ποιος θα ήταν;
Δεν ξέρω...
