Επίσημο άνοιγμα των προβολών του 17ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους - Σήμερα στις 11.00 π.μ, σε ταυτόχρονη προβολή
Με την συναρπαστική ταινία «Το Αγόρι και ο Κόσμος», που έχει διαγράψει μια ξέφρενη πορεία σε πολλά μεγάλα φεστιβάλ, όπου έχει αποσπάσει πλήθος βραβείων και διακρίσεων και έχει δεχτεί την ενθουσιώδη υποδοχή του κοινού, γίνεται σήμερα (Κυριακή) στις 11.00 π.μ, , το επίσημο άνοιγμα των προβολών του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους με ταυτόχρονη προβολή σε όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες του Φεστιβάλ. Η ταινία με κινούμενα σχέδια χωρίς λόγια , με τον πρωτότυπο τίτλο O Menino e o Mundo, σε σκηνοθεσία Ale Abreu, είναι μια βραζιλιάνικη παραγωγή 2013, διάρκειας 81’, επενδυμένη με μουσική των Ruben Feffer και Gustavo Kurlat, συναρπάζει με τα σχέδια, τα χρώματα και τη μουσική. Δεν έχει διαλόγους «για να μη λερωθεί αυτό το διαμάντι με περιττά πράγματα», όπως έγραψε ο κριτικός της γαλλικής «L’ Express». Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός Αγοριού, που φεύγει από το χωριό του και πηγαίνει στην πόλη για να συναντήσει τον πατέρα του, ο οποίος αναζητά εργασία ως εσωτερικός μετανάστης. Στο ταξίδι αυτό, το Αγόρι παρατηρεί το αντιφατικό πρόσωπο της σύγχρονης Βραζιλίας, που θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε χώρα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Πρόκειται για μια συναρπαστική ταινία για τις ηλικίες από 8 έως 98 ετών, η οποία στη Γαλλία διανεμήθηκε σε δεκάδες αίθουσες τον περασμένο Οκτώβριο. Κατά τον Luis Bolognezi του γαλλικού Φεστιβάλ Annecy (κορυφαίου φεστιβάλ animation στον κόσμο, όπου η ταινία πήρε το 1ο βραβείο και ψηφίστηκε κι από το κοινό ως η καλύτερη ταινία), «το animation της Βραζιλίας είναι σήμερα το κινηματογραφικό αντίστοιχο του φαινόμενου της Bossa Nova των αρχών της δεκαετίας του ‘60». Βασικό στοιχείο της ταινίας, είναι η μουσική της. Στο εξαιρετικό σάουντρακ της ταινίας συμμετέχει ο ζωντανός θρύλος της βραζιλιάνικης μουσικής Nana Vasconselos, βραβευμένος επί σειρά ετών ως «ο καλύτερος λάτιν τζαζ κρουστός της χρονιάς». Επίσης παίρνουν μέρος άλλοι κορυφαίοι μουσικοί και συγκροτήματα της Βραζιλίας, όπως οι Barbatugues και ο Πειραματικός Μουσικός Όμιλος. Η ταινία «Το αγόρι και ο κόσμος» έχει αποσπάσει ιδιαίτερα σημαντικά βραβεία, μεταξύ αυτών τα βραβεία Annecy International Animated Film Festival 2014, Cuiabá Film and Video Festival 2014, Mill Valley Film Festival 2014, Seattle International Film Festival 2014, Shanghai International Film Festival 2014, São Paulo International Film Festival 2013, Armenian Animation Festival ReAnimania 2014, ενώ η διανομή της σε Ελλάδα και Κύπρο γίνεται από το ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ.
Το Φεστιβάλ προσφέρει δωρεάν την ταινία στους συνεργαζόμενους φορείς των δέκα πόλεων, οι οποίοι αντί εισιτηρίου καλούν -κατά περίπτωση -τους θεατές να προσφέρουν προαιρετικά είδη ή χρήματα προς ενίσχυση διαφόρων κοινωνικών δομών.
Η ταινία άλλωστε κάνει το δικό της σχόλιο πάνω στην φτώχεια, μέσα από την ιστορία ενός αγοριού, που φεύγει από το χωριό του και πηγαίνει στην πόλη για να συναντήσει τον πατέρα του, ο οποίος αναζητά εργασία ως εσωτερικός μετανάστης. Στο ταξίδι αυτό, το Αγόρι παρατηρεί το αντιφατικό πρόσωπο της σύγχρονης Βραζιλίας, που θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε χώρα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Ο Δημήτρης Σπύρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ολυμπίας, για το φιλμ: «Κατανοητό σε πρώτο επίπεδο κι από ένα παιδάκι 5 χρόνων. Σε ένα δεύτερο επίπεδο καταδίκη του νεοφιλελευθερισμού, που φτωχοποιεί ευρύτατες λαϊκές μάζες, σπαταλά τον φυσικό πλούτο, καταστρέφει το περιβάλλον, στερεί τις δημοκρατικές ελευθερίες, δεν σέβεται τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες. Κι όμως είναι αισιόδοξο! Χρησιμοποιεί με τρόπο μοναδικό όλα τα αφηγηματικά στυλ του animation, σε μια πανδαισία χρωμάτων που καλύπτουν όλη τη γκάμα της ζωγραφικής: από υδατογραφίες ως μολύβια και ...στυλό διαρκείας! Η περιγραφή του αστικού περιβάλλοντος θυμίζει τη Μητρόπολη του Φριτς Λανγκ.
o Το “Αγόρι και ο Κόσμος” έχει σαρώσει τα διεθνή βραβεία σε πολλά μεγάλα φεστιβάλ του κόσμου. Ανάμεσά τους το «Κρύσταλλο» (βραβείο καλύτερου animation μεγάλου μήκους) στο Φεστιβάλ του Ανεσί της Γαλλίας, που θεωρείται το κορυφαίο του είδους στον κόσμο και το βραβείο καλύτερου animation στο Φεστιβάλ της Οτάβα του Καναδά.
o Στο εξαιρετικό σάουντρακ της ταινίας συμμετέχει ο ζωντανός θρύλος της βραζιλιάνικης μουσικής Nana Vasconselos, βραβευμένος επί σειρά ετών ως «ο καλύτερος λάτιν τζαζ κρουστός της χρονιάς». Επίσης παίρνουν μέρος άλλοι κορυφαίοι μουσικοί και συγκροτήματα της Βραζιλίας, όπως οι Barbatugues.
o Ο σκηνοθέτης επιλέγει να ζωγραφίσει «παιδικά», συνδυάζοντας κάθε πιθανή τεχνική: λάδι, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, στυλό διαρκείας, ζωγραφική και κολάζ. Επιπλέον κάνει μια τολμηρή και ποιητική επιλογή: δε φοβάται το λευκό! Κάθε σχέδιο είναι μία έκπληξη. Και η ταινία είναι χωρίς διαλόγους – ή μάλλον, έχει μόνο κάποιες ατάκες σε μία κατασκευασμένη γλώσσα – βραζιλιάνικα ανάποδα!
Τον Οκτώβριο, η ταινία κυκλοφόρησε σε 80 αίθουσες της Γαλλίας, και η προβολή της συνοδεύτηκε από διθυραμβικές κριτικές.
Λίγα λόγια για την ταινία:
Οικουμενικής σημασίας: αυτός ο χαρακτηρισμός πάει γάντι στην ταινία animation «Το αγόρι και ο κόσμος» κι αν σας φαίνεται βαρύγδουπος, σκεφθείτε πως η ταινία του Αλε Αμπρέου, μιλά για τα πάντα: για ό,τι αγαπάμε και ό,τι μας πληγώνει, για ό,τι κινδυνεύει να χαθεί και ό,τι έχουμε που μας κάνει χαρούμενους, για το πολύτιμο και για το περιττό, για το αναντικατάστατο και το άχρηστο, για τον πλανήτη μας, το έξω σύμπαν, αλλά και για το έσω σύμπαν, την ψυχή μας -κι όλα αυτά με έναν υπέροχα παιδικό τρόπο. Κι όχι μόνο γιατί ο ήρωας είναι ένας πιτσιρικάς, που προσπαθεί σε όλη σχεδόν την ταινία να βρει τον πατέρα του, που είχε φύγει για να δουλέψει στη μεγάλη πόλη, αλλά και γιατί όλες οι φιγούρες, όλη η αισθητική της ταινίας, παραπέμπουν σε παιδικές, γραμμικές, ελλειπτικές ζωγραφιές - ένας αληθινός ύμνος στη παιδικότητα, μέσω της οικονομίας των συμβόλων.
Ο Πικάσο είχε πει κάποτε πως του πήρε μια ζωή ολόκληρη για να μάθει να ζωγραφίζει σαν παιδί - η δήλωση αυτή ισχύει για την υψηλής ποιότητας αισθητική της ταινίας, που μιλά για τα πιο σοβαρά πράγματα με έναν ανάλαφρο, παιδικό όπως είπαμε, τρόπο. Και τι δεν θα συναντήσει ο μικρός ήρωας, που σαν άλλος Οδυσσέας πλανιέται σε μια χώρα, που θα μπορούσε να ήταν στην Λατινική Αμερική, αλλά και οπουδήποτε αλλού. Από τις γιορτές, τη χαρά και τη μουσική, μέχρι την κακοπληρωμένη βιομηχανική εργασία, την καταστροφική εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος, την ρύπανση και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, αλλά και την πολιτική καταπίεση, τη δικτατορία και βέβαια την πείνα -οι εικόνες καμιά φορά είναι σπαρακτικές μέσα στην αμεσότητα και τη γλύκα τους. Δεν είναι απλώς μια ταινία για μικρούς και μεγάλους, είναι μια ταινία για όλους τους ανθρώπους.
Κριτική (επιλογή από τον γαλλικό τύπο)
o Ένα μικρό θαύμα: αυτή η ταινία κινουμένων σχεδίων από τη Βραζιλία σταματάει το χρόνο. Είναι η απόλυτη ευτυχία. Ο σκηνοθέτης επιλέγει να ζωγραφίσει «παιδικά», συνδυάζοντας κάθε πιθανή τεχνική: λάδι, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, στυλό διαρκείας, ζωγραφική και κολάζ. Επιπλέον κάνει μια τολμηρή και ποιητική επιλογή: δε φοβάται το λευκό! Κάθε σχέδιο είναι μία έκπληξη. Ένα θαύμα. Και η ταινία είναι χωρίς διαλόγους – ή μάλλον, έχει μόνο κάποιες ατάκες σε μία κατασκευασμένη γλώσσα – βραζιλιάνικα ανάποδα! Έχει όμως και μια μουσική πανταχού παρούσα που ξεσηκώνει.
Guillemette Odicino
o Μέσα σ’ έναν παράδεισο από ζωηρά χρώματα και μαγευτικούς ήχους, ο θεατής ακολουθεί ένα αγοράκι, γεμάτο περιέργεια και όρεξη για περιπέτεια, που αποφασίζει να πάει να βρει τον πατέρα του και ανακαλύπτει τον κόσμο. Ο κόσμος μέσα από τα μάτια του παιδιού είναι εμφανές στοιχείο σ’ αυτή την ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων, που οφείλει την ονειρική της πλευρά σ’ αυτό ακριβώς το αθώο βλέμμα, που είναι ανοιχτό στον κόσμο αλλά χωρίς υπερβολική αφέλεια. Ο σκηνοθέτης Αλέ Αμπρέ παρακινεί τον θεατή να ξαναδεί την ιστορία της οικονομικής δόμησης των χωρών της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να χάνει ταυτόχρονα την παγκοσμιότητα της ταινίας.
Είναι μια εντυπωσιακή περιπέτεια στα χρώματα και στους ήχους, που όμως δεν παύει να πατά σταθερά στον πραγματικό κόσμο.
www.avoir-alire.com
o Είναι η πιο όμορφη έκπληξη του Οκτώβρη. Είναι η πιο όμορφη ταινία κινουμένων σχεδίων της χρονιάς, και έρχεται από τη Βραζιλία. Μία ταινία χωρίς λόγια, για να μην λερωθεί αυτό το κόσμημα με αχρείαστες λέξεις. Είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη, που έχει σαρώσει τα βραβεία.
www.lexpress.fr
o Ο σκηνοθέτης στρέφεται στην αισθητική διάσταση. Επιλέγει να στηριχθεί στις διάφορες υφές και στον υπέροχο ήχο του για να διηγηθεί, με τον πιο κατανοητό τρόπο, το σύγχρονο και λυπητερό του παραμύθι για την αθωότητα απέναντι στην σκληρότητα του κόσμου, και τη δύναμη των αναμνήσεων όταν ο κόσμος αλλάζει.
www.cinemateaser.com
o Είναι δύσκολο, με λέξεις, να περιγράψει κανείς τον πλούτο της ταινίας, τον πλούτο της μουσικής και των γραφικών. [...] Είναι συγκινητική, είναι εντυπωσιακή.
Bernard Génin, Positif
o Μία φιλόδοξη ταινία, που επιχειρεί να δείξει ταυτόχρονα την ευαισθησία ενός μικρού αγοριού και την πολυπλοκότητα της ιστορίας της Βραζιλίας.
Raphaëlle Pireyre, Critikat.com
o Το πιο ενθουσιώδες και δημιουργικό κινούμενο σχέδιο, χαρά για τα μάτια και τα αυτιά. Η ταινία ενώνει κάθε είδους κοινό, καταφέρνοντας να ευχαριστήσει τους πάντες. Η ταινία είναι επίσης ένα οπτικό μπαλέτο χρωμάτων, μέσα σε ένα πλούσιο δάσος, αλλά και σε ένα αστικό περιβάλλον, συνδυασμένο με πρωτότυπες συνθέσεις που παραπέμπουν στην βραζιλιάνικη μουσική του ’60 και του ’70, αλλά και στη σύγχρονη μουσική της χώρας. Από πολλές απόψεις, είναι η πιο σημαντική και η πιο ξεσηκωτική ταινία κινουμένων σχεδίων της χρονιάς.
blogs.mediapart.fr
