Ο γνωστός ηθοποιός τιμήθηκε από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους
Του Γιάννη Σπυρούνη
Οι περισσότεροι έλληνες τον «ανα»-γνώρισαν από μια ατάκα σε διαφήμιση. Το «Ομορφάντρα μου» έγινε σλόγκαν στα χείλη ενός λαού για μήνες. Όμως ο Μανώλης Μαυροματάκης έχει διαγράψει μια εξαιρετική διαδρομή στον κινηματογράφο και το θέατρο και αποτελεί έναν αγνό, ακούραστο, εργάτη του χώρου. Και η συγκεκριμένη διαφήμιση δεν ήταν παρά ένας ρόλος, πολύ πετυχημένος… Ηθοποιός αλλά και σκηνοθέτης, ο Μανώλης Μαυροματάκης τιμήθηκε από το 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για παιδιά και νέους για την καλλιτεχνική του πορεία, στην πρεμιέρα του περασμένου Σαββάτου. Στις μεγάλες διακρίσεις της καριέρας του, το βραβείο Κάρολος Κουν το 2007 και πρόσφατα το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Νάσβιλ για την ερμηνεία του στην ταινία «Ο εχθρός μου» (του Γιώργου Τσεμπερόπουλου σε σενάριο Γιάννη Τσίρου). Σήμερα πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 «Ταμάμ». Τον συναντήσαμε για τις ανάγκες μιας σύντομης τηλεοπτικής συνέντευξης στην όμορφη αυλή του θεάτρου Απόλλων και δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την παρουσία του στον Πύργο.
«Είμαι πολύ χαρούμενος Με το που ήρθα και μπήκα στην αυλή του θεάτρου, άκουσα «τιτιβίσματα» και χαμογελάκια από παιδάκια, άνοιξε η καρδιά μου. Είναι πολύ ωραίο αυτό. Παρακολουθώ από μακριά το φεστιβάλ αρκετά χρόνια, ξέρω ότι είναι μια πάρα πολύ σημαντική διοργάνωση. Χαρά στο κουράγιο του καλλιτεχνικού διευθυντή σας, που το κρατά ζωντανό. Ενώ είναι ο ίδιος χαμηλών τόνων έχει και δύναμη και κουράγιο να κρατά, πολύ ψηλά το επίπεδο και το καλλιτεχνικό και το οργανωτικό αυτού του φεστιβάλ» ήταν τα πρώτα λόγια του για το φεστιβάλ.
Επόμενη ερώτηση μας για αυτή τη μαγική επαφή των παιδιών με την έβδομη τέχνη… «Η επαφή ενός παιδιού με την τέχνη είναι κάτι πολύ θετικό. Νομίζω ότι στις δύσκολες εποχές που ζούμε, η τέχνη, τουλάχιστον για μένα, είναι πολύ πρώτη παρηγοριά σε αυτό που βιώνουμε...» μας εξηγεί και συνεχίζει για αυτή την επαφή και τα συναισθήματα που δημιουργεί και ξεκινά από τον τρόπο που κάθε ένας από εμάς έρχεται σε επαφή με αυτό που λέγεται ομορφιά της ζωής. «Αυτό νομίζω πως είναι ένα από τα πιο καλά μαθήματα για ένα μικρό παιδί αλλά και για έναν μεγάλο. Είναι κάτι που ξεχνάμε… Μπαίνουμε σε έναν κόσμο, που έχει χρέη, έχει δάνεια, μιλάμε για όλα αυτά τα πεζά πράγματα, αλλά και τα τόσο βασανιστικά και ξεχνάμε ότι υπάρχει και μια άλλη διάσταση στη ζωή μας».
Επικροτώντας την άποψη που επικρατεί στα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα, από τους ανθρώπους της τέχνης και γενικότερα από όσους βρίσκουν στήριγμα σε αυτή σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, τον ρωτάμε τι πραγματικά μπορεί να προσφέρει η τέχνη στον άνθρωπο σήμερα. «Η τέχνη μπορεί να μας γλιτώσει από την κατάθλιψη. Συνειδητοποιώντας πως η ζωή είναι όμορφο πράγμα και αξίζει να τη ζεις για την ομορφιά της, ίσως και να βρούμε πραγματικά έναν πολύ πιο σημαντικό λόγο για να παλέψουμε να την κερδίσουμε και να βγούμε από αυτή την καθήλωση που έχουμε περιπέσει»… μας λέει και ένα πλατύ χαμόγελο διαγράφεται στο πρόσωπό του, έχοντας περάσει το μήνυμα που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να δραπετεύσουμε από την πικρή πραγματικότητα που ζούμε, περνώντας σε έναν άλλο όμορφο κόσμο…
