Ρεπορτάζ Ελένη Παπαδοπούλου
Ήταν μόλις 13 χρονών, όταν ανακάλυψε στην σκοτεινή αίθουσα του Απόλλωνα, τη μαγεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και γρήγορα έγινε… ζιζάνιο! Μπροστά της ανοίχτηκε της ένας νέος, μαγικός κόσμος, ο κόσμος του παιδικού και νεανικού κινηματογράφου, της δημιουργικής έκφρασης, που καθόρισε τη ζωή της.
Σήμερα, η Μάνια Ρουμπάνη, γέννημα θρέμμα του Πύργου, είναι τελειόφοιτη της Αρχιτεκτονικής Σχολής, παραμένει ωστόσο… ζιζάνιο και όλα αυτά τα χρόνια, συμμετέχει στις δράσεις του Φεστιβάλ, ενεργεί για το Φεστιβάλ, ζει το Φεστιβάλ, μεγαλώνει με αυτό, σαν κομμάτι του εαυτού της.
Έτσι, αφιέρωσε την πτυχιακή της εργασία στο Φεστιβάλ με τον σχεδιασμό ενός κτιρίου, ενός palais στον Πύργο, που ονειρεύεται να αποκτήσει κάποτε, με αίθουσες προβολών, εργαστηρίων, συνεδριάσεων, εκθέσεων κλπ. Ένα οικοδόμημα που μπορεί παράλληλα να λειτουργεί ως κέντρο οπτικοακουστικής παιδείας με δραστηριότητα όλο το χρόνο, και να γίνει πόλος έλξης για χιλιάδες νέους από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αυτήν την πρότασή της με σχέδια, μακέτες, φωτογραφίες κλπ., που έλαβε ήδη τα πρώτα εγκωμιαστικά σχόλια όταν παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο στη Σχολή της, η Γεσθημανή παρουσίασε χθες με καμάρι στο συνεδριακό κέντρο της Π.Ε.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της camera zizanio Νίκος Θεοδοσίου που προλόγισε την νεαρή αρχιτεκτόνισσα, τόνισε ότι αυτή είναι μια από τις σημαντικές στιγμές του Φεστιβάλ, αφού όπως είπε «η Μάνια, είναι ένα παιδί δικό μας που από τα 13 της χρόνια είναι εδώ μαζί μας, συμμετέχει στα εργαστήρια, κάνει ταξίδια στο εξωτερικό, παρακολουθεί ΄προβολές και την θεωρούμε στέλεχος του Φεστιβάλ. Είναι η νέα ηγεσία θα μπορούσε να πει κανείς, δεμένη με το Φεστιβάλ. Έτσι, , υποχρεωμένη να κάνει τη διπλωματική της εργασία στην Αρχιτεκτονική, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι που δεν θα είχε σχέση με το Φεστιβάλ. Το πιο σημαντικό αίτημα του Φεστιβάλ αυτή τη στιγμή πέρα από αυτό που παλεύουμε χρόνια για την θεσμοθέτησή του, είναι να έχει κι έναν δικό του χώρο, γιατί αυτοί που υπάρχουν είναι διάσπαρτοι και δεν επαρκούν. Γι αυτό και ήταν πάρα πολύ γόνιμη η σκέψη της Μάνιας να φτιάξει το αρχιτεκτονικό σχέδιο αυτού που ονειρευόμαστε και η διεκδίκηση μας περνάει σε νέο επίπεδο, αφού έχουμε πλέον και το σχέδιο του palais.»
Η Μάνια με μια ιδιαίτερη σεμνότητα αλλά και με τον απαιτούμενο δυναμισμό, μας παρουσίασε το αρχιτεκτονικό σχέδιο του palais, τονίζοντας ότι το Φεστιβάλ εδώ και χρόνια ήταν και είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής της, οπότε δεν θα μπορούσα να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Το οικοδόμημα λοιπόν που σχεδίασε η Μάνια Ρουμπάνη, έχει συνολικό εμβαδόν περίπου 3.000 τ.μ και το οικόπεδο στο οποίο το τοποθέτησε, είναι αυτό πίσω από τον Άγιο Διονύσιο, που ανήκει όπως είπε στο δήμο Πύργου.
Διαθέτει μια κύρια αίθουσα προβολών περίπου 400 ατόμων που θα έχει και μια μικρή σκηνή, τρία μικρότερα αμφιθέατρα – αίθουσες προβολών όπου εκεί μπορούν να γίνονται και μικρές προβολές- και τα σεμινάρια των σχολείων, αίθουσες συσκέψεων για τα εργαστήρια, αίθουσα για μοντάζ, αίθουσα για animation και την σύνταξη της εφημερίδας και ένα θερινό σινεμά, γραφεία για το διοικητικό προσωπικό και ένα καφέ με κινηματογραφική βιβλιοθήκη.
«Γνωρίζουμε – κατέληξε- τι έχει προσφέρει και πόσο ψηλά έχει φτάσει το Φεστιβάλ, αλλά αναγνωρίζουμε και τις ανάγκες του. Και η σημαντικότερη είναι να αποκτήσει μια στέγη!»
