Τις καρδιές και το μυαλό, με ήχους και μελωδίες, γέμισε το βράδυ της Πέμπτης, ο αγαπημένος τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης, που εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή του «Τετράστιχο Live Theater» στον Πύργο και παρέσυρε με την μοναδικότητα της φωνής του το πολυπληθές κοινό που έσπευσε για να τον απολαύσει. Η βραδιά, ξεκίνησε με το ομότιτλο τραγούδι της νέας του δισκογραφικής δουλειάς, «Μικρή βαλίτσα» και μάλιστα α καπέλα με μια συνταρακτική ερμηνεία, δίνοντας «πάσα» εισαγωγής στους μουσικούς του. Η αρχή έγινε με τον ανατριχιαστικό ήχο του κοντραμπάσου από τον Δημήτρη Τσεκούρα, έναν ταλαντούχο νέο που κατάγεται από την περιοχή μας, τους μεθυστικούς ήχους από το τρίψιμο του δοξαριού στο βιολί του Φώτη Σιώτα, αλλά και το μαγευτικό άκουσμα του τσέλου από το Γιώργο Καλούδη και του λαούτου από τον Μανόλη Πάππο.
Η επιστροφή του Αλκίνοου Ιωαννίδη μετά από απουσία ενός χρόνου, αγκαλιάστηκε ζεστά από το κοινό του Πύργου, που πραγματικά διψά για τέτοιου είδους ακούσματα. Το χειροκρότημα διαδέχονταν απίστευτες στιγμές ησυχίας, ένδειξη ότι ο κόσμος απολάμβανε κάθε λεπτό της συναυλίας, σεβόμενος τον καλλιτέχνη επι σκηνής. Ο ίδιος ο τραγουδοποιός κατάφερε από το πρώτα κιόλας λεπτά, να αποκτήσει μια μοναδική αμεσότητα με το κοινό, δίνοντας λεπτομέρειες της δουλειάς του, σχολιάζοντας τη κατάσταση που βιώνει η χώρα την τελευταία πενταετία ακόμα και αυτοσαρκαζόμενος. Δεν έλλειψαν ωστόσο και οι χαλαρές στιγμές στις οποίες συνομίλησε και αστειεύτηκε με το ακροατήριο. Αληθινός μα πιο πολύ, αληθινά τα τραγούδια του, τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση των περισσοτέρων, έχει ο ίδιος. Τραγούδια εμπνευσμένα από τη σημερινή πραγματικότητα, όπως το «Πάντα θα ξημερώνει» το οποίο έγραψε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, με στίχους μαχαιριά στην καρδιά… «Αν έχεις δόντι του φονιά και γούστα ματωμένα, αν μαύρισες τον ουρανό και θες να φας κι εμένα, μέσα στην καταιγίδα. θα γίνω αγκάθι στο λαιμό σου, σκόνη μες στο μάτι, μέσα στ’ αυτί σου ψίθυρος, και σύγκρυο στην πλάτη, στη σιγουριά σου αγκίδα. Πάντα θα ξημερώνει…».
Αλλά και το «Μια χούφτα γή» που έγραψε μετά το φευγιό του Νίκου Παπάζογλου και το «Χατζηδακιάς» που είχε αφιερώσει ο Γκάτσος με χιουμοριστική διάθεση στο φίλο του Χατζηδάκι. Ένα ακόμα επίσης, τραγούδι, η «Πολιτική Τοποθέτηση» μέσα από τους στίχους του οποίου, περιγράφει σαρκαστικά την επανάσταση που ονειρεύεται ο Έλληνας… «Ρέβομαι σούσι κι ονειρεύομαι επανάσταση, καλοταϊσμένος περιμένω την ανάσταση, είμαι γελοίος. Στο διαδύκτιο απαγγέλλω το κενό μου, είμαι μεγάλος στο μικρό δωμάτιό μου, άδειος και κρύος. Στρίβω γωνία σαν μυρίσω χημικό, μου είν’ αρκετό ν’ αγανακτώ μ’αντηλιακό, μες στην Πλατεία. Μεγαλουργώ στα λόγια κι από πράξη τίποτα, τι διαλέξεις, τι τσιγάρα, τι ποτά στα καφενεία…». Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να χαλάσει την υπέροχη ατμόσφαιρα. Ούτε καν το μικροπρόβλημα στον ήχο που το αντιμετώπισε τραγουδώντας α καπέλα μέχρις ότου αποκατασταθεί η ηχητική κάλυψη από τους συνεργάτες του. Η φωνή του, δυνατή, τρυφερή, ευαίσθητη και καθάρια.
Στο πολύωρο πρόγραμμα του, τραγούδησε πολλά τραγούδια από προηγούμενες δισκογραφικές του δουλειές, ξεσηκώνοντας τον κόσμο που σιγοτραγουδούσε και ταξίδευε μελωδικά με τη φωνή του Αλκίνοου δυο δεκαετίες πίσω… Επι σκηνής μάλιστα, και με αφορμή όπως είπε, ότι βρίσκεται για πρώτη φορά στην πόλη, αποκάλυψε ότι το τραγούδι «Ζήνωνος» έχει γραφτεί από τον Ηλείο Νίκο Ζούδιαρη για ένα παιδί από τον Πύργο, το οποίο την εποχή της αστυφιλίας πήγε στην Αθήνα με το τρένο, ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή, αλλά απογοητεύτηκε και έμπλεξε… Η βραδιά ολοκληρώθηκε πολύ μετά τις 3 τα ξημερώματα με επιλεγμένα από τον ίδιο, λαϊκά τραγούδια τα οποία όπως είπε, αποτέλεσαν το στήριγμα του σε αυτούς του δύσκολους για όλους μας καιρούς.
Κική Κολοβέρου
[email protected]
