Παράσταση υψηλών απαιτήσεων που θα κατακτήσει το κοινό
Ρεπορτάζ Ελένη Παπαδοπούλου
Πρεμιέρα κάνει αύριο Σάββατο, στις 9 το βράδυ στο θέατρο Απόλλων, η Θεατρική Ομάδα Πύργου, με το έργο "Εμμανουήλ Ροΐδης - Τα εφήμερα - άνθρωποι και ζώα" σε διασκευή- σκηνοθεσία της Ευανθίας Στιβανάκη. Μια παράσταση υψηλών απαιτήσεων που είμαστε σίγουροι ότι για άλλη μια φορά θα μας καταπλήξει. Οι παραστάσεις θα διαρκέσουν έως και την 22/2/15 εκτός Δευτέρας – Τρίτης, ενώ δεν θα γίνει παράσταση ούτε την 7/2/15.
Η πρόεδρος της Θεατρικής Ομάδας Πύργου κ. Ευρυδίκη Γερασιμοπούλου στην χθεσινή συνέντευξη τύπου, τόνισε ότι αυτό φέτος είναι το 20ο έργο τους, η Ομάδα όμως αριθμεί 21 χρόνια ζωής αλλά πέρυσι για προσωπικούς λόγους δεν ανέβασαν τελικώς την παράσταση και βεβαίως το κάνουν τώρα.
« Είναι άνθρωποι και ζώα, παίζουμε 14 άτομα, έχουμε και 4 μουσικούς και οι συντελεστές είναι πολλοί περισσότεροι. Η παράστασή μας φέτος αφιερώνεται στο Χάρη Δρακόπουλο και την Λία Λυρή, που μπορεί να μην είναι κοντά μας με την φυσική τους παρουσία, αλλά είναι πάντα μαζί μας, πάντα κοντά μας και πάντα στις καρδιές μας.»
Η σκηνοθέτης της παράστασης κ. Ευανθία Στιβανάκη, πραγματικός χείμαρρος όπως πάντα, λατρεύεις να την ακούς να διηγείται, έδωσε το στίγμα της παράστασης και μίλησε για την επιλογή του έργου και για τον Ροίδη, τονίζοντας ότι παρουσιάζουν και πάλι ένα έργο που φτιάχνουν οι ίδιοι, με κορμό την λογοτεχνία. «Φέτος παίρνουμε 7 διηγήματα του μοναδικού Εμμανουήλ Ροίδη που είναι ιστορίες ζώων, λογοτεχνικά αριστουργήματα, όπου αποδεικνύεται το έλλειμα ανθρωπιάς των ανθρώπων και η υπεροχή των φυσικών πλασμάτων, μια άποψη του ΡοΊδη που είναι ένας μεγάλος σκώπτης, μοναδική περίπτωση αυτής της υφής και της αξίας, μοναδική δύναμη και τόλμη γραφής που όμοια της δεν νομίζω ότι έχει παρουσιαστεί στον ελλαδικό χώρο.»
Αναφερόμενη στο ιστορικό πλαίσιο που τοποθετείται το έργο, επισημαίνει ότι βρισκόμαστε στο 1895, ένας χρόνος πριν γίνουν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες, ένας χρόνος πριν πεθάνει ο Τρικούπης, δύο χρόνια πριν τον ατυχή πόλεμο του 1897, δηλαδή είναι ένα κομβικό σημείο και περιγράφεται η εποχή από τον Ροίδη.
Το φαινόμενο των ‘εφήμερων’
«Περιγράφει την εποχή σε εποχή κρίσης και πάλι και είναι τόσο επίκαιρο που είναι να απορείς αν άλλαξε και κάτι αν βγάλεις τα ονόματα. Το έργο παρουσιάζεται λοιπόν σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, ο Ροίδης ασχολείται και με φαινόμενα της εποχής του όπως το φεμινιστικό κίνημα και εμφανίζεται ανάμεσα σε αυτήν την κοινωνία των προσώπων και των ρόλων που φτιάξαμε τα εξής πρόσωπα: Ο Ροϊδης βέβαια που είναι παρών – και ερμηνεύει ο Γιάννης Μανώλης-, η Καλλιρόη Παρρέν –Ευριδίκη Γερασιμοπούλου- που ήταν η πρώτη Ελληνίδα φεμινίστρια και με την οποία είχε πόλεμο ο Ροϊδης. Επίσης η δημοσιογράφος Σαπφώ Λεοντιάδου –Γωγώ Γρίβα- και η ανιψιά της μια νεοσσός φεμινίστρια –Αθανασία Κατσηδήμα- και ακόμα ο Σπύρος Λούης που είναι νερουλάς και λέει ότι θα καταπλήξει γιατί κανείς δεν γνωρίζει ότι θα γίνει το σπουδαιότερο πρόσωπο του αθλητισμού, όπως και ο Αρμάνδος Δελαπατρίδης, ο επίσημος τρελός του κάρου. Όλη αυτή η παρέα πάει μια εκδρομή για τα Κούλουμα και έχουν πάει πάνω από τον Κηφισό για να δουν τις λιβελούλες που ζουν μόνο τρεις ώρες-- τις είχε παρατηρήσει πρώτος ο Αριστοτέλης και αυτό το γράφει ο Ροίδης – κα έρχονται να παρατηρήσουν αυτό το φαινόμενο των ‘εφήμερων’ που ερωτοτροπούν, χαίρονται τη ζωή και πεθαίνουν αφού αφήσουν τα αυγά τους στην επιφάνεια. Έρχονται λοιπόν οι Αθηναίοι, μαζί με τους πλανόδιους μουσικούς και τους χωρικούς να δουν αυτό το φαινόμενο και περιμένοντας να το δουν, στήνεται ένα τραπέζι γλεντιού που είναι και το σκηνικό μας».
Σε όλο αυτό το σκηνικό εξελίσσονται όπως είπε η κ. Στιβανάκη διάφορες ιστορίες μετά τα Εφήμερα. Είναι οι ιστορίες του ορνιθώνας, του σκύλου, της γάτας, του πιθήκου, του αλόγου και του γαϊδάρου. «Με αυτήν την ομάδα προσπαθούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο από μια παράσταση μέσα από τον τρόπο που διαμορφώνουμε έργα λογοτεχνικά και τα κάνουμε θεατρικά με πλήρη δραματοποίηση, προσπαθούμε να γνωρίσει ο κόσμος μια εποχή, να κάνει την βουτιά του στο πλαίσιο το ιστορικό και το πολιτισμικό.».
Τέλος η σκηνοθέτης τόνισε ότι «η Θεατρική Ομάδα Πύργου είναι η χαρά του σκηνοθέτη, γιατί έχει ότι ζητάει, ανθρώπους εκπαιδευμένους, αποφασισμένους, με άποψη, με έμπνευση, με χιούμορ, σκηνογράφους, χορογράφους, ότι αποτελεί το σύμπαν μιας παράστασης. Είναι μια ομάδα εξαίρεση για τα δεδομένα μιας περιφέρειας, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από θιάσους επαγγελματικούς του κέντρου.».
