Εντατικές πρόβες από την θεατρική ομάδα "Δούρειος Ίππος" με τους "Καβγάδες στην Κιότζα" του Κ. Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Παρασκευά Παπαπετρόπουλου.
Στην τελική ευθεία των προετοιμασιών έχει μπει η θεατρική ομάδα «Δούρειος Ίππος» που φέτος θα παρουσιάσει στο θεατρόφιλο κοινό της Ηλείας το εξαιρετικό έργο του Κάρλο Γκολντόνι «Καβγάδες στην Κιότζα» σε σκηνοθεσία Παρασκευά Παπαπετρόπουλου. Οι πρόβες πραγματοποιούνται σχεδόν καθημερινά και η πρεμιέρα του έργου έχει προγραμματιστεί για τις 28 Φεβρουαρίου στη σκηνή του θεάτρου «Απόλλων.
Ίντριγκες, ζήλιες, μηνύσεις, ανακρίσεις, αλλά και πολλή αγάπη καθώς και η ανησυχία της διαβίωσης, δοσμένα όλα κάτω από το πρίσμα της αισιοδοξίας συνθέτουν τις σελίδες της ιστορίας που θα «ξεδιπλώσει» επί σκηνής ο θίασος. Μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει χαρίσει αρκετές επιτυχίες στον «Δούρειο Ίππο».
Λίγα λόγια για το έργο
Γραμμένο το 1760, το έργο του Γκολντόνι «Καβγάδες στην Κιότζα», σηματοδοτεί το πέρασμα του Βενετσιάνου στην καταγωγή κωμωδιογράφου από τη συμβατική λατινογενή κωμωδία της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, στην ηθογραφία και στο σύγχρονο ρεαλιστικό θέατρο.
Οι «Καβγάδες στην Κιότζα» είναι μια κωμωδία καταστάσεων της γνήσιας λαϊκής ζωής, στην Ιταλία και ειδικότερα της σε ένα μικρό ψαροχώρι, την Κιότζα, κοντά στη Βενετία.
Ο συγγραφέας παρουσιάζει την καθημερινότητα των κατοίκων ενός μικρού ψαράδικου χωριού και μέσα απ' αυτήν σκιαγραφεί τις συνήθειες και τις συμπεριφορές τους, τη διαπλοκή στις σχέσεις και την ευδαιμονία της άγνοιας. Με καυστικότητα και χιούμορ, γρήγορες εναλλαγές σκηνών, ο συγγραφέας, σχολιάζει μια ολόκληρη εποχή.
Στους Καβγάδες στην Κιότζα όλα τα πρόσωπα είναι πρωταγωνιστές. Η υπόθεση, απλοϊκή στον πυρήνα της, μας μεταφέρει σε μια μικρή πόλη κοντά στη Βενετία, την Κιότζα, που ο Γκολντόνι γνώριζε καλά (στα νιάτα του είχε εργαστεί εκεί ως δικαστικός υπάλληλος). Ο κόσμος του έργου αποτελείται από ψαράδες –κανείς τους δεν ξέρει, κάθε φορά που φεύγουν, αν θα ξαναγυρίσει– και τις γυναίκες τους, που περιμένουν την επιστροφή τους κεντώντας δαντέλες και κουβεντιάζοντας. Οι κόντρες μεταξύ τους δεν λείπουν: οι άντρες είναι λίγοι, οι ανύπαντρες πολλές και η μικρότητα κι η κακοήθεια περισσεύουν. Ένας καυγάς (ποια θα παντρευτεί ποιον) ανάμεσα σε δύο σπίτια, σε δύο σύνολα γυναικών, που παρασύρει συζύγους και υποψήφιους μνηστήρες, γίνεται ο καμβάς για ένα μαστορικά δομημένο σκηνικό παιχνίδι πολυφωνικής καθημερινότητας. Η σύγκρουση τροφοδοτείται από τον ακήρυχτο «πόλεμο» ανάμεσα στα δύο φύλα, τον διαρκή ανταγωνισμό των γυναικών και την αντιζηλία των αρσενικών και την αντίθεση μεταξύ των λαϊκών στρωμάτων και της κυρίαρχης αστικής τάξης, όπως αυτή εκπροσωπείται από τον «εκλαμπρότατο» βοηθό του δικαστή. Ηθικώς, ουδείς ανεπίληπτος (ειδικά για τις γυναίκες το σχόλιο του Γκολντόνι είναι ανηλεές – δεν υπάρχει στο έργο ούτε μία που να μην επιδίδεται σε πονηριές κάθε λογής), αλλά το τέλος είναι αίσιο. Η ανθρώπινη φύση, πέρα από ταξικούς διαχωρισμούς, αφήνεται στα πάθη και στις αδυναμίες της.
|
Π. Παπαπετρόπουλος: «Πρόκληση» για μας ένα τέτοιο έργο
«Είναι ένα έργο με φοβερό ρυθμό, ενός πολύ μεγάλου συγγραφέα, του Κάρλο Γκολντόνι και αυτοί οι συγγραφείς είναι πάντα πρόκληση για μας και ένα μεγάλο «σχολείο» σημειώνει ο σκηνοθέτης Παρασκευάς Παπαπετρόπουλος.
Όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης , οι «Καβγάδες στη Κιότζα» είναι ένα έργο πλούσιο σε μηνύματα τόσο σύγχρονα, παρά το γεγονός ότι το έργο γράφτηκε τον 18ο αιώνα. «Έχει έρωτες, καυγάδες, είναι ανθρώπινο, γήινο, πατάει γερά στα πόδια του ο Γκολντόνι και μας δίνει φοβερά νοήματα. Δεν μας δείχνει την άσχημη και την σκοτεινή πλευρά της ζωής. Αντίθετα μας προτρέπει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες με κέφι και αισιοδοξία».
