Μια από τις πιο κλασικές απολαυστικές γαλλικές κωμωδίες όλων των εποχών, το «Δείπνο Ηλιθίων» του Φρανσίς Βεμπέρ, παρουσιάζουν απόψε το βράδυ στις 9 στο Κουρβισιάνειο Πολιτιστικό Κέντρο Γαστούνης, ο Κινηματογραφικές βραδιές της ΕΛΜΕ Ηλείας και του Συλλόγου Δασκάλων Πύργου. Οι Κινηματογραφικές βραδιές αλλάζουν γι αυτήν την εβδομάδα χώρο προβολών, χθες το βράδυ – αφού προβάλλονται κάθε Τρίτη οι ταινίες- δεν έγινε η προβολή λόγω μη διαθεσιμότητας του θεάτρου Απόλλων λόγω της παρουσίασης της θεατρικής παράστασης του 1ου Γυμνασίου Πύργου, ενώ σήμερα συνεχίζεται η θεατρική παράσταση «Εφήμερα» του Ροϊδη από την Θεατρική Ομάδα Πύργου. Έτσι, οι Κινηματογραφικές βραδιές αποφάσισαν να μετακομίσουν απόψε στην Γαστούνη. .
Λίγα λόγια για την ταινία
Ένας κυνικός και σνομπ εκδότης προσκαλεί έναν κακομοίρη που εργάζεται ως υπάλληλος της τοπικής εφορίας, σε ένα «δείπνο ηλιθίων» που διοργανώνει με τους φίλους του μια εκκεντρική συνάντηση. Όταν ο τελευταίος εγκατασταθεί για λίγες ώρες στο σπίτι του πρώτου, θα αποδειχτεί μια αληθινή μηχανή καταστροφής. Μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία (πάνω από 9 εκατ. οι Γάλλοι θεατές), βραβευμένη με τρία Σεζάρ, ένα εκ των οποίων για τον ανεπανάληπτα αστείο πρωταγωνιστή Ζακ Βιγερέ.
Πρόκειται για μια έξυπνη ταινία με γρήγορους διαλόγους και συχνές εναλλαγές καταστάσεων, που κέρδισε κοινό και κριτικούς. Ο καθένας τους προσκαλεί στο δείπνο αυτό, τον πιο ηλίθιο άνθρωπο που έχει συναντήσει κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Αυτός που έχει φέρει μαζί του τον πιο χαζό προσκεκλημένο, ανακηρύσσεται νικητής της εβδομάδας.
Το φιλμ «Δείπνο Ηλιθίων» (Le Diner De Cons / The Dinner Game) αποτελεί την όγδοη κατά σειρά μεγάλου μήκους δημιουργία του Φρανσίς Βεμπέρ και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τους ηθοποιούς: Τιερί Λερμίτ, Ζακ Βιγερέ και Φρανσίς Ουστέρ.
Στην πραγματικότητα, το «Δείπνο Ηλιθίων» είναι περισσότερο από μια πολύ καλή ταινία μια λειτουργικά αψεγάδιαστη ταινία, μια επίδειξη σκηνοθετικής απλότητας (που συχνά φλερτάρει με το απλοϊκό) που για μοναδικό της σκοπό έχει να αναδείξει το κείμενο και να αφήσει τους ηθοποιούς του να το ερμηνεύσουν. Καθώς περνάει η ώρα και οι «παρεξηγήσεις» κορυφώνονται, η φάρσα φουντώνει, τα λεκτικά αστεία δεν χάνονται στη μετάφραση και η διαρκής αίσθηση του «τι άλλο θα συμβεί;» (με την καλή έννοια) παραμένει ακμαιότατη μέχρι το φινάλε.
Ο Ζακ Βιγιερέ (που είχε παίξει τον ίδιο ρολο και στο θέατρο και πέθανε πρόωρα το 2005) είναι ιδιοφυής, το κωμικό του timing σε τέλειο interaction με τον Τιερί Λερμίτ είναι αλάνθαστο και το κοφτό του μοντάζ ιδανικό, αν αναλογιστεί κανείς πως για 80 λεπτα βρίσκομαστε στον ίδιο ακριβώς χώρο με τους ίδιους ακριβώς ηθοποιούς.
