Μια ιδιαίτερα ζεστή, όχι μόνο λόγω της υψηλής θερμοκρασίας του Αυγούστου, αλλά κυρίως λόγω της ανταπόκρισης του κοινού, ήταν η λογοτεχνική βραδιά που πραγματοποιήθηκε στον «Κήπο» του Πύργου, με αφορμή την παρουσίαση του ιστορικού μυθιστορήματος του Παναγιώτη Γκαμούρα «Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διάνοια.
Σε έναν ατμοσφαιρικό χώρο, ανάμεσα στο πράσινο και στα φώτα του «Κήπου», αναγνώστες και φίλοι του βιβλίου συγκεντρώθηκαν για να γνωρίσουν μια ιστορία που φέρνει στο προσκήνιο μια από τις λιγότερο γνωστές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας: τη συμμετοχή του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος στον Πόλεμο της Κορέας.
Το βιβλίο, έκτασης 604 σελίδων, τοποθετεί την ιστορία του στον απόηχο του Πολέμου της Κορέας και ακολουθεί τον Θέμο, έναν νεαρό γεωπόνο από την Ηλεία, ο οποίος αφήνει το Σκουροχώρι και βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου, μέσα στη δίνη του πολέμου. Εκεί, ανάμεσα στα χαρακώματα, στις μάχες και στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισαν οι Έλληνες στρατιώτες, γεννιέται και μια διαφορετική ιστορία, αυτή της συνάντησής του με την Γκου-Χουά, μια νεαρή Κορεάτισσα.
Η παρουσίαση δεν περιορίστηκε στην υπόθεση του μυθιστορήματος. Στο επίκεντρο βρέθηκε η ιστορική έρευνα που προηγήθηκε της συγγραφής, καθώς και οι πραγματικές μαρτυρίες και τα ιστορικά στοιχεία που αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η μυθοπλασία.
Ιδιαίτερη θέση στην έρευνα του συγγραφέα κατέχει η αυθεντική μαρτυρία του βετεράνου του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κωνσταντίνου (Κώστα) Φάρρου, η αφήγηση του οποίου συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση του ιστορικού υπόβαθρου του έργου.
Ο Παναγιώτης Γκαμούρας μίλησε για την έρευνα, τη συγγραφή και τη διαδικασία μέσα από την οποία πραγματικά γεγονότα, μαρτυρίες και πρόσωπα μετατράπηκαν σε ένα μυθιστόρημα όπου η ιστορία συναντά τη μνήμη, τον πόλεμο και την ανθρώπινη πλευρά των γεγονότων. Την παρουσίαση κατεύθυνε με μαεστρία ι δημοσιογράφος Παναγιώτης Φωτεινοπουλος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η αναφορά στους Έλληνες στρατιώτες που βρέθηκαν στην Κορέα, σε μια σύγκρουση που για πολλά χρόνια παρέμεινε σχετικά μακριά από το ενδιαφέρον του ευρύτερου ελληνικού κοινού. Μέσα από το βιβλίο, ο συγγραφέας επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο όχι μόνο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά κυρίως τους ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί, τις απώλειες, τον φόβο, την αλληλεγγύη και τις προσωπικές ιστορίες που κρύβονται πίσω από τις σελίδες της επίσημης ιστορίας.
Το «Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα» δεν είναι, επομένως, μόνο ένα πολεμικό ή ιστορικό μυθιστόρημα. Είναι μια ιστορία για τον άνθρωπο μέσα στον πόλεμο, για τη μνήμη που επιμένει και για την αγάπη που μπορεί να γεννηθεί ακόμη και στις πιο σκληρές συνθήκες. Όπως αποτυπώνεται και στην παρουσίαση του βιβλίου, πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει την ιστορική έρευνα με τη μυθοπλασία και μια ανθρώπινη ιστορία αγάπης.
Η βραδιά απέκτησε ακόμη πιο έντονο λογοτεχνικό χαρακτήρα μέσα από την ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου από την ηθοποιό Ελένη Χριστοδουλοπούλου, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να ακούσει ζωντανά κομμάτια της αφήγησης και να έρθει πιο κοντά στους ήρωες και στην ατμόσφαιρα του έργου.
Αυτό που ξεχώρισε, ωστόσο, ήταν η ενεργή συμμετοχή του κοινού. Οι ερωτήσεις και το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης έδειξαν πως η ιστορία του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Κορέα εξακολουθεί να προκαλεί το ενδιαφέρον, ιδιαίτερα όταν παρουσιάζεται μέσα από την ανθρώπινη διάσταση και όχι αποκλειστικά μέσα από τις ημερομηνίες και τα στρατιωτικά γεγονότα.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με συζήτηση του συγγραφέα με τους παρευρισκόμενους και με την υπογραφή αντιτύπων. Εκεί, στις πιο προσωπικές πλέον στιγμές της εκδήλωσης, οι αναγνώστες μετέφεραν στον Παναγιώτη Γκαμούρα τις εντυπώσεις τους από όσα είχαν ακούσει.
Τα σχόλια που επαναλήφθηκαν περισσότερο ήταν χαρακτηριστικά: η ιστορία τους φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, άγνωστη σε μεγάλο βαθμό και αρκετά διαφορετική από όσα περίμεναν όταν ήρθαν στην παρουσίαση.
Και ίσως αυτό να ήταν τελικά το σημαντικότερο αποτέλεσμα της βραδιάς.
Ένα βιβλίο δεν χρειάζεται μόνο να αφηγείται μια ιστορία. Χρειάζεται να κάνει τον αναγνώστη να θέλει να μάθει περισσότερα.
Και στον «Κήπο» του Πύργου, ένα ζεστό βράδυ του Αυγούστου, αρκετοί άνθρωποι έφυγαν έχοντας πλέον έναν λόγο να ανοίξουν τις σελίδες του «Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα» και να ταξιδέψουν σε μια ιστορία που ξεκινά από την Ηλεία, περνά στην άλλη άκρη του κόσμου και επιστρέφει τελικά εκεί όπου ανήκουν όλες οι μεγάλες ιστορίες: στον άνθρωπο.
