Περίπου 7.000 θεατές ήρθαν στα Μακρίσια για να παρακολουθήσουν το μεγάλο αφιέρωμα στο Στέλιο στην 25η Γιορτή του Απόδημου Ελληνισμού - Εξομολόγηση εκ βαθέων του δημοφιλούς καλλιτέχνη: "Ήταν όνειρο ζωής για μένα να τραγουδήσω μια μέρα Καζαντζίδη"
Ρεπορτάζ Ελένη Παπαδοπούλου - φωτο Γιάννης Σπυρούνης
«Για μένα ήταν όνειρο ζωής το να τραγουδήσω μια μέρα τα τραγούδια του μεγάλου Στέλιου Καζαντζίδη και απόψε εδώ στον ξωκλήσι του Αι- Γιάννη, στο ξωκλήσι της ξενιτιάς απ’ όπου έχουν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα της της τέχνης και του πνεύματος, με αξίωσε ο θεός να το πραγματοποιήσω και ευτύχησα να ζήσω αυτήν την στιγμή. Ευχαριστώ τον Γιάννη Τζουανόπουλο που μου έδωσε την ευκαιρία να το κάνω! Είναι μεγάλη μου τιμή»! Μ’ αυτά τα λόγια ο Γιάννης Πλούταρχος άνοιξε ιδιαίτερα συγκινημένος την μεγάλη και ανεπανάληπτη συναυλία του στα Μακρίσια, στην 25η Γιορτή του Απόδημου Ελληνισμού το βράδυ της Δευτέρας, όπου τον αποθέωσε ένα πλήθος περίπου… 7.000 θεατών, μια λαοθάλασσα ανθρώπων που στην κυριολεξία «βούλιαξε» το χώρο συναυλιών στο ξωκλήσι του Αι- Γιάννη! Χαρακτηριστικό παράδειγμα της τεράστιας προσέλευσης ήταν ότι τα αυτοκίνητα έφταναν στην είσοδο των Μακρισίων και από την άλλη πλευρά της Ολυμπίας κάλυπταν την μισή επαρχιακή οδό!
Ο Πλούταρχος βεβαίως δικαίωσε τον κόσμο για την παρουσία του, με ένα πρόγραμμα σχεδόν 3 ωρών συνεχούς παρουσίας του στη σκηνή, όπου ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο, με την δική του χροιά και ηχόχρωμα και με απόλυτο σεβασμό στην μουσική κληρονομιά ου άφησε πίσω του ο Στέλιος Καζαντζίδης, 42 από τα ωραιότερα τραγούδια του ρεπερτορίου του βάρδου της λαϊκής μας μουσικής και στη συνέχεια κατόπιν παρακλήσεων των θαυμαστριών του που είχαν αποκλείσει την σκηνή, ερμήνευσε και τέσσερα δικά του τραγούδια, αλλάζοντας κλίμα με το «Αχ κορίτσι μου». Ο κόσμος ήταν τόσο ενθουσιασμένος, τραγουδούσε μαζί του, χόρευε, χειροκροτούσε και το σπουδαιότερο υπήρχαν ανάμεσα στους θεατές και πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι που τα ακούσματά τους είναι διαφορετικά από εκείνα του Στέλιου. Μάλιστα αυτό που εντυπωσίασε τον Γιάννη Πλούταρχο όπως μας εκμυστηρεύτηκε μετά το τέλος της συναυλίας, δεν ήταν τόσο ο κόσμος, αυτό λίγο – πολύ το περίμενε, αλλά το ότι όλοι έμειναν ως το τέλος. « Είναι πολύ σημαντικό και πολύ συγκινητικό για μένα, το ότι μπόρεσα να κρατήσω όλον αυτόν τον κόσμο εκεί μέχρι το τέλος της συναυλίας, γιατί το ρεπερτόριο του Καζαντζίδη απευθύνεται σε ένα κοινό πιο συγκεκριμένο και γι αυτό νοιώθω ότι κατάφερα να μεταφέρω τα τραγούδια του και να τα περάσω και σε μια νεότερη γενιά που δεν τα έζησε και δεν τα είχε ίσως ως τώρα τραγουδήσει. Είμαι ενθουσιασμένος γι αυτήν την μεγάλη στιγμή που έζησα εδώ στον Αι- Γιάννη Μακρισίων».
“Ήμουν ένα αγροτόπαιδο ως τα 21 που έμαθε να τραγουδάει από τον Καζαντζίδη»
Την βραδιά άνοιξε πρώτος ο Γιάννης Τζουανόπουλος καλωσορίζοντας τον κόσμο που βρέθηκε εκεί στο αφιέρωμα προς τιμήν του Στέλιου Καζαντζίδη, κάνοντας μια αναφορά σε όλα τα μεγάλα ονόματα που έχουν περάσει αυτά τα 25 χρόνια από τον Αι- Γιάννη. Φέτος, όπως είπε, με φωνή που είχε σπάσει από την συγκίνηση, για τον ίδιο η βραδιά αυτή είναι πολύ ξεχωριστή γιατί μετά την περιπέτεια της υγείας του πίστευε πως δεν θα είχε συνέχεια κι έτσι βλέποντας τώρα αυτήν την μεγαλειώδη συγκέντρωση του κόσμου δεν μπορεί παρά να νοιώθει ευτυχής. Στην συνέχεια ευχαρίστησε ιδιαίτερα το Γιάννη Πλούταρχο που αφιλοκερδώς ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόταση που του έκανε να αναλάβει το αφιέρωμα στο Στέλιο Καζαντζίδη και να τραγουδήσει τα τραγούδια του, καθώς δεν είχε φέτος καμία οικονομική στήριξη. Ο Πλούταρχος παίρνοντας αυτήν την… πάσα, ανταπάντησε ότι «εγώ είμαι εκείνος που πρέπει να σε ευχαριστήσω» και σε μια μικρή και εκ βαθέων εξομολόγηση ζωής άρχισε να διηγείται στον κόσμο τι είναι εκείνο που τον ενώνει με τον Καζαντζίδη. Είπε ότι προέρχεται από μια πολυμελή φτωχή αλλά πολύ αγαπημένη μεταξύ τους οικογένεια κι ότι μέχρι τα 21 του χρόνια ήταν αγροτόπαιδο που έβγαζε στα χωράφια σκληρά τα προς το ζην. «Με τον Στέλιο έμαθα να τραγουδάω, τραγουδούσα από παιδί τα τραγούδια του στα χωράφια που δουλεύαμε, σε πανηγύρια και γιορτές του χωριού, έμαθα μουσική πάνω στα τραγούδια του . Κι ήταν όνειρο ζωής κάποτε να μπορέσω πάνω σε μια σκηνή να τραγουδήσω όπως σήμερα ένα μεγάλο μέρος από το ρεπερτόριό του. Είμαι υπερήφανος, το περίμενα με λαχτάρα κι εύχομαι να το απολαύσετε μαζί με μένα».
Με την ‘Συννεφιασμένη Κυριακή « του Βασίλη Τσιτσάνη που είχε ερμηνεύσει σε μια από τις πρώτες εκτελέσεις του τραγουδιού ο Καζαντζίδης με την Μαρινέλλα και την Γιώτα Λύδια, ξεκίνησε ο Πλούταρχος το αφιέρωμα στον Στέλιο, συνεχίζοντας με το «Σαν απόκληρος γυρίζω», το «δυο πόρτες έχει η ζωή» και δεκάδες άλλα αγαπημένα και χιλιοτραγουδισμένα από τον Καζαντζίδη τραγούδια, το «βάλε ακόμα ένα πιάτο στο τραπέζι», το ‘Αγριολούλουδο΄- το οποίο μάλιστα ο Γιάννης Τζουανόπουλςο αφιέρωσε στον Αντιπρόεδρο της Βουλής Αλέξη Μητρόπουλο που καθόταν στις πρώτες θέσεις, «Δεν θα ξαναγαπήσω», «Ότι αγαπάω εγώ πεθαίνει» και πολλά- πολλά άλλα, όσα μπορούσε να χωρέσει ένα πρόγραμμα 3 ωρών.
Το τελευταίο γράμμα του Κώστα Βίρβου… "Οι νέοι και ταλαντούχοι καλλιτέχνες πρέπει να πάρουν τη σκυτάλη"
Συγκινητική ήταν και η στιγμή που ο Γιάννης Τζουανόπουλος έκανε μια αναφορά στον μεγάλο στιχουργό Κώστα Βίρβο που πριν λίγες μέρες έφυγε από κοντά μας και που το 2010 είχε τιμηθεί στον Αι- Γιάννη. Μάλιστα λίγες μέρες πριν φύγει, ο αείμνηστος Κώστας Βίρβος έγραψε ένα γράμμα στον Γιάννη Τζουανόπουλο που το διάβασε με σπασμένη φωνή στον κόσμο.
«Αγαπητέ Γιάννη
Είσαι ένας άνθρωπος με ήθος και ευαισθησία και δουλεύεις ακούραστα για να αναδείξεις το καλό λαϊκό τραγούδι! Το έχω πει πολλές φορές ότι το καλό λαϊκό τραγούδι διδάσκει τους νέους ανθρώπους και έχει πολύ δύναμη που την χρειάζονται όλοι. Εσύ Γιάννη έχεις διοργανώσει καταπληκτικές συναυλίες . Η συναυλία που μου αφιέρωσες πριν λίγα χρόνια στα Μακρίσια ήταν για μένα πολύ σπουδαία και σε ευχαριστώ πολύ. Τώρα διοργανώνεις αυτήν την συναυλία με τραγούδια της ξενιτιάς που είχε ερμηνεύσει ο αείμνηστος και μοναδικός Στέλιος Καζαντζίδης, ο οποίος υπήρξε και στενός συνεργάτης μου. Σήμερα ο Στέλιος δεν υπάρχει πια. Η φωνή του ήταν μοναδική και είναι λάθος να προσπαθήσει κάποιος νεότερος να μιμηθεί αυτήν την φωνή. Με αυτό το σκεπτικό, η ιδέα σου να τραγουδήσει ο Γιάννης Πλούταρχος τα τραγούδια αυτά είναι πολύ καλή, γιατί έχει γνήσια λαϊκή φωνή και μου αρέσει πολύ. Είναι ιδιαίτερη φωνή και πολύ διαφορετική από τον Καζαντζίδη. Ο Γιάννης Πλούταρχος θα προσδώσει μια άλλη μορφή σε αυτά τα τραγούδια, είναι ένας νέος τραγουδιστής με ήθος και σεβασμό και είμαι βέβαιος ότι θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Εγώ πάντα εμπιστευόμουν τους νέους και ταλαντούχους καλλιτέχνες. Το καλό λαϊκό τραγούδι έχει ανάγκη να πάρουν τη σκυτάλη οι νέοι και ταλαντούχοι. Το χρειάζεται η κοινωνία.
Εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο Γιάννη και σε σένα
Κώστας Βίρβος
