Οι Πρότυπες Εκδόσεις «Πηγή» παρουσίασαν την Τρίτη 18 Αυγούστου 2015 το βιβλίο «Αλλότριες Προσευχές» του Πέτρου Σπίνου στην κατάμεστη από νωρίς αίθουσα του Επαρχείου. Ομιλητές ήταν οι κα Αντωνία Χριστούλα, Δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη, ο κ. Ανδρέας Καπογιάννης, Δημοσιογράφος και Εκδότης της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ» του Πύργου αλλά και ο κ. Μανιάτης Μιχάλης, Εκδότης της Εφημερίδας «ΠΡΩΤΗ».
Την παρουσίαση του βιβλίου συντόνισε η δημοσιογράφος της εφημ. «ΠΑΤΡΙΣ» Νάνσυ Σπυροπούλου, η οποία δήλωσε: "Μπορεί το αρχικό μας ραντεβού να είχε προγραμματιστεί για τις 7 Ιουλίου, όμως οι πολιτικές εξελίξεις μας άλλαξαν λίγο τα σχέδια. Για όσους δεν γνωρίζουν, η ποιητική συλλογή "Αλλότριες Προσευχές" αποτυπώνει και παρουσιάζει σκέψεις και ανησυχίες των νεανικών χρόνων του Πέτρου Σπίνου. Ήταν μόλις 17 ετών όταν έγραψε το πρώτο του ποίημα και 23 όταν έγραψε το τελευταίο. Κάτι που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς αν δεν τον γνωρίζει, διαβάζοντάς τα συμπεραίνει ότι αυτά τα ποιήματα αποτελούν απόσταγμα εμπειριών μιας ολόκληρης ζωής γεμάτης με συναισθήματα, ταξίδια της ψυχής και του νου, και όχι σκέψεις ενός νεαρού άνδρα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αυτά τα ποιήματα βρίσκονταν ξεχασμένα μέσα σε σκονισμένα παλιά τετράδια, σε μουτζουρωμένες κόλλες και σε τελευταίες σελίδες σχολικών και πανεπιστημιακών βιβλίων. Η πρόσφατη αναζήτησή τους γέννησε αμέσως την επιθυμία της έντυπης καταγραφής και συγχρόνως της εξωτερίκευσης μιας διαφορετικής εικόνας, πέραν της επαγγελματικής που όλοι γνωρίζουμε. Η ποιητική συλλογή που κρατάτε στα χέρια σας περιλαμβάνει 47 ποιήματα γεμάτα συναίσθημα, πόνο, θλίψη, αγάπη, έρωτα, όνειρα και ελπίδα. Σε κάποια από αυτά δεν αποκλείεται να βρείτε τον εαυτό σας."
Η κα Χριστούλα έπλεξε το εγκώμιο του Πέτρου Σπίνου λέγοντας ότι «αποτυπώνει με υπέροχη γλώσσα και ιδιαίτερο πνεύμα έντονα συναισθήματα που ταξιδεύουν τον αναγνώστη σε ταξίδια με ποικίλους πνευματικούς προορισμούς και ποιοτικές αναζητήσεις» και πρόσθεσε πως «αν ληφθεί υπόψη πως η ποιητική συλλογή είναι έργο ενός πολύ νέου ανθρώπου, τότε στην έκπληξη και τη συγκίνηση προστίθεται αναντίρρητα και ο θαυμασμός για έναν νέο άνθρωπο που με λογική και κρίση δείχνει πως δεν κρατά βουβή τη συναισθηματικότητά του.
Ο δημοσιογράφος εκδότης της εφ.«Αυγή», Ανδρέας Καπογιάννης παρομοίασε την ποίηση του Πέτρου Σπίνου με «ένα ταξίδι δίχως όρια, ρωμαλέα σαν λευκό και φωτισμένο άτι, ένας πρωτότυπος συνδυασμός λυρικού στοχασμού και δομημένης σουρεαλιστικής έκφρασης. Έχει σταυρωτή ρίμα αλλά και ζευγαρωτή, ενώ η πρωτοτυπία του είναι ότι έχει ρίμα σε ανάπτυξη ελεύθερου στίχου, κάτι που αποτελεί παράγοντα προσωπικής έκφρασης» και στη συνέχεια διάβασε απόσπασμα από το ποίημα «Να μη φοβάσαι τη φωτιά»
Ο εκδότης της εφ.«Πρώτη», Μιχάλης Μανιάτης, στάθηκε στο ότι «ο ποιητής σε κερδίζει μέσα από έναν ιδιότυπο και απόλυτα προσωπικό τρόπο, καθότι συνθέτει την απλότητα και τη λιτότητα με την ανεπιτήδευτη ποιητική σκέψη και προσφέρει ένα μακρινό ταξίδι στο όνειρο της σκέψης. Δεν ζει απλά την επιφάνεια της ζωής αλλά και το βάθος της. Εκθέτει και μοιράζει το συναίσθημα στο άπειρο και την ελπίδα. Κάθε ποίημα με μαγικό και ανθρώπινο τρόπο σε ελευθερώνει και σε ταξιδεύει χωρίς να σου ορίζει τα σημεία στον ορίζοντα, είναι μια διαρκής κίνηση στο ανθρώπινο περιβόλι των ψυχών» και αποκάλυψε ότι αισθάνθηκε το ίδιο έντονα διαβάζοντας το ποίημα «Όλα ξένα» του Πέτρου Σπίνου, οσο και με το διαχρονικό «Αν» του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ.
Τέλος ο ίδιος ο Πέτρος Σπίνος αφού ευχαρίστησε από καρδιάς κάθε έναν ξεχωριστά τους ομιλητές της βιβλιοπαρουσίασης δήλωσε :
“Είναι πολύ τιμητικό σε μια δημιουργική στιγμή της ζωής σου να περιτριγυρίζεσαι από ανθρώπους σπουδαίους και πετυχημένους ο καθένας στο χώρο του και να γίνεσαι αποδέκτης όλης αυτής της θετικής ενέργειας που εκπέμπουν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που βρίσκεστε απόψε μαζί μας για τη συμπαράσταση σας όλα αυτά τα χρόνια σε κάθε επαγγελματικό ή δημιουργικό μου βήμα. Συμπαράσταση και στήριξη που ένιωσα από την πρώτη μέρα της επαγγελματικής μου δραστηριοποίησης και προσπάθησα και προσπαθώ να την ανταποδώσω με αφοσίωση στο έργο μου. Γιατί δεν θα είχε καμία αξία εάν αυτό το βιβλίο ξεπουλούσε σε όλη την επικράτεια αλλά δεν είχε διαβαστεί από τους συμπολίτες μου. Αυτή είναι και η ηθική μου επιβράβευση. Τέλος θα ήθελα να παροτρύνω όλους όσους έχουν οποιασδήποτε μορφής δημιουργική ανησυχία να τολμούν να την εκφράσουν . H δημιουργία και η τέχνη ξεπερνούν τις επαγγελματικές μας ανάγκες και έρχονται να καλύψουν βαθύτερες και ουσιαστικότερες εσωτερικές αναζητήσεις. Οφείλουν λοιπόν να στηρίζονται στον ερασιτεχνισμό. Τότε και μόνο τότε παραμένουν αυθεντικές.”
