Το παιδικό βιβλίο της Ιωάννας Κουτρολού που μάγεψε μικρούς και μεγάλους παρουσιάστηκε στο γνωστό βιβλιοπωλείο του Πύργου
Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου
Το παιδικό βιβλίο «Ωκεανούλης» από τις εκδόσεις Σιδέρη, ένα παραμύθι της Ιωάννας Κουτρολού που αναφέρεται στην ιστορία ενός μαγικού χρυσόψαρου, παρουσίασε το Σάββατο το μεσημέρι στο βιβλιοπωλείο LEXIS στον Πύργο, η ίδια η συγγραφέας του βιβλίου. Πολλά παιδάκια μαζί με τους γονείς τους πήγαν στην παρουσίαση για να γνωρίσουν από κοντά τον «Ωκεανούλη» όπου μαζί με τους εμψυχωτές
Παύλο Κουτσολιάκο και Δέσποινα Φραγκή με αφορμή το παραμύθι, έπαιξαν με ενθουσιασμό διαδραστικά παιχνίδια και πολύ το χάρηκαν. Η συγγραφέας στην παρουσίαση, αφηγήθηκε με πολύ απλό τρόπο την ιστορία του Κωστή που γνώρισε το μαγικό χρυσόψαρο, έγιναν φίλοι και μαζί έζησαν μια αξέχαστη περιπέτεια µέχρι που στη νότια πλευρά της πόλης αυτή η σχέση θα λάβει τέλος, ενώ παράλληλα θα σηµάνει µια ολοκαίνουργια αρχή. Σύμφωνα με την ιστορία του παραμυθιού, ο Κωστής, πηγαίνοντας την καθιερωµένη κυριακάτικη βόλτα του στο εµπορικό κέντρο, αναστατώνεται αντικρίζοντας κλειστή την πόρτα του πολυκαταστήµατος και θέλει να επιστρέψει στο σπίτι. Ξαφνικά όµως θα πέσει πάνω στον Ωκεανούλη, ένα χρυσόψαρο µε µαγικές ικανότητες και µια ιστορία παράξενη. Ο Κωστής, οι φίλοι του, Σταύρος και Μαρίνα, οι γονείς του και άλλα απρόβλεπτα πρόσωπα θα βοηθήσουν τον Ωκεανούλη να βγει από την περιπέτειά του
Όπως είπε και η ίδια η συγγραφέας, πρόκειται για ένα παραμύθι που εκτός από την ενδιαφέρουσα ιστορία του μικρού ήρωα, μιλά για τον δεσμό του ανθρώπου με τα ζώα, για την αγάπη και την αλληλεγγύη, εμπεριέχει και ένα εξαιρετικά πλούσιο λεξιλόγιο που διεγείρει την φαντασία των παιδιών. Μάλιστα όπως ανέφερε η Ιωάννα Κουτρολού, τα ίδια τα παιδιά, οι μικροί της φίλοι από την πολυκατοικία που έμενε στο Παγκράτι, στάθηκαν αφορμή για να γραφτεί αυτή η ιστορία.
«Έμενα στο Παγκράτι, είχε πολλά παιδάκια στην πολυκατοικίας μας και εγώ ήμουνα η γνωστή φιλόλογος της γειτονιάς που όποιος ήθελε για μαθήματα φιλολογικά ερχόταν και με ρώταγε διάφορα πράγματα. Έτσι, στο σπίτι μου ερχόταν αρκετά παιδάκια να πειραχτούμε, να γελάσουμε και να πούμε ιστορίες. Είχα λοιπόν ένα χρυσόψαρο στη γυάλα, τα παιδιά το θεωρούσαν… κατοικίδιο και είχε γίνει το επίκεντρο της παρέας μας, Μιλούσαμε μαζί του, φτιάχναμε ιστορίες και μάλιστα το… βαφτίσαμε κιόλας κουνώντας πέρα δώθε τη γυάλα και πρότειναν να το βγάλαμε «Ωκεανούλη». Τα παιδιά με παρότρυναν να γράψω μια ιστορία για το χρυσόψαρο, πρώτα την φτιάξαμε και την διηγήθηκα προφορικά και μετά άρχισα να την γράφω. Έτσι προέκυψε το παραμύθι «Ο Ωκεανούλης». Αυτό είναι το πρώτο εγχείρημα που έχω κάνει στο παιδικό βιβλίο.»
Μάλιστα η συγγραφέας εξομολογήθηκε ότι μετά την… βάφτιση, επειδή κουνούσαν πέρα δώθε τη γυάλα, το καημένο το χρυσόψαρο στο τέλος το ζαλίσανε και δυστυχώς δεν επέζησε.
Τα παιδιά στη συνέχεια ανέλαβαν το ρόλο του ρεπόρτερ και έκαναν πολλές ερωτήσεις στην συγγραφέα για το βιβλίο. Ήθελαν πολύ ας πούμε να μάθουν γιατί μέσα στο βιβλίο υπήρχε μια μάγισσα. « Μου αρέσει ότι έχει σχέση με μαγεία και μαγικά, ήθελα λοιπόν να υπάρχει μια κακιά μάγισσα στο βιβλίο μου, γιατί περιμένω το κακό να υπάρχει για να βγει μετά το καλό…» κι ακόμα από πού αντλεί την έμπνευσή της. « Μπορώ ακόμα κι εδώ μέσα σε μια στιγμή, ακόμα και από το «τίποτα», που είναι σπουδαία λέξη, να σκαρώσω μια ιστορία…»
