Επίσης ένα μεγάλο μέρος των κειμένων προέρχεται από συνεντεύξεις με θέμα την πόλη, που παραχώρησαν στα μέλη του Εργαστηρίου κάτοικοι του Πύργου από όλες τις κοινωνικές τάξεις και ηλικίες. Κατά κάποιον τρόπο πρόκειται για ένα ζωντανό λεύκωμα της πόλης και μια ξενάγηση σ’ αυτήν μέσα από προσωπικές εμπειρίες, αλλά και συλλογικές μνήμες.
Η δουλειά του θεατρολόγου και σκηνοθέτη Γιώργου Βρόντου, που έκανε τη διδασκαλία και σκηνοθετεί την παράσταση, και των συνεργατών του ήταν εξαιρετική και στόχος του εγχειρήματος ήταν να δοθεί βήμα σε όσες δυνατόν περισσότερες φωνές προκειμένου ν’ ανακαλύψουμε εκ νέου την πόλη του Πύργου, τις αδυναμίες, τις δυνατότητές της, καθώς και όλα αυτά που την κάνουν ξεχωριστή. Και αυτό το πετυχαίνει η παράσταση από τα πρώτα λεπτά που παρακολουθεί ο θεατής.
Υπάρχουν τόσα εξαιρετικά στοιχεία της πόλης δίπλα μας που μέσα στην καθημερινότητα δεν τα έχουμε προσέξει και η παράσταση καταφέρνει να επικεντρώσει σε αυτά. Με λίγα λόγια μας οδηγεί στο να δούμε και να ανακαλύψουμε τον Πύργο μια και άλλη πιο προσεκτική ματιά.
