Του Γιάννη Σπυρούνη
Θυμάμαι για χρόνια πριν την ολοκλήρωσή και την λειτουργία του, το Αρχαιολογικό Μουσείο Πύργου. Παρακολούθηση των εργασιών στο κτίριο της παλιάς δημοτικής αγοράς και μετά αγωνία για το διεθνή διαγωνισμό για την προμήθεια των προθηκών. Και αργότερα όταν όλα μπήκαν στη θέση τους, το ενδιαφέρον για τα εγκαίνια…
Το υπουργείο Πολιτισμού στη σελίδα του “Οδυσσέα” που ενημερώνει για όλους τους χώρους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος της χώρας μας, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ‘“… το εμβληματικό για την πόλη του Πύργου ιστορικό αρχιτεκτόνημα, πρόσφατα προσέφερε τη φιλόξενη στέγη για το διαχρονικό της αρχαιολογικό μουσείο.
Εδώ εκτίθενται οι θησαυροί της ηλειακής γης, ποικίλα ευρήματα των ανασκαφών αλλά και παραδόσεων με προέλευση από όλη την επικράτειά της, από την περιοχή της Βουπρασίας στα βόρεια ως την Τριφυλλία και από την ορεινή Ηλεία σε θέσεις που γειτνιάζουν με την Αρκαδία και την Αχαΐα στα ανατολικά ως τα παράλιά της.
Το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και συνιστά ένα από τα σημαντικότερα νεοκλασικά οικοδομήματα που έχουν διατηρηθεί έως σήμερα στην ευρύτερη περιοχή. Η ανέγερσή του τοποθετείται στα τέλη του 19ου αιώνα (1890) και αποδίδεται, με κάποιες επιφυλάξεις, στον ταλαντούχο γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλερ”.
Αυτό που δεν γράφει η σελίδα και που σχεδόν κανείς δεν σχολιάζει, είναι η μικρή επισκέψιμότητα που παρουσιάζει το μουσείο. Με εισιτήριο ή χωρίς, ετησίως το επισκέπτονται περίπου 3.000 πολίτες, κυρίως μαθητές σχολείων στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών εκδρομών τους… (Τα επίσημα στοιχεία - βάσει εισιτηρίων είναι πολύ πιο χαμηλά).
Διαβάστε περισσότερα στο ilialive WKND
