Παγιδεύτηκε στο στόμα της. Το 2021, ενώ έκανε κατάδυση για αστακούς στα ανοιχτά του Πρόβινσταουν, στη Μασαχουσέτη, μια μεγάπτερη φάλαινα τον έκλεισε κατά λάθος στο στόμα της. Για περίπου 30 έως 45 δευτερόλεπτα, ο 62χρονος δύτης πίστευε ότι δεν θα έβγαινε ζωντανός από εκεί.
Η απίστευτη ιστορία του αποκτά νέα διάσταση με την ταινία «Whalefall», στην οποία ο Όστιν Έιμπραμς υποδύεται έναν δύτη που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στο στομάχι μιας φάλαινας. Η ταινία δεν βασίζεται στην περιπέτεια του Πάκαρντ, ωστόσο οι ομοιότητες είναι αναπόφευκτες. Ο ίδιος βρέθηκε σε ειδική προβολή στη Νέα Υόρκη, παρουσία των ηθοποιών Τζος Μπρόλιν και Έιμπραμς, έχοντας τη μοναδική εμπειρία ενός ανθρώπου που έχει ζήσει κάτι παρόμοιο στην πραγματικότητα.
Η στιγμή που σκοτείνιασαν όλα
Στις 11 Ιουνίου 2021, ο Πάκαρντ έκανε τη δεύτερη κατάδυσή του εκείνο το πρωί. Είχε ήδη παραδώσει στον συνεργάτη του, Τζόσια Μάγιο, μια σακούλα με ζωντανούς αστακούς και επέστρεψε στον βυθό για να συνεχίσει τη δουλειά του. Τότε ένιωσε ένα ισχυρό χτύπημα, σαν να τον είχε παρασύρει ένα φορτηγό. Το νερό κινήθηκε βίαια γύρω του και ξαφνικά βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Αρχικά πίστεψε ότι του είχε επιτεθεί καρχαρίας. Σύντομα, όμως, κατάλαβε ότι δεν ένιωθε δάγκωμα, αλλά μια ασφυκτική πίεση στο σώμα του. Τα χέρια του άγγιζαν τα σκληρά τοιχώματα ενός τεράστιου στόματος, ενώ τα πόδια του προεξείχαν. Η μόνη εξήγηση που μπορούσε να δώσει ήταν ότι μια μεγάπτερη φάλαινα τον είχε αρπάξει κατά λάθος.
Τα συγκεκριμένα κήτη τρέφονται κυρίως με κριλ και πλαγκτόν, χρησιμοποιώντας τις τεράστιες σιαγόνες τους για να συγκεντρώνουν μικρούς οργανισμούς στο νερό. Δεν κυνηγούν ανθρώπους. Ο Πάκαρντ αντιλήφθηκε ότι η φάλαινα ήταν εξίσου αποπροσανατολισμένη με τον ίδιο, καθώς κινούνταν βίαια προσπαθώντας να διαχειριστεί αυτό που είχε συμβεί.
Η αρχική σύγκρουση τού έβγαλε από το στόμα τον ρυθμιστή αναπνοής που τροφοδοτούσε τη στολή του με αέρα από τη φιάλη οξυγόνου. Κατάφερε να τον εντοπίσει και να τον επανατοποθετήσει, όμως οι προσπάθειές του να σπρώξει τα τοιχώματα του στόματος αποδείχθηκαν μάταιες. Ένιωθε τη γλώσσα του ζώου να συσπάται πάνω στο σώμα του, ενώ η πίεση αυξανόταν και χαλάρωνε διαδοχικά.
Ο δύτης γνώριζε ότι δεν μπορούσε να περάσει από το στόμα στο στομάχι της φάλαινας, λόγω της ανατομίας της και των κεράτινων πλακών με τις οποίες φιλτράρει την τροφή της. Αυτό, ωστόσο, δεν τον καθησύχαζε. Ο μεγαλύτερος φόβος του ήταν ότι θα παρέμενε παγιδευμένος μέχρι να τελειώσει το οξυγόνο του. Μέσα σε εκείνα τα δευτερόλεπτα σκέφτηκε τους δύο γιους του και τη μητέρα του, προτού η φάλαινα αναδυθεί στην επιφάνεια και τον εκτοξεύσει έξω από το στόμα της.
Ο Μάγιο τον τράβηξε πίσω στο σκάφος. Ο Πάκαρντ ξέσπασε σε κλάματα, σοκαρισμένος και με πόνο στο γόνατο. Είχε επιβιώσει από μια συνάντηση που έμοιαζε αδύνατο να συμβεί και ακόμη δυσκολευόταν να πιστέψει ότι ήταν ζωντανός.
Μια ταινία για την επιβίωση και τη σχέση πατέρα και γιου
Στο «Whalefall», η ιστορία είναι διαφορετική και πολύ πιο ακραία. Ο Τζέι, τον οποίο υποδύεται ο Έιμπραμς, καταδύεται στα ανοιχτά του Μοντερέι της Καλιφόρνιας, αναζητώντας τα λείψανα του νεκρού πατέρα του, Μιτ, τον οποίο ενσαρκώνει ο Τζος Μπρόλιν. Η σχέση τους ήταν βαθιά προβληματική, με τις αναδρομές στο παρελθόν να αποκαλύπτουν μια δύσκολη, ακόμη και κακοποιητική οικογενειακή δυναμική.
Όταν ο Τζέι μπλέκεται στα πλοκάμια ενός γιγάντιου καλαμαριού που κυνηγά μια φάλαινα φυσητήρα, καταλήγει μέσα στο στομάχι του κήτους. Από εκεί και πέρα, η ταινία μετατρέπεται σε μια κλειστοφοβική δοκιμασία επιβίωσης διάρκειας περίπου μίας ώρας, με τον πρωταγωνιστή να προσπαθεί να βρει διέξοδο πριν τελειώσει το οξυγόνο του. Τα γαστρικά υγρά, οι μεταβολές της πίεσης και οι παραισθήσεις εντείνουν τον τρόμο, ενώ η μορφή του πατέρα του επιστρέφει στη σκέψη του ως ένα από τα στοιχεία που καθορίζουν τον αγώνα του να ζήσει.
Ο Πάκαρντ παραδέχτηκε ότι η ταινία τον έκανε να ανατριχιάσει ήδη από το τρέιλερ. Παρότι όσα συμβαίνουν στην οθόνη είναι πολύ πιο τρομακτικά από τη δική του εμπειρία, αναγνώρισε την αίσθηση εγκλωβισμού, την αδυναμία ελέγχου και την προσπάθεια να αποδεχτεί κανείς ακόμη και το ενδεχόμενο του θανάτου. Ιδίως οι σκηνές με τις συσπάσεις της γλώσσας της φάλαινας τού θύμισαν όσα είχε νιώσει ο ίδιος.
{https://www.youtube.com/watch?v=rN9F6-tbySY}
Όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τη μυθοπλασία
Η εμπειρία με τη φάλαινα δεν ήταν η μοναδική φορά που ο Πάκαρντ βρέθηκε κοντά στον θάνατο. Στα 14 του είχε κινδυνεύσει να πνιγεί, ενώ το 2001 επέζησε από αεροπορικό δυστύχημα στην Κόστα Ρίκα, στο οποίο σκοτώθηκαν αρκετοί άνθρωποι. Ο ίδιος τραυματίστηκε και παρέμεινε για δύο ημέρες στο έδαφος της ζούγκλας προτού διασωθεί.
Έκτοτε, αφηγείται επανειλημμένα την ιστορία του σε συνεντεύξεις και τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ συμμετείχε και στο ντοκιμαντέρ «In the Whale», ελπίζοντας ότι θα βρει διανομή σε κάποια πλατφόρμα streaming. Δεν είναι απλώς μια απίστευτη ιστορία επιβίωσης: είναι μια εμπειρία που προκαλεί δέος και αναγκάζει όσους την ακούν να αναμετρηθούν με την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής απέναντι στη φύση.
Ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει και σε έναν πραγματικό όρο της θαλάσσιας βιολογίας. Το «whale fall» περιγράφει τη διαδικασία κατά την οποία μια νεκρή φάλαινα βυθίζεται στον πυθμένα και το σώμα της γίνεται πηγή τροφής και καταφυγίου για πλήθος θαλάσσιων οργανισμών, εμπλουτίζοντας το οικοσύστημα για χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες.
Για τον Πάκαρντ, η δική του ιστορία έχει επίσης αποκτήσει ένα νόημα πέρα από την επιβίωση. Βλέπει την έκπληξη και τη συγκίνηση των ανθρώπων όταν ακούν τι συνέβη και αισθάνεται ότι η αφήγησή του μπορεί να τους προσφέρει μια σπάνια αίσθηση θαυμασμού. Σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα συχνά μοιάζει απίστευτη, η εμπειρία του υπενθυμίζει ότι ορισμένες ιστορίες δεν χρειάζονται υπερβολές για να ξεπεράσουν ακόμη και την πιο ακραία μυθοπλασία.
Πηγή: cnn.gr
