Είναι τα μόνα που στην επιφάνειά τους υπάρχει μια μικρή εξοχή. Συνήθως είναι μια ανάγλυφη γραμμούλα, κάπως σαν παύλα.
Οι μικρές αυτές εξοχές είναι εκεί για να εξυπηρετήσουν αποκλειστικά τους χρήστες του πληκτρολογίου.
Ο λόγος είναι απλός
Δια της αφής, ο χρήστης μπορεί να εντοπίσει χωρίς να χρειάζεται να κοιτάξει, σε ποιες θέσεις του πληκτρολογίου θα πρέπει να τοποθετήσει τα δάχτυλά του. Ή τουλάχιστον τις βέλτιστες θέσεις για μια άνετη πληκτρολόγηση.
Όσοι γνωρίζουν τυφλό σύστημα δακτυλογράφησης, ξέρουν πως οι δείκτες των χεριών τοποθετούνται σε αυτά ακριβώς τα πλήκτρα και τα υπόλοιπα δάχτυλα τοποθετούνται διαδοχικά. Έτσι τα δάχτυλα του αριστερού χεριού τοποθετούνται στα πλήκτρα Φ (F), Δ (D), Σ (S) και Α και τoυ δεξιού τα Ξ (J), Κ, Λ (L) και τον τόνο.
Οι δε αντίχειρες τοποθετούνται στο space bar.
Από αυτές τις θέσεις η κίνηση των δακτύλων προς τα επιθυμητά πλήκτρα που βρίσκονται πάνω, κάτω και δίπλα από αυτά τα εννέα, γίνεται πραγματικά ιδιαίτερα εύκολη.
Η ιδέα για αυτή την εφαρμογής ήταν της June E.Botich, και στόχος ήταν η αύξηση της ταχύτητας πληκτρολόγησης και η ακρίβεια στη δακτυλογράφηση.
