Μάνια Ρουμπάνη: Ζιζάνιο για πάντα . . .

Η παρουσία της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, έχει συνδεθεί με πολλά από τα δρώμενα του. Ακόμα και όταν βρισκόταν μακριά, φρόντιζε να δίνει το στίγμα της. Ο «ρόλος» της συμπαρουσιάστριας στις τελετές έναρξης και λήξης τα τελευταία χρόνια, είναι μόνο ένα από τα πολλά που έχει κάνει για το θεσμό. Το κυριότερο και το πιο αγνό κατά τη γνώμη μας, είναι πως η Μάνια Ρουμπάνη παραμένει ζιζάνιο από την πρώτη στιγμή που μπήκε σε αυτό το μαγικό κόσμο και δύσκολα θα απολέσει αυτή της την ιδιότητα...

Συζήτηση με το Γιάννη Σπυρούνη

Ένας δυναμικός χαρακτήρας, που αγαπά με πάθος αυτό που κάνει, δεν το εγκαταλείπει ποτέ και φτάνει να αλλάξει τη ροή της καθημερινότητάς της για να βρεθεί από την άλλη άκρη της Αμερικής στον Ειρηνικό Ωκεανό, πίσω στον Πύργο για την πιο δημιουργική εβδομάδα του θεσμού. Μιλήσαμε με τη Μάνια και είπαμε πολλά για αυτή τη διαδρομή των είκοσι ετών...

IMG 7696

Η Μάνια λοιπόν ακολούθησε τη μητέρα της εκπαιδευτικό στις πρώτες δράσεις του φεστιβάλ στο ξεκίνημα του θεσμού πριν είκοσι χρόνια. Και αυτός ο «ιός» του πολιτισμού και της δημιουργίας ρίζωσε μέσα της. Αποτελεί ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πως το Διεθνές Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, επιδρά στον άνθρωπο και τον διατηρεί για πάντα παιδί...

«Μαγεύτηκα από την πρώτη φορά. Ξεκινήσαμε βλέποντας τις ταινίες αλλά εκείνο που είναι το μαγευτικό είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργείται... Μικρή δεν μπορούσα να λάβω μέρος σε κανένα εργαστήριο. Ήταν πολύ λίγα και για μεγαλύτερα παιδιά. Στο γυμνάσιο ξεκίνησα από την εφημερίδα που δε νομίζω πως μου ταίριαζε και πάρα πολύ και ήθελα να κάνω κάτι πιο πρακτικό. Έτσι πήγα στο πρώτο ξενόγλωσσο κινηματογραφικό εργαστήρι σκηνοθεσίας του Ούγγρου σκηνοθέτη Κάλμαν Τζιμπόγια και από εκεί και πέρα «κόλλησα» με το ξενόγλωσσο...» μας είπε και συμπλήρωσε «... απολαμβάνω κάθε στιγμή, αλλά κυρίως τις αρμοδιότητες που έχω με τα ξενόγλωσσα, αλλά και τις μεταφράσεις. Είναι χαρά μου να τα κάνω, μου αρέσει πολύ η αγγλική γλώσσα αλλά και να βοηθάω το φεστιβάλ».

IMG 7073

Ποιες διαφορές εντοπίζεις ανάμεσα στην πρώιμη εποχή του θεσμού και τώρα πλέον στο ξεκίνημα της τρίτης δεκαετίας.

Όταν ξεκίνησα στο γυμνάσιο το εργαστήρι σκηνοθεσίας, υπήρχαν συμμαθητές μου, που δεν ήξεραν για το φεστιβάλ. Για μένα είχε αρχίσει να γίνεται κάτι μεγάλο και υπήρχαν δίπλα μου άτομα που δεν ήξεραν που πήγαινα όταν έφευγα από το σχολείο. Νομίζω πως τότε δεν υπήρχε πολύ ενημέρωση και από την πλευρά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σήμερα δε νομίζω πως υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν ξέρουν το φεστιβάλ και τι γίνεται εδώ, πως μπορείς να συμμετέχεις σε αυτό. Σήμερα ανυπομονούν να ξεκινήσει η διοργάνωση και οι μεγαλύτεροι στηρίζουν έμπρακτα πάρα πολύ τα παιδιά και μοιράζονται τον ενθουσιασμό τους.

IMG 7235

Πιστεύεις ότι αυτός ο θεσμός δημιουργεί μια άλλη, αλλαγμένη γενιά παιδιών στην πόλη;

Ο κινηματογράφος είναι παιδεία. Δεν εννοώ μόνο τις προβολές, αλλά όλο αυτό που γίνεται εδώ, που φέρνει κοντά όλα τα παιδιά από διαφορετικά σχολεία, και τα βάζει σε μια διαδικασία αυτοοργάνωσης και συνεργασίας. Τα βάζει μέσα στο κλίμα του φεστιβάλ και έρχονται σε επαφή με ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ συμβάλει στη διαμόρφωση όχι μόνο της προσωπικότητας γενικά, αλλά της παιδείας τους με την ευρύτερη έννοια του όρου. Σαφώς βοηθά τα παιδιά να ωριμάσουν πιο γρήγορα, μέσα από τη διαδικασία της συνεργασίας. Το βλέπω στα παιδιά που παρακολουθούν τα εργαστήρια χρόνο με το χρόνο.

IMG 7118

Πλέον βρίσκεσαι πολύ μακριά από αυτή την πόλη στην καθημερινότητά σου. Παρόλα αυτά γυρνάς εδώ για το φεστιβάλ...

Εργάζομαι στη Silicon Valley στο Σαν Φραντζίσκο ως αρχιτέκτονας. Η απόσταση από την Ελλάδα είναι τεράστια και για να έρθω στην περίοδο του φεστιβάλ, χρειάζεται προγραμματισμός των αδειών. Στην Ευρώπη είναι διαφορετικά τα πράγματα, στην Αμερική, το θέμα της άδειας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέρυσι περνούσαν οι μέρες του φεστιβάλ και δεν ήμουν καλά. Είχα κανονίσει την άδειά μου για την περίοδο των γιορτών για να βρίσκομαι με τους γονείς μου. Όμως το μυαλό μου ήταν στο φεστιβάλ και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Προσπαθούσα να βοηθήσω με κάθε τρόπο από εκεί που ήμουν στο φεστιβάλ και είχα πέσει πολύ ψυχολογικά. Από πέρυσι λοιπόν είχα αποφασίσει πως δεν θα έρθω τις γιορτές στην Ελλάδα, αλλά την περίοδο του φεστιβάλ. Ενημέρωσα και τους γονείς μου και έτσι είμαι εδώ τώρα. Μου έλειψε πολύ το οικογενειακό κλίμα του φεστιβάλ, είναι μια οικογένεια που μου έλειψε πάρα πολύ. Και έτσι ρύθμισα και τις άδειες... Στο προσωπικό μου μέλλον θα ήθελα το φεστιβάλ να συνεχίζει να υπάρχει στη ζωή μου, να είμαι ενεργό μέλος του, όπου κι αν βρίσκομαι...

IMG 7245

IMG 7740

COPYRIGHT © 2016 ILIALIVE.GR

wkndrelogo
Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη πλοήγησή σας. Συνεχίζοντας, αποδέχεστε την χρήση αυτών
Περισσότερα Ok Απόρριψη