Η ορεινή Ηλεία αποχαιρετά σήμερα με θλίψη τον Παναγιώτη Αλμπάνη, που «έφυγε» χθες το ξημέρωμα, σε ηλικία 68 ετών, αφήνοντας πίσω του μνήμες και συναισθήματα που δεν θα σβήσουν ποτέ. Ο αγαπητός Παναγιώτης υπήρξε μια μορφή άρρηκτα δεμένη με το μαγευτικό δρυοδάσος της Φολόης, τόπο στον οποίο πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και με τον οποίο ταυτίστηκε βαθιά, σαν να ήταν κι ο ίδιος μια Δρυάδα, μια ζωντανή ψυχή του δάσους.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε συγκίνηση στους συγχωριανούς, στους φίλους αλλά και σε όλους όσοι τον γνώρισαν και μοιράστηκαν μαζί του στιγμές φιλοξενίας, απλότητας και αληθινής ανθρώπινης ζεστασιάς. Ένας από τους στενούς του φίλους, ο Νίκος Ψυχογιός, σε μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τον αποχαιρέτησε με λόγια που φανερώνουν το μέγεθος της απώλειας:
«Σήμερα, αποφάσισες να ακολουθήσεις ένα άλλο μονοπάτι στο δάσος των Κενταύρων… σε φαντάζομαι με το υπέροχο χαμόγελό σου, να συναντάς τον σοφό Φόλο και να συνομιλείς μαζί του, ενώ ο άνεμος θα σου ψιθυρίζει καινούργια μυστικά ανάμεσα στις φυλλωσιές».
Ο Παναγιώτης Αλμπάνης υπήρξε άνθρωπος της γης και της φύσης, με μια διάθεση να μεταδίδει τη γνώση και την αγάπη του στα παιδιά και στους φίλους του. Η φιλόξενη αυλή του, στις παρυφές του δάσους, αποτέλεσε για χρόνια τόπο συνάντησης, κουβέντας και μοιράσματος. Ήταν εκείνος που δίδαξε στα μικρά παιδιά πώς να αρμέγουν τις κατσίκες του, χαρίζοντάς τους την εμπειρία της πρώτης γεύσης από φρέσκο κατσικίσιο γάλα. Ήταν εκείνος που μοιραζόταν γενναιόδωρα τη σοφία και την απλότητα της σκέψης του, τιμώντας πάντα τους φίλους με την ειλικρινή αγκαλιά και τον ανοιχτό του χαρακτήρα.
Πάλεψε με γενναιότητα στην προηγούμενη μάχη του με την ασθένεια, βγαίνοντας τότε νικητής, για να συνεχίσει να σκορπά χαμόγελα και αισιοδοξία γύρω του. Αυτή η δύναμη, μαζί με την απλότητά του, θα μείνει ως φωτεινό παράδειγμα για όσους τον γνώρισαν.
Η τελευταία του κατοικία βρίσκεται στο κοιμητήριο του Αη Γιάννη, εκεί στις παρυφές της Φολόης, δίπλα στο αγαπημένο του δάσος. Όπως εύστοχα έγραψε ο φίλος του, «η ψυχή του θα βρίσκεται ανάμεσα στις φυλλωσιές και στους ανθρωπόμορφους κορμούς των βελανιδιών», για να θυμίζει σε όλους ότι η αποστολή της φύσης είναι να αγαπά και να προστατεύει τον άνθρωπο.
Η απώλειά του είναι βαριά. Μα η μνήμη για όσους τον γνώρισαν και τον αγάπησαν , όπως και το Δρυοδάσος που τόσο αγάπησε, δεν θα γεράσει ποτέ.
Η συντακτική ομάδα του ilialive.gr εκφράζει τα ευκρινή της συλλυπητήρια στους οικείους του...
