Ήταν και πάλι 5η Φεβρουαρίου του 2012 όταν σφοδρή καταιγίδα, έπληξε την πόλη του Πύργου και τη Δημοτική Ενότητα Ωλένης. Σύμφωνα με τον μετεωρολογικό σταθμό του Αστεροσκοπείου Αθηνών, καταγράφηκαν 178 χιλιοστά βροχής, καθιστώντας το φαινόμενο το πιο ακραίο των τελευταίων δύο δεκαετιών.
Οι συνέπειες τραγικές! Μια ηλικιωμένη γυναίκα έχασε τη ζωή της, δεκάδες σπίτια και υποδομές καταστράφηκαν, ενώ κάτοικοι απεγκλωβίστηκαν από την Πυροσβεστική Υπηρεσία και την ΕΜΑΚ με πλωτά μέσα και ελικόπτερα Super Puma.
Ιδιαίτερο σοκ προκάλεσε τότε το γεγονός ότι ακόμη και το νέο Νοσοκομείο Πύργου πλημμύρισε. Ογδονταπέντε νοσηλευόμενοι ασθενείς μεταφέρθηκαν, ανάλογα με τη βαρύτητα των περιστατικών, σε νοσοκομεία της Πάτρας, της Αμαλιάδας, των Κρεστένων, αλλά και σε κέντρα υγείας, σε μια επιχείρηση που ανέδειξε την απόλυτη γύμνια των κρίσιμων υποδομών απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Δεκατέσσερα χρόνια μετά
Δεκατέσσερα χρόνια μετά, στις 5 Φεβρουαρίου 2026, ο εφιάλτης ζωντανεύει ξανά. Οι εικόνες μοιάζουν ανατριχιαστικά ίδιες. Πλημμυρισμένες κατοικίες, απεγκλωβισμοί κατοίκων και ζώων, αντλήσεις υδάτων από σπίτια και επιχειρήσεις, κατολισθήσεις, σπασμένα γεφύρια και αποκομμένες περιοχές. Ηλικιωμένοι και ασθενείς χωρίς άμεση δυνατότητα παροχής βοήθειας, σχολεία πλημμυρισμένα και εκκενώσεις μαθητών, Πύργος και Αρχαία Ολυμπία χωρίς υδροδότηση, κατεστραμμένο οδικό δίκτυο.
Από νωρίς το πρωί, η Πολιτική Προστασία και η Πυροσβεστική δέχθηκαν δεκάδες κλήσεις για βοήθεια, ενώ ο Δήμος Πύργου, για λόγους ασφάλειας, αποφάσισε το κλείσιμο των σχολείων την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου.
Το αναπόφευκτο ερώτημα επανέρχεται. Πρόκειται αποκλειστικά για τη σφοδρότητα του φαινομένου ή για τον ανθρώπινο παράγοντα; 'Η μήπως για τα αντιπλημμυρικά έργα που δεν έγιναν;
Ό,τι συνέβη το 2012 δεν στάθηκε ικανό να διδάξει πώς πρέπει να θωρακιστεί η πόλη απέναντι σε παρόμοιες συνθήκες. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, οι κάτοικοι του Πύργου διαπιστώνουν με πικρό τρόπο ότι δεν είναι απλώς θεατές του ίδιου έργου, αλλά οι μόνιμοι πρωταγωνιστές σε μια τραγωδία που επαναλαμβάνεται, κάθε φορά με τον ίδιο επίλογο. Ζημιές, φόβος, αγανάκτηση και αναπάντητα «γιατί».
{https://www.youtube.com/watch?v=_5w84ac34i0}
