Η οικογένεια του ilialive.gr θρηνεί για την απώλεια του αναντικατάστατου μέλους της Γιάννη Τσούκα, το απόγευμα της Τρίτης του Πάσχα, σε ηλικία 49 ετών.
Ο Γιάννης, ο “τσούκι” μας, ο αδερφικός φίλος πρώτα και έπειτα συνεργάτης, ένας έμπιστος άνθρωπος, μια αγνή και καθάρια ψυχή, ένα ανήσυχο και ελεύθερο πνεύμα που δεν μπορούσε να μπει σε καλούπια.
Και με την αγνότητα και τον αυθορμητισμό του, κέρδιζε τους πάντες γύρω του, με την εργατικότητά του είχε καταστεί από τους καλύτερους εικονολήπτες και φωτορεπόρτερ στο νομό.
Κάποιες στιγμές έλεγε πως ήταν εφτά χρονών… Μα ήταν ακόμα πιο παιδί μέσα του.
Ο Γιάννης κατέγραψε στην επαγγελματική του διαδρομή, πλείστα γεγονότα, είτε μέσα από το φακό της βιντεοκάμερας είτε από το φακό της φωτογραφικής του μηχανής. Και οι δύο ήταν μεγάλες του αγάπες.
Ο Γιάννης στήριξε με κάθε τρόπο την οικογένεια του και κυρίως τα ανίψια του τα οποία λάτρευε.
Ο Γιάννης Τσούκας εργάστηκε στο παρελθόν στο Cosmos TV, στην Ολυμπιακή Ραδιοφωνία Τηλεόραση, συνεργάστηκε για περίπου δύο χρόνια με το Ionian Channel και έπειτα εντάχθηκε στην οικογένεια του ilialive.gr, όπου παρέμεινε ενεργός έως τις αρχές του 2024.
Εως τις αρχές του 2026, παρέμεινε εκτός λόγω προβλημάτων που ξεκίνησαν μετά από ένα τροχαίο ατύχημα και πριν από έναν μήνα δρομολόγησε ο ίδιος την επιστροφή του, η οποία δεν ολοκληρώθηκε.
Ξανά έκανε βήματα εκκίνησης, με μεγάλη όρεξη, εκπλήσσοντας ακόμα και εμάς που τον γνωρίζαμε και τον ζούσαμε καθημερινά.
Όμως η μοίρα είχε άλλα γραμμένα για το Γιάννη μας…
Είναι πολλά εκείνα που έχεις να γράψεις για έναν δικό σου άνθρωπο. Για ένα παιδί, που έζησες μαζί του τόσα πολλά, που μοιράστηκες στιγμές μοναδικές, δύσκολες, που έβαλες πλάτη και έβαλε πλάτη.
Που πήγες μαζί του στις πιο ακραίες συνθήκες αλλά πήγες και στα γλέντια, που ξενύχτησε, ή σηκώθηκε χαράματα για να πάτε, σε φωτιές, πλημμύρες, ρεπορτάζ, σε ότι πρόσταζε η δουλειά.
Όποιος συνάδελφός κι αν συνεργάστηκε ή βρέθηκε δίπλα σου από άλλα ΜΜΕ, είχε μόνο καλά να πεί για σένα Γιάννη Τσούκα.
Ο όρος "μάχιμος" είναι λίγος για να περιγράψει τις ικανότητές σου... Το "Πολεμικός Ανταποκριτής" όμως θα μείνει για πάντα δίπλα στο όνομά σου...
Τι να πεις για τον άνθρωπο Γιάννη Τσούκα, που στάθηκε δίπλα σου όταν αντιμετώπιζες τα δικά σου προβλήματα και ήταν εκεί “κερί αναμμένο” αγνοώντας τους κινδύνους για τον ίδιο.
Για τον Γιάννη που του έλεγες “φτάνει δεν χρειάζεται άλλο” στη δουλειά και από “επαγγελματική διαστροφή” και μεράκι, έδινε άλλο τόσο;
Δεν υπάρχουν λόγια αυτές τις ώρες, όταν χάνεις έναν δικό σου άνθρωπο… Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω για σένα.
Θα ανταμώσουμε όμως πάλι Γιάννο… αργά ή γρήγορα και θα συνεχίσουμε τα σχέδια μας, τις πλάκες μας…
Καλό Παράδεισο Γιάννη μας
