Σε μια εποχή που οι περισσότεροι εστιάζουν στα γεγονότα, υπάρχουν στιγμές που αξίζει να στρέφεται το βλέμμα στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτά. Στη Σπιάντζα, εκεί όπου δύο αδέλφια σήμερα βρέθηκαν αντιμέτωπα με τον κίνδυνο του πνιγμού εξαιτίας των ισχυρών ρευμάτων και του έντονου κυματισμού, δύο επαγγελματίες απέδειξαν στην πράξη τι σημαίνει ετοιμότητα, ευθύνη και προσφορά.
Ο Γιώργος Νικολόπουλος βρισκόταν στη θέση του, εκτελώντας το καθήκον του ως ναυαγοσώστης. Από το παρατηρητήριό του διέκρινε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Δύο παιδιά, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, είχαν παρασυρθεί από το ρεύμα και πάλευαν να παραμείνουν στην επιφάνεια.
Δεν υπήρχε χρόνος για δεύτερες σκέψεις
«Αντιλήφθηκα το περιστατικό και έσπευσα προς τα εκεί», περιγράφει στο ilialive.gr με απλά λόγια, όπως συνηθίζουν όσοι έχουν μάθει να αφήνουν τις πράξεις να μιλούν περισσότερο από τα λόγια.
Οι συνθήκες δεν ήταν εύκολες. Ο αέρας είχε ενισχυθεί, ο κυματισμός ήταν έντονος και τα θαλάσσια ρεύματα είχαν αλλάξει τα δεδομένα του πυθμένα.
Την ίδια ώρα, λίγα μέτρα πιο πέρα, ο Χρήστος Κούλης δεν βρισκόταν σε υπηρεσία. Ο διασώστης του ΕΚΑΒ και διπλωματούχος ναυαγοσώστης είχε επιλέξει να περάσει λίγες ώρες ξεκούρασης στην παραλία που επισκέπτεται εδώ και δεκαετίες.
Όταν όμως είδε τι συνέβαινε μέσα στη θάλασσα, η ιδιότητα του επαγγελματία διάσωσης υπερίσχυσε του λουόμενου.
«Μόλις το αντιλήφθηκα, με αίσθημα ευθύνης έπεσα να βοηθήσω κι εγώ», αναφέρει.
Η εμπειρία τους επέτρεψε να αντιληφθούν γρήγορα ότι η διάσωση δεν ήταν υπόθεση ενός ανθρώπου. Δύο παιδιά βρίσκονταν σε κίνδυνο ταυτόχρονα και κάθε δευτερόλεπτο είχε σημασία.
Ο Γιώργος Νικολόπουλος κατάφερε να προσεγγίσει και να απομακρύνει πρώτο το κορίτσι, το οποίο εκείνη τη στιγμή αντιμετώπιζε τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Στη συνέχεια, οι δύο άνδρες έδωσαν κοινή μάχη για να βγάλουν στην ακτή και το αγόρι, που αποδείχθηκε πως βρισκόταν σε ακόμη δυσκολότερη κατάσταση.
Η συνεργασία τους ήταν υποδειγματική. Δεν χρειάστηκαν πολλές κουβέντες. Οι γνώσεις, η εκπαίδευση και η εμπειρία τους λειτούργησαν σαν κοινός κώδικας επικοινωνίας μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η θάλασσα δεν άφηνε περιθώρια για λάθη.
Αμέσως μετά τη διάσωση, ο Χρήστος Κούλης ενεργοποίησε και τη δεύτερη ιδιότητά του, εκείνη του διασώστη του ΕΚΑΒ. Επικοινώνησε με το κέντρο επιχειρήσεων, ενημέρωσε ότι πρόκειται για ανήλικα παιδιά και ζήτησε την ταχύτερη δυνατή ανταπόκριση ασθενοφόρου.
Το πλήρωμα που έφτασε στο σημείο παρέλαβε τα παιδιά και τα μετέφερε στο Νοσοκομείο Πύργου, όπου διαπιστώθηκε ότι η περιπέτειά τους είχε λήξει χωρίς τα χειρότερα.
Στις δηλώσεις του, ο κ. Κούλης επέλεξε να σταθεί περισσότερο στον συνάδελφό του παρά στον εαυτό του. Μίλησε για έναν άνθρωπο που έχει συμβάλει επανειλημμένα στη διάσωση λουομένων και που εκείνη την ημέρα βρισκόταν ξανά εκεί όπου τον καλούσε το καθήκον.
Ίσως τελικά αυτή να είναι και η ουσία της ιστορίας. Όχι μόνο ότι δύο παιδιά σώθηκαν, αλλά ότι πίσω από τη διάσωσή τους βρέθηκαν άνθρωποι που αντιμετώπισαν τη δουλειά τους ως λειτούργημα. Ένας ναυαγοσώστης που παρακολουθούσε αδιάκοπα τη θάλασσα και ένας διασώστης που ακόμη και εκτός υπηρεσίας, δεν έπαψε ούτε για μια στιγμή να είναι διασώστης.
Για τους λουόμενους της Σπιάντζας ήταν μια ακόμη δύσκολη ημέρα με δυνατό άνεμο και επικίνδυνα ρεύματα. Για δύο παιδιά και την οικογένειά τους, όμως, ήταν η ημέρα που δύο άνθρωποι βρέθηκαν στο σωστό σημείο την πιο κρίσιμη στιγμή.
{https://www.youtube.com/watch?v=p0AbZVMpdCY}
