θάβοντας μέρος των λειψάνων τους σε διαφορετικές τοποθεσίες. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η μεταφορά των δοντιών σε απομακρυσμένο σπήλαιο είχε βαθιά θρησκευτική και πολιτική σημασία, ενισχύοντας το κύρος των ηγεμόνων ως μεσολαβητών ανάμεσα στους προγόνους και το υπερφυσικό.
Μια παράξενη ταφική πρακτική των αρχαίων Μάγια, που εδώ και χρόνια προβλημάτιζε τους αρχαιολόγους, φαίνεται πως βρίσκει πλέον εξήγηση. Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, μέλη της ελίτ του πολιτισμού έθαβαν ορισμένα από τα δόντια τους σε σπήλαιο που βρισκόταν περίπου 26 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου είχε ταφεί το υπόλοιπο σώμα τους, σε μια τελετουργία που πιθανότατα συνδεόταν με την πίστη στον κάτω κόσμο και τη θεϊκή νομιμοποίηση της εξουσίας.
Η έρευνα επικεντρώθηκε σε ταφές της Κλασικής Περιόδου των Μάγια (250–900 μ.Χ.) στη σημερινή Μπελίζε. Στον αρχαιολογικό χώρο Muklebal Tzul, οι επιστήμονες εντόπισαν 341 οστικά δείγματα που αντιστοιχούσαν σε 107 άτομα. Από αυτούς, 24 είχαν μέρος των δοντιών τους θαμμένο σε ένα απομακρυσμένο σπήλαιο, γνωστό ως Bats’ub Cave, στην άλλη πλευρά των βουνών των Μάγια.
Το σπήλαιο που θεωρούνταν πύλη προς τον κάτω κόσμο
Οι ανασκαφές στο Bats’ub Cave αποκάλυψαν συνολικά 226 δόντια, εκ των οποίων τα 24 ανήκαν στα άτομα που είχαν ταφεί στο Muklebal Tzul.
Στο ίδιο σπήλαιο βρέθηκε ο σκελετός μιας ενήλικης γυναίκας χωρίς κεφάλι, ενώ στη θέση του είχε τοποθετηθεί ένα αγγείο που περιείχε μία και μοναδική χάντρα από νεφρίτη. Κοντά στη λεκάνη της εντοπίστηκαν επίσης κάτω γνάθοι χωρίς δόντια, διάσπαρτα ανθρώπινα δόντια και πέντε σπόροι κακάο.
Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε ότι η γυναίκα αποτελούσε πρόγονο ορισμένων από τις ισχυρότερες οικογένειες που είχαν ταφεί στους επιβλητικούς τάφους του Muklebal Tzul, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι το σπήλαιο είχε ιδιαίτερη συμβολική σημασία για τις ελίτ της περιοχής.
{https://www.youtube.com/watch?v=0lIuz5lelYQ}
Τα δόντια ως σύνδεσμος με τους προγόνους
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μεταφορά επιλεγμένων οστών και δοντιών σε τόσο απομακρυσμένο σημείο αποτελούσε μέρος μιας περίτεχνης ταφικής τελετουργίας που συνδεόταν με τον κόσμο των νεκρών.
Στον πολιτισμό των Μάγια, οι σπηλιές θεωρούνταν ιερές πύλες προς τον κάτω κόσμο και τόποι όπου κατοικούσαν οι πρόγονοι και οι θεότητες που σχετίζονταν με τη βροχή, τη γονιμότητα και την υγεία.
Οι ηγεμόνες ισχυρίζονταν ότι η εξουσία τους προερχόταν από αυτή τη θεϊκή καταγωγή και ότι λειτουργούσαν ως ενδιάμεσοι ανάμεσα στους ανθρώπους και τις υπερφυσικές δυνάμεις. Η ταφή συγγενών και προγόνων σε ιερά σπήλαια ενίσχυε, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, τη νομιμοποίηση της πολιτικής και θρησκευτικής τους εξουσίας.
{https://www.youtube.com/watch?v=26J3zD2IZ9Y}
Ένα δύσκολο ταξίδι με συμβολική σημασία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το σπήλαιο Bats’ub δεν ήταν το πλησιέστερο στην περιοχή. Αντίθετα, η πρόσβαση σε αυτό απαιτούσε πολυήμερη πορεία μέσα από ιδιαίτερα δύσβατο ορεινό τοπίο, γεμάτο ασβεστολιθικούς σχηματισμούς και βαθιές καταβόθρες.
Η επιλογή αυτού του συγκεκριμένου σημείου θεωρείται σκόπιμη και όχι τυχαία. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το Bats’ub κατείχε ξεχωριστή θρησκευτική και πολιτική σημασία για τις ισχυρές οικογένειες των Μάγια, λειτουργώντας ως ένας τόπος που συνέδεε τους προγόνους με τον κόσμο των θεών.
Όπως καταλήγει η μελέτη, η πρακτική αυτή ενισχύει την άποψη ότι η θέση ταφής στους αρχαίους Μάγια δεν αποτελούσε απλώς τόπο ανάπαυσης των νεκρών, αλλά αντανάκλαση της κοινωνικής τους θέσης και του ρόλου τους ως διαμεσολαβητών μεταξύ του ανθρώπινου και του υπερφυσικού κόσμου.
Πηγή: cnn.gr
