Το παγκόσμιο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει 10χρονος μαθητής από την Ιαπωνία, καθώς η αγάπη του για τις πεταλούδες οδήγησε σε μια εντυπωσιακή επιστημονική μελέτη που αμφισβητεί καθιερωμένες αντιλήψεις για τη μνήμη των εντόμων.
Ο Τζο Ναγκάι, μαθητής δημοτικού από το Κόμπε, αφιέρωσε χρόνια παρατηρώντας προσεκτικά τις ασιατικές πεταλούδες που εκτρέφει στο σπίτι του. Η περιέργειά του γεννήθηκε όταν διαπίστωσε ότι οι πεταλούδες φαίνονταν να τον αναγνωρίζουν ακόμη και μετά τη μεταμόρφωσή τους από κάμπιες.
Διαπίστωσε ότι συνήθως απομακρύνονταν όταν κάποιος τις πλησίαζε, ενώ εκείνες τις οποίες είχε μεγαλώσει ο ίδιος από το στάδιο της κάμπιας επέστρεφαν συχνά στο χέρι του ακόμη και αφού τις απελευθέρωνε στη φύση.
Αποφασισμένος να διαπιστώσει αν οι αναμνήσεις που δημιουργούνται στο στάδιο της κάμπιας επιβιώνουν μετά τη μεταμόρφωση, σχεδίασε μια σειρά πειραμάτων, τα οποία παρουσιάστηκαν σε επιστήμονες και άνοιξαν τη συζήτηση γύρω από τη γνωστική ικανότητα των ζώων, τη μεταμόρφωση και την κληρονομικότητα της συμπεριφοράς. Αν και ορισμένα από τα ευρήματά του χρειάζονται περαιτέρω επιβεβαίωση, η έρευνά του τον έχει ήδη κατατάξει στους νεότερους ερευνητές που απέκτησαν διεθνή αναγνώριση.
Από την απλή παρατήρηση στην επιστημονική έρευνα
Ο μικρός ερευνητής εξέθεσε κάμπιες στο άρωμα της λεβάντας, συνδυάζοντάς το με μια ήπια δόνηση. Αφού ολοκλήρωσαν τη μεταμόρφωσή τους και έγιναν πεταλούδες, τις υπέβαλε σε δοκιμή μέσα σε έναν λαβύρινθο σωλήνων σε σχήμα Υ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά του, περίπου το 70% των ενήλικων πεταλούδων απέφευγε τη μυρωδιά της λεβάντας, γεγονός που υποδηλώνει ότι είχαν διατηρήσει αναμνήσεις που σχηματίστηκαν πριν από τη μεταμόρφωση. Οι παρατηρήσεις αυτές αμφισβητούν την παραδοσιακή άποψη ότι το νευρικό σύστημα των εντόμων αναδομείται πλήρως στο στάδιο της χρυσαλλίδας, διαγράφοντας κάθε προηγούμενη μνήμη.
Παράλληλα, ενισχύουν το αυξανόμενο σώμα επιστημονικών ερευνών που υποστηρίζει ότι ορισμένες μορφές μνήμης ενδέχεται να επιβιώνουν ακόμη και μετά τη μεταμόρφωση.
{https://www.youtube.com/watch?v=nhESxrqPjfU}
Πιθανές ενδείξεις κληρονομικής μνήμης στις πεταλούδες
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της έρευνας του Τζο αφορούσε τη μελέτη των επόμενων γενεών πεταλούδων. Αφού αναπαρήγαγε τις πεταλούδες που είχαν υποβληθεί στη διαδικασία εκπαίδευσης, διαπίστωσε ότι οι απόγονοι, ακόμη και τα «εγγόνια» τους, εμφάνιζαν αυξημένη τάση να αποφεύγουν τη μυρωδιά της λεβάντας, παρότι δεν είχαν ποτέ εκτεθεί στο αρχικό ερέθισμα. Ο ίδιος εκτιμά ότι το φαινόμενο θα μπορούσε να εξηγηθεί μέσω της διαγενεακής επιγενετικής κληρονομικότητας, σύμφωνα με την οποία περιβαλλοντικές εμπειρίες ενδέχεται να επηρεάζουν τις επόμενες γενιές χωρίς να μεταβάλλεται η αλληλουχία του DNA. Ωστόσο, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι το συμπέρασμα αυτό παραμένει προκαταρκτικό και απαιτείται περαιτέρω ανεξάρτητη έρευνα για να επιβεβαιωθεί.
Πώς αξιολογούν οι επιστήμονες τα ευρήματα
Η εργασία του Τζο έχει προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον, καθώς συνδέεται με ένα αναδυόμενο πεδίο έρευνας που εξετάζει αν οι μνήμες των εντόμων μπορούν να επιβιώσουν μετά τη μεταμόρφωση. Η μελέτη του παρουσιάστηκε σε επιστημονικές συναντήσεις, μεταξύ των οποίων και το Διεθνές Συνέδριο Εντομολογίας στο Κόμπε, όπου αξιολογήθηκε από επαγγελματίες εντομολόγους. Αν και τα αποτελέσματα έχουν προκαλέσει σημαντική συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα, η έρευνα δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη σε επιστημονικό περιοδικό με αξιολόγηση από ομότιμους. Οι ειδικοί χαρακτηρίζουν το έργο του ιδιαίτερα αξιόλογο για την ηλικία του, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η επανάληψη των πειραμάτων από ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των συμπερασμάτων.
Πηγή: dnews.gr
