Η κυβερνητική σταθερότητα που διαφημίζει τα τελευταία χρόνια το Μέγαρο Μαξίμου μοιάζει πλέον με εύθραυστη βιτρίνα, πίσω από την οποία εκτυλίσσεται καταιγιστικός παρασκηνιακός σχεδιασμός για προσφυγή στις κάλπες με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Παρά τις επίσημες διαψεύσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται πλέον να δέχεται καταιγισμό εισηγήσεων από τους υπεύθυνους του πολιτικού σχεδιασμού ότι ο Οκτώβριος του 2026 αποτελεί το τελευταίο ασφαλές παράθυρο ευκαιρίας προτού η κυβέρνηση παρασυρθεί από τη δίνη των σκανδάλων και της οικονομικής ασφυξίας που βιώνει η ελληνική κοινωνία.
Η κυβερνητική σταθερότητα που διαφημίζει τα τελευταία χρόνια το Μέγαρο Μαξίμου μοιάζει πλέον με εύθραυστη βιτρίνα, πίσω από την οποία εκτυλίσσεται καταιγιστικός παρασκηνιακός σχεδιασμός για προσφυγή στις κάλπες με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Παρά τις επίσημες διαψεύσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται πλέον να δέχεται καταιγισμό εισηγήσεων από τους υπεύθυνους του πολιτικού σχεδιασμού ότι ο Οκτώβριος του 2026 αποτελεί το τελευταίο ασφαλές παράθυρο ευκαιρίας προτού η κυβέρνηση παρασυρθεί από τη δίνη των σκανδάλων και της οικονομικής ασφυξίας που βιώνει η ελληνική κοινωνία.
Την ίδια στιγμή, μαίνεται ο πόλεμος με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η επιθετική ρητορική κυβερνητικών στελεχών, όπως του Άδωνι Γεωργιάδη, που χαρακτήρισε τους Ευρωπαίους εισαγγελείς «εκβιαστές» ή «άσχετους», φανερώνει τον πανικό για τις επερχόμενες εξελίξεις στο μέτωπο των δικογραφιών. Το Μαξίμου ποντάρει στην καθυστέρηση των φακέλων για τα υδρόμετρα και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για κάποιες άλλες υποθέσεις, επιδιώκοντας να αντικαταστήσει τους Έλληνες εκπροσώπους στην EPPO μέσω του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου τον Μάιο, σπάζοντας έτσι τον κλοιό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Η στρατηγική του «στραγγαλισμού» της αντιπολίτευσης
Ο πολιτικός σχεδιασμός για τον Οκτώβριο κρύβει και μια αιχμηρή στόχευση προς την αντιπολίτευση. Στο Μαξίμου εκτιμούν ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο, τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού θα βρίσκονται ακόμη στη φάση της γέννησης, γεγονός που θα πυροδοτήσει αδελφοκτόνο πόλεμο στον χώρο της Κεντροαριστεράς, όπως επίσης αναδιατάξεις, ανακατανομή μέρους του εκλογικού σώματος και σύγχυση συνολικά στο χώρο της αντιπολίτευσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν καταλήξει στον Οκτώβριο, θα επιδιώξει να στήσει κάλπες εν μέσω αυτού του κατακερματισμού του εκλογικού σώματος, προβάλλοντας το δίλημμα «σταθερότητα ή χάος», προτού οι νέοι παίκτες προλάβουν να εδραιωθούν δημοσκοπικά.
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση σχεδιάζει να βομβαρδίσει το εκλογικό σώμα με φιλολαϊκά νομοσχέδια, όπως η ρύθμιση για τις οφειλές στον ΕΦΚΑ, επιχειρώντας δήθεν να απεγκλωβίσει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους από την ομηρία των χρεών. Το σχέδιο είναι να δημιουργηθεί τεχνητό κλίμα ευφορίας που θα καλύψει τις μαύρες τρύπες της διαφθοράς και τις φωνές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η οποία βράζει.
Η δημοσκοπική καταιγίδα και η κατάρρευση της ΝΔ στην περιφέρεια
Ταυτόχρονα, τα ευρήματα των τελευταίων κυλιόμενων μετρήσεων που καταφθάνουν και μπαίνουν στα συρτάρια του Μεγάρου Μαξίμου δείχνουν δημοσκοπική καθίζηση που απειλεί τον πυρήνα της κυβερνητικής επιβίωσης και χαρακτηρίζεται από αναλυτές ως κατάσταση μη αναστρέψιμη. Η απώλεια στις μυστικές δημοσκοπήσεις 5 ποσοστιαίων μονάδων, ως άμεση απόρροια της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό και αγωνία, αν όχι πανικό, στο Μέγαρο Μαξίμου.
Οι αναλυτές στο παρασκήνιο προειδοποιούν πλέον ανοιχτά ότι η Νέα Δημοκρατία διολισθαίνει προς ιστορικό ναδίρ, με την πρόθεση ψήφου να προσεγγίζει επικίνδυνα το ψυχολογικό φράγμα του 20%. Αν η τάση αυτή δεν ανακοπεί άμεσα, το κυβερνών κόμμα κινδυνεύει να βρεθεί σύντομα με το «1» μπροστά, και θα πρόκειται για μια εξέλιξη που θα σημάνει το οριστικό τέλος της πολιτικής κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η «αιμορραγία» αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη στην επαρχία, όπου ο εφιάλτης των δικογραφιών της Λάουρα Κοβέσι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αγρότες και κτηνοτρόφοι πλήττουν τα παραδοσιακά γαλάζια προπύργια. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας μάλιστα, όπως για παράδειγμα σε νομούς της Πελοποννήσου, της Κρήτης και της Μακεδονίας, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται δεύτερη στις μετρήσεις. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, αντιμέτωποι με τις αποκαλύψεις για το πλιάτσικο των επιδοτήσεων, γυρίζουν την πλάτη στο κυβερνών κόμμα, με την κοινωνική αποδοκιμασία να αγγίζει το πρωτοφανές 74%. Η περιφέρεια, που άλλοτε αποτελούσε την εγγύηση της αυτοδυναμίας, μετατρέπεται σε εχθρικό έδαφος, καθώς οι τοπικοί βουλευτές μεταφέρουν εικόνες γενικευμένης εξέγερσης. Σε αυτό το περιβάλλον της ηθικής, κοινωνικής και πολιτικής απονομιμοποίησης και της αποσύνθεσης, τα διλήμματα γύρω από το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών γίνονται πελώρια, καθώς κάθε κυβερνητικό αφήγημα καταρρέει υπό το βάρος των σκανδάλων και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σφοδρής οικονομικής κρίσης που πλήττει μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ σταθεροποιείται και αυξάνει τα ποσοστά του και ο Αλέξης Τσίπρας επανακάμπτει δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο.
Το δίλημμα της κάλπης: Οκτώβριος 2026 ή Μάρτιος 2027;
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα σε δύο ριζικά διαφορετικές στρατηγικές, με το διακύβευμα να υπερβαίνει την ημερομηνία των εκλογών. Το σενάριο του Οκτωβρίου του 2026 κερδίζει έδαφος ως η «ρεαλιστική απόδραση». Οι υπέρμαχοι αυτής της οδού στο Μαξίμου υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να εκμεταλλευτεί το «καύσιμο» του υπερπλεονάσματος και να στήσει κάλπες πριν ο χειμώνας του 2026 φέρει το νέο κύμα ακρίβειας στα ράφια και πριν το ΠΑΣΟΚ αυξήσει ακόμη περισσότερο τα ποσοστά του ή οι νέοι σχηματισμοί των Τσίπρα και Καρυστιανού προλάβουν να αποκτήσουν συμπαγή εκλογική βάση. Σε αυτή την περίπτωση, ο Πρωθυπουργός ποντάρει στον αιφνιδιασμό μιας αντιπολίτευσης που θα βρίσκεται ακόμα σε φάση εσωτερικής αναδιάταξης.
Στον αντίποδα, η τάση των συνεργατών του πρωθυπουργού που εισηγούνται εκλογές στο Μάρτιο του 2027 υποστηρίζει ότι η ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας της κυβέρνησης αποτελεί την απώτατη προθεσμία ώστε να διαθέτει η χώρα σταθερή κυβέρνηση πριν αναλάβει την Ευρωπαϊκή Προεδρία τον Ιούλιο του 2027. Η στρατηγική αυτή, ωστόσο, προϋποθέτει ότι η κυβέρνηση μπορεί να αντέξει έναν ολόκληρο χρόνο υπό την ασφυκτική πίεση των Ευρωπαίων Εισαγγελέων και της κοινωνίας, αλλά και τη διάλυση της συνοχής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Αν στο Μαξίμου αισθανθούν ότι ο έλεγχος των εξελίξεων χάνεται, ο Οκτώβριος θα μετατραπεί από σενάριο σε αναπόδραστη πολιτική ανάγκη για τη διάσωση της κυριαρχίας της.
Πηγή: ethnos.gr
