Ο Πυργιώτης συγγραφέας Παναγιώτης Γκαμούρας, παρουσιάζει το νέο του βιβλίο “Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα”, την Δευτέρα 10 Αυγούστου στον “Κήπο” στις εννέα το βράδυ.
Ο Παναγιώτης Γκαμούρας, γεννήθηκε στον Πύργο το 1982, ζει στην Πάτρα και εργάζεται στον τομέα της εξυπηρέτησης πελατών.
Η μεγάλη του αγάπη είναι η συγγραφή λογοτεχνικών έργων με έντονο ιστορικό και συναισθηματικό χαρακτήρα.
Παράλληλα ασχολείται με την παιδική λογοτεχνία και τα δημιουργικά πρότζεκτ πολυμέσων στα κοινωνικά δίκτυα.
Έχει εκδώσει το παιδικό βιβλίο “Η λίμνη με τα μαργαριτάρια” για εικονογραφημένη ιστορία φαντασίας με ήρωες εμπνευσμένους από την παιδική φαντασία, την οποία παρουσίασε με επιτυχία σε σχολεία και τοπικές εκδηλώσεις. Παράλληλα εργάζεται συστηματικά πάνω σε έργα μυστηρίου και ιστορικών γεγονότων.
Το μυθιστόρημα “Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα” αποτελεί το πρώτο του ολοκληρωμένο έργο για ενήλικες, βασισμένο στην τεκμηριωμένη ιστορική πορεία του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος στην πορεία την περίοδο 1950-1955.
Λίγα όλα για το βιβλίο
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η υφήλιος κρατά την ανάσα της στο σημείο μηδέν του Ψυχρού Πολέμου. Ο Θέμος Πετρόπουλος, ένας γεωπόνος από το Σκουροχώρι Ηλείας, παίρνει τη μεγάλη απόφαση να καταταγεί ως εθελοντής στο Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα. Αφήνει πίσω του την ασφάλεια της πατρίδας και ρίχνεται στη δίνη του Πολέμου της Κορέας.
Εκεί, ανάμεσα στα παγωμένα, αφιλόξενα χαρακώματα, τις λάσπες του Χαγκτσόν και τον διαρκή τρόμο του υψώματος Χάρι, η ανθρώπινη ύπαρξη δοκιμάζεται στα όριά της. Η φρίκη των μαχών και η παγωνιά του θανάτου μοιάζουν να ισοπεδώνουν κάθε ελπίδα.
Όμως, μέσα στο γκρίζο του πολέμου, η μοίρα επιφυλάσσει μια απρόσμενη συνάντηση. Ο Θέμος γνωρίζει την Γκου-Χουά, μια νεαρή Κορεάτισσα δασκάλα.
Ανάμεσά τους, κόντρα στις βόμβες, τη φτώχεια και το χάσμα δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων, ανθίζει ένας έρωτας αγνός και βαθύς, σαν τα χρυσάνθεμα που αντέχουν στο πιο τσουχτερό κρύο.
Πενήντα χρόνια αργότερα, ένας ηλικιωμένος πια Θέμος ζει με τις σιωπές και τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Όταν όμως ένα παλιό, ξεχασμένο γράμμα φτάνει στα χέρια του, οι μνήμες ξυπνούν με την ορμή χειμάρρου...
