Ένα μικρό εμφύτευμα στην εσωτερική πλευρά του αστραγάλου, που τοποθετείται με τοπική αναισθησία σε περίπου 25 λεπτά, ανοίγει νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση της επιτακτικής ακράτειας ούρων, με ποσοστά επιτυχίας της τάξης του 80%, σύμφωνα με τον μαιευτήρα-γυναικολόγο, ειδικό ουρογυναικολόγο, ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Άγγελο Λιάπη.
Μιλώντας στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου, «104,9 Μυστικά Υγείας», ο καθηγητής εξηγεί ότι η συσκευή διεγείρει το κνημιαίο νεύρο, επιδρώντας στα νευρικά κυκλώματα που ελέγχουν την κύστη. Στόχος είναι να περιοριστούν οι ακούσιες συσπάσεις της, οι οποίες προκαλούν αιφνίδια, έντονη ανάγκη για ούρηση και απώλεια ούρων. Όπως αναφέρει, η μέθοδος έχει λάβει έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και εφαρμόζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βρετανία, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Ο ίδιος τοποθετεί την έγκρισή της περίπου ενάμιση χρόνο πριν και εκφράζει την προσδοκία ότι θα καταστεί σύντομα διαθέσιμη και στην Ελλάδα.
Σχεδόν τρεις στις δέκα γυναίκες με ακράτεια
Η ακράτεια ούρων επηρεάζει περίπου το 27%-28% του γυναικείου πληθυσμού, σύμφωνα με τον κ. Λιάπη, επιβαρύνοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής. Μπορεί να εμφανιστεί από την εφηβεία έως την τρίτη ηλικία, με τη συχνότητά της να αυξάνεται όσο περνούν τα χρόνια και ιδιαίτερα μετά τα 70. Αναφερόμενος στην εμμηνόπαυση, ο καθηγητής εξηγεί ότι η μείωση των οιστρογόνων επηρεάζει τους ιστούς και τους μηχανισμούς που συμβάλλουν στη στήριξη της κύστης και στη λειτουργία της ουρήθρας, επιβαρύνοντας την ικανότητα συγκράτησης των ούρων.
Οι τρεις βασικοί τύποι
Ο κ. Λιάπης διακρίνει τρεις κύριες μορφές ακράτειας: την ακράτεια από προσπάθεια, την επιτακτική και τη μικτή ακράτεια. «Η ακράτεια από προσπάθεια, η συχνότερη μορφή στις γυναίκες, εκδηλώνεται με απώλεια ούρων κατά τον βήχα, το φτέρνισμα, την άρση βάρους ή το ανεβοκατέβασμα σκάλας, δηλαδή σε δραστηριότητες που αυξάνουν την πίεση στην κοιλιά. Στην επιτακτική ακράτεια προηγείται μια αιφνίδια και έντονη ανάγκη για ούρηση, την οποία η γυναίκα δυσκολεύεται να αναβάλει. Χαρακτηριστικά ερεθίσματα μπορεί να είναι ο ήχος του τρεχούμενου νερού, ή η επιστροφή στο σπίτι, τη στιγμή που βάζει το κλειδί στην πόρτα. Η μικτή ακράτεια συνδυάζει συμπτώματα και των δύο μορφών».
Πώς γίνεται η διάγνωση- Τι ρόλο παίζει ο ουροδυναμικός έλεγχος
Αφετηρία της διερεύνησης είναι η αναλυτική λήψη ιστορικού και η γυναικολογική εξέταση, επισημαίνει ο κ. Λιάπης. «Οι πληροφορίες για τις συνθήκες υπό τις οποίες εμφανίζεται η απώλεια ούρων βοηθούν να προσδιοριστεί ο τύπος της ακράτειας και να επιλεγεί η κατάλληλη αντιμετώπιση. Στο πλαίσιο της εξέτασης μπορεί να ζητηθεί από τη γυναίκα να βήξει με γεμάτη κύστη, ώστε να διαπιστωθεί εάν υπάρχει διαφυγή». Ο καθηγητής αναφέρεται ακόμη στον ουροδυναμικό έλεγχο, ο οποίος εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η κύστη αποθηκεύει και αποβάλλει τα ούρα. Όπως εξηγεί, η ουροροομετρία καταγράφει τη ροή και την ποσότητα των ούρων, ενώ η κυστεομανομετρία αξιολογεί τη συμπεριφορά της κύστης κατά την πλήρωσή της. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο έλεγχος είναι διαθέσιμος και σε δημόσιες πανεπιστημιακές και ουρολογικές κλινικές.
Αποτελεσματικότητα έως και 70% με τις ασκήσεις Kegel
Η πρώτη απώλεια ούρων είναι λόγος για να συζητήσει μια γυναίκα το πρόβλημα με τον γιατρό της, τονίζει ο καθηγητής. «Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση από ουρογυναικολόγο, ή ουρολόγο και καθοδήγηση από φυσικοθεραπευτή με εξειδίκευση στις ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους, γνωστές ως ασκήσεις Κegel. Αυτές οι ασκήσεις έχουν αποτελεσματικότητα της τάξης του 60%-70%, ιδίως όταν η απώλεια ούρων είναι ήπια και η παρέμβαση αρχίζει νωρίς»
Σύμφωνα με τον καθηγητή, στις αλλαγές που μπορούν να συμβάλουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων περιλαμβάνεται η απώλεια βάρους στις γυναίκες με παχυσαρκία, η διακοπή του καπνίσματος και ο περιορισμός της καφεΐνης και του αλκοόλ. Υπογραμμίζει επίσης, τη σημασία της αντιμετώπισης του χρόνιου βήχα και των αναπνευστικών νοσημάτων, καθώς και του περιορισμού δραστηριοτήτων που αυξάνουν έντονα την ενδοκοιλιακή πίεση και επιδεινώνουν την απώλεια ούρων.
Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α με δράση αρκετών μηνών
Στις θεραπευτικές επιλογές για την επιτακτική ακράτεια ο κ. Λιάπης αναφέρει τη βοτουλινική τοξίνη τύπου Α, με αποτελεσματικότητα της τάξης του 60%-70%, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει. «Η δράση της δεν είναι μόνιμη. Το αποτέλεσμα διαρκεί περίπου οκτώ έως δέκα μήνες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να διατηρηθεί περισσότερο».
Τα φάρμακα και οι ανεπιθύμητες ενέργειες
Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να προσφέρει ουσιαστική ανακούφιση, αναφέρει ο καθηγητής, σημειώνοντας ότι τα σχετικά φάρμακα συνταγογραφούνται στη χώρα μας. Ωστόσο, οι ανεπιθύμητες ενέργειες ορισμένων σκευασμάτων ενδέχεται να δυσκολέψουν τη μακροχρόνια λήψη τους και να οδηγήσουν σε διακοπή. Μεταξύ αυτών αναφέρει την ξηροστομία, τη δυσκοιλιότητα, τη θόλωση της όρασης, την κόπωση, τις διαταραχές της γνωστικής λειτουργίας και το αίσθημα παλμών. Γι’ αυτό, όπως τονίζει, η επιλογή της αγωγής πρέπει να λαμβάνει υπόψη άλλες παθήσεις και τις σχετικές αντενδείξεις, όπως το γλαύκωμα κλειστής γωνίας για ορισμένες κατηγορίες φαρμάκων.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
